II SA/Rz 340/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 27 stycznia 2022 r.nr S-V.8640.139.2021.AI w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oraz umorzenia postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku - skargę oddala - UZASADNIENIE Przedmiotem skargi W.Ł. (dalej: "Skarżąca") jest wydana we wznowionym postępowaniu decyzja Wojewody Podkarpackiego z dnia 27 stycznia 2022 r. nr S-V.8640.139.2021.AI o odmowie uznania za osobę bezrobotną i umorzeniu postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku. W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2021 r., poz. 1100 ze zm. – zwana dalej "u.p.z.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. – zwana dalej: "k.p.a."). Z uzasadnienia i akt sprawy wynika, że w dniu 8 marca 2021 r. W.Ł. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Decyzją z dnia 10 marca 2021 r. nr [...] (znak: REI.II.5100-100321/00001/2021) Starosta [...] uznał W.Ł. z dniem 8 marca 2021 r. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania prawa do zasiłku. W dniu 1 kwietnia 2021 r. skarżąca rozpoczęła odbywanie 6-miesięcznego stażu w SP ZOZ w [...], który ukończyła zgodnie z jego programem w dniu 30 września 2021 r. Z tego tytułu Starosta [...] decyzją z dnia 6 kwietnia 2021 r. przyznał skarżącej prawo do stypendium w wysokości 1 440 zł brutto miesięcznie w okresie odbywania stażu od dnia 1 kwietnia 2021 r. W dalszej kolejności pismem z dnia 22 września 2021 r. Kierownik SP ZOZ w [...] poinformował PUP w [...], że Pani W.Ł. nie podejmie zatrudnienia po zakończeniu stażu, z powodu rozpoczęcia od dnia 1 października 2021 r. na Uniwersytecie [...] zajęć w trybie stacjonarnym na kierunku [...]. W tej sytuacji PUP w [...] wezwał skarżącą do przedłożenia stosownego dokumentu na okoliczność rozpoczęcia studiów. Dnia 5 października 2021 r. do organu przedłożone zostało zaświadczenie w którym wskazano datę rozpoczęcia studiów przez W.Ł. – 1 październik 2020 r. Natomiast w dniu 22 października 2021 r. ojciec skarżącej przedłożył pismo z 22 lutego 2021 r. jakie otrzymała W.Ł. z Uniwersytetu [...] informujące ją o wystąpieniu podstaw prawnych do skreślenia jej z listy studentów, z powodu niezaliczenia semestru oraz wzywające do złożenia wyjaśnień. Wskazano w nim, że brak reakcji na wezwanie będzie skutkować formalnym skreśleniem z listy studentów dnia 4.03.2021 r. Natomiast z otrzymanego z Uniwersytetu [...] pisma z dnia 25 października 2021 r. wynikało, że skarżąca rozpoczęła naukę na kierunku [....] , studia jednolite magisterskie stacjonarne, w roku akademickim 2020/2021 w dniu 1 października 2020 r. W roku akademickim 2021/2022 nadal posiada status studenta 1 roku z uwagi na nieuzyskanie zaliczenia semestru i zgodę Dziekana na jego powtarzanie. W całym tym okresie W.Ł. nie została skreślona z listy studentów i posiadała prawa studenta. W tych okolicznościach Starosta [...] postanowieniem z dnia 10 listopada 2021 r. nr REI.V.5016-647/21 wznowił z urzędu postępowanie w sprawie uznania z dniem 8 marca 2021 r. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku. Następnie decyzją z dnia 30 listopada 2021 r. nr REI.V.5016-672/21 uchylił decyzję z dnia 10 marca 2021 r. nr [...] (znak: REI.II.5100-100321/00001/2021) i jednocześnie orzekł o odmowie uznania W.Ł. z dniem 8 marca 2021 r. za osobę bezrobotną oraz o umorzeniu postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku. Organ wskazał, że skarżąca na dzień rejestracji w PUP nie spełniała przesłanek o jakich mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczących uznania za osobę bezrobotną. Od dnia 1 października 2020 r. jest studentką Uniwersytetu [...],[...] 1 roku studiów, 1 semestru kierunku [...] o poziomie kształcenia: jednolite mgr – profil ogólnoakademicki w formie studiów stacjonarnych w roku akademickim 2021/2022 posiada w dalszym ciągu status studenta 1 roku z uwagi na nieuzyskanie zaliczenia semestru i zgodę Dziekana na powtarzanie 1 semestru. