I SA/Wa 1492/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Dorota Apostolidis Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi K.P. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11.01.2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 543/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego K.P. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE K.P., reprezentowany przez r.pr. A. S., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 543/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku K.P. z 13 października 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako [...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Z uzasadnienia skargi wynika, że termin wyznaczony przez Sąd nie został przez organ dotrzymany. Z uwagi na powyższe skarżący pismem z 14 maja 2013 r. wezwał Prezydenta W. do wykonania prawomocnego wyroku z 11 stycznia 2013 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. stwierdził, że pismem z 24 czerwca 2013 r. strony zostały poinformowane o przyczynach niedotrzymania terminu oraz przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 543/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku K.P. z 13 października 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako "[...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu, wpłynęły do organu 13 marca 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem. Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 11 stycznia 2013 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów – niezależnie od tego, czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Ponadto podkreślić należy, że ustalony wyrokiem Sądu termin załatwienia sprawy nie podlega przedłużeniu na zasadach określonych w art. 36 § 2 k.p.a. Tym samym wyznaczenie przez organ (pismem z 24 czerwca 2013 r.), w oparciu o tę regulację, kolejnego terminu załatwienia sprawy nie uwalnia go od zarzutu niewykonywania wyroku. W realiach niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 zł, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.