I SA/Wa 2274/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 2274/15 wydanego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmówić wykładni wyroku. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 18 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 2274/15 uchylił decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2015 r. nr [...] oraz decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej odmowy przyznania prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomość poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Pismem z dnia 5 września 2016 r., M. M. wniosła o wykładnię powyższego wyroku z dnia 18 marca 2016 r. wskazując, iż jego uzasadnienie zostało sformułowane w sposób uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie teksu, który może budzić wątpliwości co do sposobu wykonania tegoż wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jak i jego uzasadnienie. W doktrynie podkreśla się, iż wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie wyjątkowo (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575). Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. Wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie występuje. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała potrzeba dokonywania wykładni wyroku z dnia 18 marca 2016 r. sygn. I SA/Wa 2274/15. Wyrok ten zawiera bowiem jasne wytyczne. Jak wskazano w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku: "zarówno M. M., jak i J. R. posiadają interes prawny w kontrolowanym obecnie przez Sąd postepowaniu." Wskazano ponadto, że "(...) decyzja organu I instancji została doręczona pełnomocnikowi J. R., a nie wnioskodawczyni wznowienia M. M., Z kolei decyzja wydana w II instancji została doręczona tylko pełnomocnikowi A. M. z pominięciem J. R. (...) Jednocześnie na uwagę zasługuje fakt, iż rozpoznając wniosek o wznowienie postępowania organ – w związku z powołanym zarzutem skargi – zobowiązany jest zbadać również tę przesłankę tj. określoną w pkt 4 art. 145 §1 kpa), bowiem jej wystąpienie w sprawie może determinować konieczność wznowienia postępowania i ponownego zbadania sprawy o rekompensatę za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej – z udziałem wszystkich stron." Zdaniem Sądu wszelkie podniesione przez skarżącą we wniosku o wykładnię wyroku zostały wyjaśnione w sposób wyczerpujący w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Z analizy treści wyroku (i jego uzasadnienia) objętego wnioskiem skarżącej wynika, że stanowisko składu orzekającego w niniejszej sprawie jest jednoznacznie wyrażone i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.