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła W.Ł. wnosząc o jej uchylenie w całości, względnie uchylenie i orzeczenie o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej. Zarzuciła naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. poprzez błędne przyjęcie, że z powodu posiadania statusu studenta nie spełniała warunków osoby bezrobotnej, podczas gdy faktycznie była osobą nieuczącą się oraz naruszenie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a) ustawy poprzez błędne odmówienie skarżącej uznania ją za osobą bezrobotną podczas gdy w stanie faktycznym spełniała przesłanki do uznania ją za osobę bezrobotną. Zarzuciła także naruszenie art. 151 § 1 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez wydanie błędnego rozstrzygnięcia i uznanie, że w sprawie zachodzi przesłanka wznowieniowa. Zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 7, art. 7a § 1, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 81a § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i brak wnikliwego zbadania sprawy w oparciu o całokształt materiału dowodowego poprzez błędne ustalenie, że była osobą uczącą się, podczas gdy skarżąca nie wiedziała, że formalnie jest wpisana na listę studentów, przez co faktycznie nauki tej nie pobierała. Odwołująca wyjaśniła, że z Dziekanatu uczelni otrzymała informację, że zostanie skreślona z listy studentów. Z uwagi na obowiązujący stan epidemii i ograniczenia wprowadzone na terenie Uniwersytetu [...] próbowała skontaktować się z Dziekanatem telefonicznie w celu uzyskania informacji na temat możliwości powtórzenia semestru. W związku z trudnościami w uzyskaniu jakichkolwiek informacji, zrezygnowała z dalszego wyjaśniania kwestii możliwości powtarzania semestru. Pozostała w błędnym przekonaniu, że faktycznie została skreślona z listy studentów. Z tego powodu zarejestrowała się w PUP w [...]. Faktycznie była osobą nieuczącą się. Poza formalnym wpisem nie przejawiała żadnej aktywności jako studentka. Jej zdaniem mimo oczekiwania na możliwość powtarzania I semestru, jej sytuacja niczym się nie różniła od sytuacji osoby bezrobotnej. Powołaną na wstępie decyzją z dnia 27 stycznia 2022 r. Wojewoda Podkarpacki utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako prawidłowe organ ocenił stanowisko Starosty. Zdaniem Wojewody bezspornym jest, że skarżąca w okresie od 1 października 2020 r. do chwili obecnej, a zatem również w dniu rejestracji w PUP w [...], posiadała prawny status studenta studiów stacjonarnych Uniwersytetu [...], na kierunku [...], studia jednolite magisterskie. Okoliczność została wyjaśniona przez organ I instancji w sposób niebudzący wątpliwości. Ta okoliczność istniała zarówno w dniu rejestracji w PUP, jak i w dniu wydania decyzji z 10 marca 2021 r. Prawidłowo także organ I instancji przypisał skarżącej przymiot osoby formalnie uczącej się w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach stacjonarnych. Wyjątki o jakich mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy nie zachodzą. Formalne pozostawanie w prawnym statusie studenta studiów stacjonarnych wyklucza możliwość nabycia i utrzymania prawnego statusu "bezrobotnego". Skarżąca przed rejestracją w PUP powinna wyjaśnić kwestię dalszego pozostawania w statusie studenta. Jako chybione Wojewoda ocenił zarzuty odwołania. Prawidłowo bowiem organ I instancji zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania wznowieniowego, podał jego prawną podstawę. Następnie przeprowadził wnikliwe i staranne postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie istotnej dla sprawy okoliczności, tj. datę rozpoczęcia studiów oraz okoliczność, czy wymieniona została w ogóle kiedykolwiek skreślona z listy studentów U [...], a jeśli tak - to z jaką datą. Nie jest rolą organu ustalanie co skarżąca robiła i czym zajmowała się w trakcie pozostawania w formalnym statusie studenta. Nie podlegała także badaniu przesłanka występowania zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, lecz przesłanka "nieuczenia się w szkole" z uwzględnieniem ww. wyjątków. Brak wiedzy skarżącej o prawnym statusie studenta studiów dziennych stacjonarnych "obciąża" jedynie odwołującą. