II SA/Wr 693/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. G. L., R. L. na decyzję Wojewody D. z dnia 31 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 września 2012 r. (data nadania w pocztowej placówce) M. G. L., R. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 31 lipca 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od odbioru przez stronę skarżącą decyzji drugiej instancji. Natomiast zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (o czym skarżący nie zostali prawidłowo pouczeni przez organ). Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Wojewody D. można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 10 sierpnia 2012 r. Termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał zatem w stosunku do skarżących z dniem 10 września 2012 r. Skarżący wnieśli wprawdzie skargę w tym też dniu, a zatem w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, jednak została ona wniesiona bezpośrednio do Sądu, nie zaś za pośrednictwem Wojewody D., na adres organu. W związku z powyższym tut. Sąd, zarządzeniem z dnia 11 września 2012 r. przekazał skargę do wyżej wskazanego organu. Zgodnie z ugruntowanym w tym przedmiocie orzecznictwem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego, niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (vide postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 marca 2006r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, LEX nr 284737; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008r., sygn. akt III SA/Wa 788/08, LEX nr 440111; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 31 marca 2008r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, LEX nr 381455). Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. Wskazać natomiast należy, że zaskarżona decyzja nie zawiera prawidłowo sporządzonego pouczenia o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, brak jest bowiem pouczenia o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Mylne pouczenie, względnie jego brak, nie może, zgodnie z art. 112 k.p.a., powodować dla strony negatywnych skutków procesowych, wobec powyższego w niniejszym przypadku może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy czym, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, o czym stanowi 87 § 3 p.p.s.a. Reasumując, skoro skarżący uchybili terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy, to mają możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od dnia doręczenia im niniejszego rozstrzygnięcia.