III SA/Lu 421/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 listopada 2018 r. sprawy ze skargi N. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2018 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: "organ odwoławczy"), utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] (dalej jako: "organ I instancji") z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii A1, A2, B1, B, B+ E i T N. J. (dalej jako: "skarżący"). Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Wnioskami z dnia [...] lutego 2018 r., nr L.Dz. [...], Komendant Wojewódzki Policji w L. zwrócił się do organu I instancji o skierowanie skarżącego na badanie psychologiczne i kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Podstawą faktyczną powyższych wniosków było otrzymanie w okresie od [...] sierpnia 2016 r. do [...] marca 2017 r., łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Podstawą prawną wydanych wniosków był art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b – ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990 ze zm.) dalej jako: "p.r.d.", oraz art. 49 ust. 1 pkt 2, art. 99 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. , poz. 978 ze zm.) dalej jako: "u.k.p.". Zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2018 r., poinformowano skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, z uwagi na przekroczenie 24 punktów karnych. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r., organ I instancji orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy. W uzasadnieniu wydanej decyzji wyjaśniono, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. – o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541 ze zm.) dalej jako: "ustawa zmieniająca" starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu podniósł, że w jego ocenie nie przekroczył dopuszczalnego limitu 24 punktów, wobec czego decyzja została wydana bezpodstawnie. Dodatkowo podkreślił, że część punktów była zawieszona, z uwagi na nieprzyjęcie mandatu. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska skarżącego i decyzją z dnia [...] maja 2018 r., utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wydanej decyzji podniesiono, że zatrzymania prawa jazdy dokonuje się po ustaleniu stanu faktycznego, na podstawie informacji przekazanej przez komendanta wojewódzkiego Policji. Wyjaśniono, że zgodnie z art. 130 ust. 2 p.r.d. punkty za naruszenie przepisów ustawy o ruchu drogowym są usuwane po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punktów. Ostatnie naruszenie przez skarżącego przepisów p.r.d., nastąpiło [...] marca 2017 r., zatem przed upływem roku od pierwszego zdarzenia. Podkreślono, że organy administracji publicznej nie mają kompetencji do kwestionowania ilości punktów przypisanych kierowcy i jedynie komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów w ewidencji dotyczącej naruszeń. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj.: - art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) dalej jako: "k.p.a." poprzez brak merytorycznego rozpoznania przez organ II instancji sprawy i ograniczenie orzekania wyłącznie do kontroli prawidłowości procedowania przez organ I instancji; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności, tj. ustalenia ostateczności punktów za naruszenie p.r.d.; W uzasadnieniu skarżący podniósł, że naruszono zasadę dwuinstancyjności postępowania, poprzez niezebranie nowego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego organ powinien zweryfikować posiadaną przez skarżącego liczbę punktów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r., rozstrzygająca odwołanie od decyzji Starosty [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii A1, A2, B1, B, B+ E i T N. J.. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 7 ust 1 pkt 5 ustawy zmieniającej. Zgodnie z tym przepisem, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. Zgodnie z art. 130 ust. 1 p.r.d. w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Na podstawie upoważnienia zawartego w art. 130 ust. 4 pkt 2 p.r.d. Minister Spraw Wewnętrznych wydał w dniu 25 kwietnia 2012 r. rozporządzenie w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488) dalej jako: "rozporządzenie" (utraciło moc w dniu 4 czerwca 2018 r.). Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia określa ono warunki i sposób prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, zwanej dalej "ewidencją". Podmiotem prowadzącym ewidencję jest komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Stwierdzić należy, że wydana w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji jest decyzją o charakterze związanym. Starosta na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej, jest bowiem zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia przez kierowcę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż z informacji Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. wynikało, że skarżący otrzymał łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od [...] sierpnia 2016 r. do [...] marca 2017 r. Z uwagi na powzięcie powyższej informacji, starosta był zobligowany do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy i wydania decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego tj. art. 15 k.p.a., poprzez brak samodzielnych ustaleń wyjaśnić należy, że świetle obowiązujących regulacji normatywnych, w postępowaniu, którego przedmiotem jest zatrzymanie prawa jazdy, organy nie dokonują samodzielnie żadnych ustaleń w zakresie weryfikacji liczby punktów czy ich ostateczności. Jak już zostało wyjaśnione powyżej, organem właściwym do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i dokonywania wpisów w tej ewidencji jest komendant wojewódzki Policji. Wbrew zarzutom skargi, organy dokładnie wyjaśniły stan faktyczny, zebrały, rozpatrzyły i oceniły materiał dowodowy, w myśl reguł określonych w przepisach art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Informacja przedstawiona przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. jest dokumentem urzędowym i korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą, zgodnie z art. 76 § 1 k.p.a. Próbę kwestionowania prawidłowości dokonanych wpisów w ewidencji można podjąć w odrębnym postępowaniu. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a.", a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższe stanowisko jest zgodnie prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (vide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 kwietnia 2017 r. I OSK 2000/15; z dnia 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 855/12; z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13; z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1203/11 i sygn. akt I OSK 1306/11; z dnia 5 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 413/11; z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 73/11; z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1721/10; z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1456/09; z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1451/09 i postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/11). Okoliczność ta nie może zatem być rozpatrywana, ani w postępowaniu administracyjnym, w którym liczba punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, jest przesłanką rozstrzygnięcia (np. w sprawie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji), ani też w postępowaniu sądowym prowadzonym ze skargi na decyzje wydane w takich sprawach. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a.