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej opisaną decyzję złożyła W.Ł. wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji; wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie: - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i brak wnikliwego zbadania sprawy w oparciu o całokształt materiału dowodowego, polegającego na błędnym ustaleniu przez Wojewodę w ślad za organem I instancji, że Skarżąca była osobą uczącą się, podczas gdy nie wiedziała ona, że formalnie jest wpisana na listę studentów, przez co faktycznie nauki tej nie pobierała; - art. 7, art. 7a § 1, art. 8 § 1 i art. 81a § 1 k.p.a. poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, polegające na dokonaniu rozstrzygnięcia bez uwzględnienia interesu społecznego oraz słusznego interesu strony, braku rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści normy prawnej i co do stanu faktycznego na korzyść strony oraz braku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez wydanie błędnego rozstrzygnięcia i utrzymanie w mocy decyzji Starosty, podczas gdy nie zachodziły przesłanki określone w art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. Skarżąca zarzuciła także naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. poprzez błędne przyjęcie, że z powodu posiadania statusu studenta nie spełniała warunków osoby bezrobotnej, podczas gdy faktycznie była osobą nieuczącą się oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a) u.p.z. poprzez nieuznanie skarżącej za osobę bezrobotną pomimo spełniania przesłanek. Skarżąca podtrzymała argumentację odwołania, jeszcze raz podkreślając, że z uwagi na błędne przekonanie o skreśleniu jej z listy studentów w okresie od 8 marca 2021 r., pomimo formalnego wpisania na listę studentów była osobą nieuczącą się. Poza formalnym wpisem nie przejawiała jakiejkolwiek aktywności jako studentka. Nie uczęszczała na zajęcia, nie uczestniczyła w egzaminach i zaliczeniach. W związku z oczekiwaniem na powtarzanie I semestru – o czym nie wiedziała – sytuacja Skarżącej faktycznie nie różniła się niczym od statusu osoby bezrobotnej. Była osobą nieuczącą się i nie pracującą w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponadto zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia. Za rażąco niesprawiedliwą i krzywdzącą uznała sytuację w której pomimo, że była faktycznie osobą nieuczącą się, podjęła pracę (staż) z którą otrzymała wynagrodzenie i teraz będzie musiała go zwrócić, mimo, że praca została faktycznie wykonana. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podkarpacki wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 22 marca 2022 r., sygn. II SA/Rz 340/22 WSA w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga jest oczywiście niezasadna. Stan faktyczny sprawy został ustalony przez organy wg zasad postępowania wynikających z k.p.a., tj. art. 7a, art. 8 § 1, art. 7, art. 77, art. 81a i art. 107 § 3 k.p.a. Był on kompletny i stanowił podstawę do prawidłowego zastosowania przepisów będących podstawą prawną kontrolowanych decyzji. Przedmiotem skargi jest wydana we wznowionym postępowaniu decyzja Wojewody Podkarpackiego z dnia 27 stycznia 2022 r. nr S-V.8640.139.2021.AI o odmowie uznania za osobę bezrobotną i umorzeniu postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku. W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 u.p.z. