II SA/Bk 652/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. i J. J. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia oraz opłaty egzekucyjnej z powodu uchylania się od wykonania obowiązków związanych z rowem melioracyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. J. i J. J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału z dnia 4 października 2018 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 7-9). Przedmiotowe wezwania nie zostały odebrane przez skarżących w zakreślonym terminie i korespondencja została złożona do akt ze skutkiem doręczenia z datą 23.10.2018 r. (k. 12-13). Do chwili obecnej wpis od skargi nie został uiszczony (k. 21). Ponadto w dniu 5 listopada 2018 r. do akt sprawy wpłynęło pismo skarżącej o zmianie adresu (z uwagi na opiekę nad chorą matką) oraz informujące o niemożności odbierania korespondencji przez męża (ze względu na stan zdrowia) (k. 14). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 listopada 2018 r. korespondencję nieodebraną przez skarżących, która wróciła do Sądu przed wystosowaniem przez J. J. powiadomienia o zmianie adresu pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia (pkt 10 k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. nr 1302 j.t., zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie strony skarżące, mimo prawidłowego wezwania, nie uiściły wpisu od skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. Fakt niepodjęcia korespondencji przez skarżących nie miał znaczenia prawnego dla stwierdzenia samej skuteczności doręczenia, tym bardziej, iż J. J. poinformowała o zmianie adresu, już po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienie określonego w § 2. Ponadto w myśl art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przesyłki zawierające wezwania awizowano po raz pierwszy w dniu 9 października 2018 r. i złożono je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej (k. 12-13). W dniu 17 października 2018 r. przesyłki te awizowano powtórnie, a następnie zwrócone je do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Skoro zatem skarżący przesyłek nie odebrali, należało uznać je za doręczone z upływem 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, tj. z dniem 23 października 2018 r. W tej sytuacji termin do uiszczenia wpisu od skargi (7 dni) upływał w dniu 30 października 2018 r. Skarżący do dnia dzisiejszego nie uiścili wpisu od skargi, informując dopiero w dniu 5 listopada 2018 r. o zmianie adresu, co skutkowało uznaniem, że przesyłki były doręczone skutecznie (k. 17). W związku z tym, z mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.