II SA/Rz 1518/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną w sentencji decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] wydaną w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej Zarządzeniem z dnia 28 października 2016 r. tut. Sąd wezwał M. C. do podpisania skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym na wskazany w skardze adres i odebrane w dniu 9 listopada 2016 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."). Termin do wykonania wezwania mijał z dniem 16 listopada 2016 r. Minom upływu zakreślonego terminu M. C. nie podpisał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skarga pomimo wezwania nie zostanie podpisana Sąd, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zobligowany jest ją odrzucić. Skarżący M. C. mimo wskazania o uzupełnienie jakiego braku się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności nie uczynił zadość wezwaniu i nie podpisał skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.