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Istotny w sprawie element to posiadanie przez skarżącą w okresie od 1 października 2020 r. do chwili obecnej, a więc również w dniu rejestracji w PUP statusu studenta studiów stacjonarnych Uniwersytetu [...], na kierunku [...], studia jednolite magisterskie. Wynika to jasno z informacji Uniwersytetu z dnia 25 października 2021 r. Zgodnie z jej treścią skarżąca rozpoczęła naukę na kierunku [...], studia jednolite magisterskie stacjonarne, w roku akademickim 2020/2021, w dniu 01.10.2020r.. W roku akademickim 2021/2022 nadal posiadała ona status studenta 1. roku z uwagi na nieuzyskanie zaliczenia semestru i zgodę Dziekana na jego powtarzanie. W całym tym okresie (zatem od 01.10.2020r.) Pani W. Ł. nie została skreślona z listy studentów i posiadała prawa studenta. W związku z tym w dniu 10.11.2021r. Starosta [...] wydał postanowienie o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie uznania skarżącej za osobę bezrobotną i odmowie przyznania jej prawa do zasiłku, zakończonej decyzją ostateczną z dnia 10.03.2021r. znak: REI.II.5100-100321/00001/2021, nr [...]. W dniu 30.11.2021 r. Starosta [...] wydał decyzję, którym to rozstrzygnięciem uchylił własną decyzję z dnia 10.03.202lr., oraz orzekł o odmowie uznania skarżącej za osobę bezrobotną od dnia 08.03.2021r., jak też o umorzeniu postępowania w sprawie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Organ odwoławczy zasadnie uznał, że stosownie do treści przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z., wyjątek od ogólnej zasady, iż osoba "ucząca się w szkole" może pozostawać w prawnym statusie osoby bezrobotnej, stanowią: - uczący się w szkołach dla dorosłych, przystępujący do egzaminu eksternistycznego z zakresu nauczania ww. szkoły, - uczący się w branżowej szkole II stopnia, - uczący się w szkole policealnej, prowadzącej kształcenie w formie stacjonarnej lub zaocznej. - uczący się w szkole wyższej, lecz jedynie na studiach niestacjonarnych. Zgodnie z przepisem art.2 ust. 1 pkt 2 u.p.z., ilekroć w ustawie jest mowa o bezrobotnym, oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, i, j, 1 oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkołach dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły oraz uczącej się w branżowej szkole II stopnia i szkole policealnej, prowadzącej kształcenie w formie stacjonarnej lub zaocznej, lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli tylko taka osoba spełnia dalsze warunki wymienione w podpunktach lit. od a) do m) tego przepisu, będącego ustawową definicją osoby bezrobotnej. Z treści powyższej definicji ustawowej "bezrobotnego" bezspornie wynika, iż nie może nabyć prawnego statusu osoby bezrobotnej osoba ucząca się w szkole wyższej w trybie studiów stacjonarnych. Formalnie skarżąca jest taką osobą w sposób nieprzerwany od dnia 01.10.2020r. Natomiast sporną między organami obu instancji a skarżącą jest kwestia, czy "nie przejawiając jakichkolwiek aktywności jako studentka" i nie będąc w ogóle skreśloną z listy studentów studiów stacjonarnych skarżąca spełniała jeden z ustawowych warunków do nabycia i utrzymania statusu osoby bezrobotnej, tj. czy można ją uznać za "osobę nie uczącą się w szkole". Prawidłowo organy uznały, że formalne posiadanie statusu studenta studiów stacjonarnych wyklucza możliwość nabycia i utrzymania prawnego statusu "bezrobotnego . Skarżąca przed rejestracją w PUP powinna była wyjaśnić kwestię swego statusu studenta. Niewiedza co do dalszego pozostawania przez stronę na liście studentów, zatem również w prawnym statusie studenta studiów dziennych stacjonarnych "obciąża" jedynie skarżącą, która jako osoba dorosła nie dochowała należytej staranności w dbaniu o swoje życiowe sprawy, tj. o dowiedzenie się, jaki jest jej faktyczny status na uczelni i czy na pewno została w dniu 04.03.2021r. skreślona z listy studentów. W istocie prawdą jest, iż w