I GZ 408/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 października 2019 r. sygn. akt I SA/Ke 282/19 w zakresie odrzucenia skargi M. P. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 października 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 282/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę M. P. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Sąd I instancji podniósł, że M. P. po wezwaniu go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2019 r. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym Sąd pismem z dnia 13 sierpnia 2019 r. przesłał mu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia. Skarżący odebrał to pismo 19 sierpnia 2019 r. Formularz przedłożył 27 sierpnia 2019 r. W związku z powyższym starszy referendarz sądowy zarządzeniem z 10 września 2019 r. sygn. akt I SPP/Ke 56/19 pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Wyjaśnił, że wypełniony formularz został wniesiony jeden dzień po upływie terminu do dokonania tej czynności. W tym samym dniu referendarz wydał postanowienie, w którym zwolnił skarżącego od kosztów sądowych. Po uprawomocnieniu zarządzenia referendarza, Sąd pismem z 30 września 2019 r. przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o ostatecznym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Pismo to doręczone zostało skarżącemu 2 października 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący wpisu nie uiścił. Sąd I instancji podniósł następnie, że na istnienie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi nie ma wpływu okoliczność, że skarżący został zwolniony od kosztów sądowych. Zwolnienie to dotyczy bowiem przyszłych, ewentualnych wpisów czy opłat. Skarżący przez to, że złożył po terminie formularz prawa pomocy utracił możliwość zwolnienia od wpisu od skargi, przez co obowiązany był do jego uiszczenia, czego nie uczynił. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie nie jest przedmiotem sporu, że od skargi nie został uiszczony wpis sądowy, podczas gdy, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Należy zatem stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo zarządzeniem z dnia 26 lipca 2019 r., doręczonym skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 13 akt sądowych) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Nie ulega również wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków fiskalnych skargi. Wprawdzie skarżący w dniu 7 sierpnia 2019 r., a więc w terminie do uiszczenia wpisu, wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, jednak wniosek ten z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jego braków formalnych został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt I SPP/Ke 56/19. Okoliczność, że skarżący został zwolniony od kosztów sądowych zarządzeniem z dnia 10 września 2019 r. pozostaje bez wpływu na obowiązek skarżącego uiszczenia wpisu od skargi, gdyż skarżący został zwolniony od kosztów sądowych w związku z jego wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2019 r. złożonym po upływie terminu do uiszczenia wpisu. Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tylko wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu mógłby uchronić skarżącego od skutków związanych z nieuiszczeniem wpisu na wezwanie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OZ 840/18, dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.