II SA/Gl 1008/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w C. na uchwałę Rady Gminy i Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 (trzystu) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. [...] w C. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Gminy i Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym Sąd przekazał w dniu 11 sierpnia 2010 r. skargę Burmistrzowi Miasta K., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Organ przekazał skargę do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu [...] r. (data wpływu do Sądu). Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem Rady Gminy i Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa, wezwanie to wpłynęło do organu w dniu 10 czerwca 2010 r. Pismem z dnia [...] r. organ udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, która została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w wyżej wymienionych przypadkach skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (por. uchwałę NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wezwała Radę Gminy i Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to zostało doręczone organowi w dniu [...] r. Odpowiedź organu na powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r., tym samym termin do wniesienia skargi upływał bezskutecznie w dniu 9 sierpnia 2010 r. W tym dniu skarga została wniesiona jednakże bezpośrednio do Sądu, zatem Sąd przekazał ją organowi w dniu 11 sierpnia 2010 r. Uznać więc należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Wskazać bowiem trzeba, że w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna. Sąd ten był jednakże obowiązany do jej przekazania organowi celem nadania skardze dalszego biegu. Po tej dacie, tj. od dnia 1 stycznia 2006 r. ustawa wymaga, aby skargi wnoszone były za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego. Mając na względzie powyższe, Sąd postanowił odrzucić skargę jako spóźnioną na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.