treści omawianego wyżej wezwania z uczelni z dnia 22.02.2021 r. wybrzmiewa skutek niezastosowania się do wezwania w postaci zapowiedzi skreślenia strony z listy studentów z dniem 04.03.2021r., jednak należało się jeszcze dowiedzieć, czy ten skutek się ziścił, zwłaszcza wobec faktu, ze strona nie otrzymała żadnego oficjalnego dokumentu potwierdzającego jej formalne usunięcie z listy osób studiujących. Twierdzeniu skarżącej o nieznajomości swojego statusu studenta na uczelni przeczy fakt ich kontynuowania od 1 października 2021 r. i pośrednio nieuczestniczenie w rekrutacji na rok akademicki 2021/2022. Natomiast rozważana przez skarżącą przesłanka "gotowości do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej jest zupełnie oddzielnym warunkiem zamieszczonym w przepisie ustawy statuującym legalną definicję osoby bezrobotnej. Oczywiście niespełnienie tej pierwszej, negatywnej (nieuczenia się w szkole, z opisanymi wcześniej wyjątkami) wpływa także na kwestie gotowości do pracy, należy jednak cały czas pamiętać, iż jest to samodzielna przesłanka, której spełnienie warunkuje nabycie i utrzymanie prawnego statusu osoby bezrobotnej w rozumieniu u.p.z.. Gdyby intencją ustawodawcy było, aby osoba wpisana na listę studentów studiów stacjonarnych mogła pozostawać jednocześnie w prawnym statusie "bezrobotnego" i korzystać z wszelkich praw osób bezrobotnych — znalazłoby to odzwierciedlenie w stosowanym przepisie, lub chociaż byłoby to zapisane w zamkniętej liście wyjątków od zasady bycia "osobą nieuczącą się w szkole". Wyjątki te wymieniono na str. 5/6 niniejszej odpowiedzi na skargę. Nie ma wśród nich wymienionych osób, które formalnie są studentami studiów dziennych, chociaż ze względu np. na niezaliczenie semestru nie mogą kontynuować nauki w semestrze następnym, zatem mogą zarejestrować się w urzędzie pracy i odbyć staż finansowany ze środków Funduszu Pracy. Zgodnie z powszechnie przyjętymi, stosowanymi i obowiązującymi w systemie prawa polskiego regułami interpretacji przepisów jedną z ich zasad interpretacyjnych jest zakaz stosowania wykładni rozszerzającej dla wyjątków stanowionych przez ustawodawcę. Co istotne organy administracji publicznej nie są powołane do oceny przepisów prawa, lecz do ich stosowania. Za chybione Sąd uznał zarzuty formalnoprawne podniesione w skardze. Organ I instancji zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania wznowieniowego, podał jego prawną podstawę, następnie (wbrew twierdzeniom strony) przeprowadził wnikliwe i staranne postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie istotnej dla sprawy okoliczności, tj. datę rozpoczęcia studiów przez skarżącą oraz okoliczność, czy wymieniona została w ogóle kiedykolwiek skreślona z listy studentów U[...], a jeśli tak - to z jaką datą. Nie było rolą organu badanie, co skarżąca robiła i czym się zajmowała w trakcie pozostawania w formalnym statusie studenta. Chodziło natomiast o sprawdzenie spełniania przez stronę formalnych, ustawowych wymogów niezbędnych do nabycia statusu osoby bezrobotnej w dniu rejestracji, czyli w dniu 08.03.2021 r. Nie podlegała badaniu przesłanka występowania u skarżącej zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, lecz przesłanka "nieuczenia się w szkole", z uwzględnieniem wymienionych w przepisie u.p.z. wyjątków. Chybiony jest zarzut niewystąpienia przesłanki do wznowienia postępowania z art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. Wg tego przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W badanym stanie faktycznym okolicznością faktyczną nieznaną organowi w dniu wydawania decyzji (10.03.2021 r.) m.in. uznającej stronę za osobę bezrobotną był bezspornie ustalony fakt figurowania strony w dniu rejestracji, aż do chwili obecnej, na liście studentów studiów stacjonarnych Uniwersytetu [...]. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.