II FZ 567/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn.akt. I SA/Gd 478/07 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi P. S. E. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 16 czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE II FZ 567/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2007 r. (sygn.akt. I SA/Gd 478/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zawiesił postępowanie wszczęte skargą P. S. E. S.A. w Warszawie na decyzję ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 16 czerwca 2004 r. nr [...]. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu podnosząc, że zawieszenie nie jest zasadne. Wnioskodawca podniósł, że skarżący do wniosku o zawieszeniu postępowaniu nie złożył odpisu skargi konstytucyjnej, co pozwoliłoby ocenić na ile argumenty w niej zawarte mogą mieć wpływ na toczące się postępowanie. Ponadto w przypadku stwierdzenia niekonstytucyjności badanych przepisów interes podatnika będzie zabezpieczony, ponieważ będzie on mógł wznowić postępowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zaznaczyć, że choć zawieszenie postępowania na podstawie przepisu art. 125 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a./ następuje z urzędu, to jednak celowość podjęcia takiego rozstrzygnięcia pozostawiona została ocenie Sądu. Tak więc koniecznym dla zastosowania tego przepisu jest to, aby toczyło się już któreś z wymienionych postępowań i jego wynik miał znaczenie prejudycjalne dla przyszłego sądowego rozstrzygnięcia. Uznanie to nie może być swobodne, obowiązkiem Sądu jest bowiem rozważenie, a w konsekwencji i wyjaśnienie przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie. Regulacja taka oznacza, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi wskazany wyżej art. 125 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik tego drugiego, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Argumenty strony zmierzające do podważenia postanowienia Sądu w przedmiocie zawieszenia na brak istnienia takiego związku nie wskazują. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.