II OZ 1148/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 września 2007r. sygn. akt II SA/Wr 343/06 o pozostawieniu wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: - oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 września 2007r., sygn. akt II SA/Wr 343/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej S. J. o przyznanie prawa pomocy, wskutek niewykonania w zakreślonym terminie wezwania Sądu z dnia 18 lipca 2007r. do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca S. J., podnosząc, iż nie jest w stanie wypełnić stosownego formularza. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie bezsporne jest nieuzupełnienie przez wnioskodawczynię braku wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci jego złożenia na urzędowym formularzu. W tej sytuacji twierdzenia skarżącej, iż nie może wypełnić formularza, nie mogą odnieść zamierzonego skutku, albowiem Sąd może rozpoznać jedynie taki wniosek, który jest sporządzony w wymaganej przepisami prawa formie. Jedynie ubocznie należy zauważyć, iż sprawa dotycząca pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w identycznym zakresie została już wcześniej zakończona postanowieniem NSA z dnia 17 kwietnia 2007r., sygn. akt II OZ 323/07. W tej sytuacji Sąd I instancji po kolejnym bezskutecznym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego powinien był w pierwszej kolejności skorzystać z regulacji art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zamiast wydawać ponownie postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Uchybienie to nie ma jednak istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy i nie prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.