I GZ 356/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lipca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 694/19 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia niespełnienia warunków uznania i wykreślenia z rejestru grup producentów rolnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") postanowieniem z dnia 17 lipca 2018 r., sygn.. akt V SA/Wa 694/19, odmówił A. (dalej: "skarżąca") wstrzymania wykonania zaskarżonej postanowienia Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 25 lutego 2019 r. nr 52/18 w przedmiocie stwierdzenia niespełnienia warunków uznania i wykreślenia z rejestru grup producentów rolnych . W uzasadnieniu WSA wskazał, że skarżąca w skardze na decyzję Prezesa ARiMR zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA podniósł, że w niniejszej sprawie najważniejszą kwestią jest, czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Zdaniem WSA o wykonanie decyzji jest możliwe, jeśli ma ona przymiot wykonania, tj. akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki. Problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki WSA wskazał dalej, że przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie stwierdzenia niespełnienia warunków uznania i wykreślenia z rejestru grup producentów rolnych. Takie rozstrzygnięcie nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, w tym w szczególności w drodze przymusu, nie może więc spowodować bezpośrednich zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") w postaci wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zażaleniem z 29 października 2018 r. skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie WSA, zarzucając mu: 1) naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, iż decyzja skarżona w niniejszym postępowaniu nie podlega wykonaniu, co w ocenie Sądu oznacza, że w stosunku do takiej decyzji nie jest możliwe wstrzymanie jej wykonania, podczas gdy szczegółowa analiza stanu, jaki nastaje po uzyskaniu przez skarżoną decyzję przymiotu ostateczności nakazuje przyjąć, iż decyzja o stwierdzeniu niespełnienia warunków uznania za grupę producentów rolnych i wykreśleniu podmiotu z rejestru grup producentów rolnych, podlega wykonaniu, jako że bezpośrednio kreuje prawa i obowiązki adresata decyzji, w szczególności jego prawa i obowiązki w zakresie działania jako grupa producentów rolnych, a ponadto podlega wykonaniu, gdyż bezpośrednim działaniem wykonawczym organu jest również wykreślenie podmiotu z rejestru grup producentów rolnych, co miało istotny wpływ na wynik rozpoznania wniosku Skarżącej, gdyż z tych właśnie przyczyn Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2) naruszenie art. 163 § 2 zd. drugie p.p.s.a. poprzez brak odniesienia się do argumentacji Skarżącej w zakresie szkody, jaką poniesie na skutek braku wstrzymania wykonalności skarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu powinien uwzględnić zarówno okoliczności podane we wniosku, jak i wynikające z akt sprawy i ocenić, czy występują przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie, jeżeli: 1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji przez wnioskodawcę. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest zatem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym rezultatem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. W orzecznictwie NSA wskazuje się, że za trudne do odwrócenia skutki decyzji o wykreśleniu podmiotu z rejestru określonej działalności regulowanej uznać można m.in.: rozwiązanie umów z pracownikami, ponieważ personel może znaleźć nowe miejsce zatrudnienia, co utrudni ponowne uruchomienie działalności czy utratę kontrahentów i klientów, co z uwagi na spadek zaufania do wykreślonego podmiotu, może mieć charakter nieodwracalny (por. m.in. postanowienie NSA z 6 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 211/19; z 27 września 2016 r., sygn. akt II GZ 901/16; z 1 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 179/16). W związku z powyższym stwierdzić należy, że z istoty decyzji w przedmiocie stwierdzenia niespełnienia przez grupę warunków uznania i wykreślenia z rejestru grup producentów rolnych wynika, że jej wykonanie spowoduje ziszczenie się przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, tj. spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu skargi oraz zażalenia skarżąca wskazała, że cyt.: "biorąc pod uwagę istniejące procedury sprzedaży produktów rolnych za pośrednictwem grupy producentów rolnych Skarżącej (która jest uznanym i rozpoznawalnym na rynku sprzedawcą produktów), zawarte długoterminowe umowy sprzedaży produktów wyprodukowanych w 2019 r., ryzyko związane z koniecznością płacenia kar umownych z tytułu niedostarczenia produktów do kupującego, utratę preferencji podatkowych, powinno być oczywistym, że szkoda grożącą Skarżącej jest jak najbardziej realna". W związku z powyższym WSA ponownie oceni wniosek skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, WSA odniesie się do argumentacji skarżącej i przedłożonych wraz ze skargą dokumentów. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.