I SA/Wa 1416/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Daniela Kozłowska WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2009 r. sprawy ze skargi S.M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji oddala skargę. UZASADNIENIE ISA/Wa 1416/09 UZASADNIENIE Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania S. M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...] prawa własności nieruchomości położonej w gminie D. obręb R., oznaczonej jako działka nr [...], objętej księgą wieczystą KW [...], jako zajętej pod drogę publiczną wojewódzką nr [...]– uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja Ministra Infrastruktury wydana została w następującym stanie sprawy. Zarząd Dróg Wojewódzkich w G. wnioskiem z dnia 5 stycznia 2009 r. wystąpił do Wojewody [...] o stwierdzenie przejścia z mocy prawa na własność Województwa [...] nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] o powierzchni [...] m2, położonej w gminie D., obręb R. Wojewoda [...] ustalił, ze na dzień 31 grudnia 1998 r. w księdze wieczystej KW Nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. Wydział Ksiąg Wieczystych, dla nieruchomości stanowiącej działkę gruntu oznaczoną nr [...], z której wydzielona została działka nr [...] o powierzchni [...] m2, wpisane było prawo własności na rzecz J. M. Aktem notarialnym z dnia [...] maja 2002 r. nr [...], zawartym w Kancelarii Notarialnej w C., przed notariuszem J. S., J. M. sprzedał S. M. miedzy innymi opisaną wyżej działkę gruntu nr [...]. Wojewoda [...] wskazał, iż zgodnie z Uchwałą Nr [...] Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych ( M.P. z 1986 r. Nr 3, poz. 16 ) działka gruntu nr [...] zajęta była pod drogę krajową nr [...][...]. Zgodnie z Rozporządzeniem rady ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych i wojewódzkich ( Dz.U. z 1998 r. Nr 160, poz. 1071) zał. Nr [...] droga nr [....][...] stała się z dniem 1 stycznia 1999 r, drogą wojewódzką. Organ I instancji powołując się na pismo Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w G. z dnia 20 maja 2004 r. stwierdził, ze Dyrekcja Okręgowa Dróg Publicznych w G. do dnia 31 grudnia 1998 r, wykonywała faktyczne władztwo w szczególności poprzez podejmowanie działań mających na celu utrzymanie i prawidłową eksploatację działki nr [...] zajętej pod drogę krajową Nr [...’. Organ I instancji wskazał, ze jest oczywistym, że w każdym roku kalendarzowym na drogach krajowych prowadzono w okresie zimy akcję odśnieżania, a taką drogą była droga nr [...], gdyż drogi krajowe i wojewódzkie były objęte w pierwszej kolejności akcją odśnieżania’ Minister Infrastruktury po rozpatrzeniu odwołania S. M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r.- decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...]- uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, ze z faktu urządzenia na tej działce, jak i na wielu działkach sąsiednich asfaltowej drogi, można wnioskować, ze droga ta została zbudowana przez jednostkę zobowiązaną do urządzania dróg publicznych. Organ odwoławczy podkreślił, że na podstawie zgromadzonych akt, nie można uznać, iż zostało udowodnione pozostawanie przedmiotowej nieruchomości we władaniu Skarbu Państwa w dniu 31 grudnia 1998 r. Organ odwoławczy wskazał, ze w aktach brak jest jakichkolwiek dokumentów mogących poświadczyć publiczne władztwo na tej nieruchomości. Minister Infrastruktury podniósł, ze organ wojewódzki przed wydaniem swojego rozstrzygnięcia nie przeprowadził jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego w kwestii władania nieruchomością przez podmiot publiczny. Organ odwoławczy wyjaśnił, ze wyjaśnienie kwestii władztwa publicznego na przedmiotowej nieruchomości w dniu 31 grudnia 1998 r. jest konieczne i wymaga udokumentowania np. poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających ponoszenie nakładów finansowych związanych z utrzymaniem drogi w należytym stanie technicznym. Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł S. M. Wnosił o uchylenie zakażonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucał naruszenie art. 105 § 1 kpa, polegające na nie umorzeniu postępowania mimo, że jest ono bezprzedmiotowe oraz naruszenie art. 21 ust. 2 Konstytucji RP, polegające na prowadzeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nabycia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa bez rozstrzygania o odszkodowaniu. Skarżący w uzasadnieniu skargi podnosił, ze z momentem kupna nieruchomości od J. M. na mocy umowy z dnia [...] maja 2002 r. nr [...], wszelkie prawa Skarbu Państwa do przedmiotowej nieruchomości wygasły. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Odnosząc się do przyczyny uchylenia decyzji Wojewody [...] przez Ministra Infrastruktury, z uwagi na to, że organ I instancji nie ustalił, czy przedmiotowa nieruchomość pozostawała we władaniu Skarbu Państwa w dniu 31 grudnia 1998 r. należy mieć na względzie, że organ odwoławczy zgodnie z art. 138 § 2 kpa może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w części. Przewidziana w art. 138 § 2 k.p.a. możliwość przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy, dlatego decyzja kasacyjna musi być wnikliwie i szczegółowo uzasadniona. Organ w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej uzasadnił istnienie przesłanek wymienionych w art. 138 § 2 . Minister Infrastruktury wykazał, że w sprawie niniejszej zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie z treścią powołanego przepisu art. 138 § 2 kpa., z uwagi na konieczność przeprowadzenia w całości postępowania wyjaśniającego odnośnie władania przedmiotową nieruchomością przez Skarb Państwa w dniu 31 grudnia 1998 r. W ocenie organu II instancji postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organ I instancji było niewystarczające, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przedmiotowa sprawa została dokładnie i rzetelnie wyjaśniona. Przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.