II OPP 20/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Zofia Flasińska (spr.) Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J.J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 134/12 w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 października 2012 r. J.J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 134/12 W uzasadnieniu skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w wyżej wymienionej sprawie oraz zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł jako zadośćuczynienie za straty finansowe i zdrowotne związane z opieszałym rozpoznawaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Jak wynika z akt sprawy, skarga J.J. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnemu w Gdańsku w dniu 23 lutego 2012 r. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 20 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek J.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Na skutek wniesienia przez skarżącego sprzeciwu od powyższego rozstrzygnięcia, postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał J.J. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 20 czerwca 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w G. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2012 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 12 września 2012 r. Tego dnia zapadł wyrok oddalający skargę J.J. w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącego otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 8 października 2012 r. (z.p.o. k-84). Pismem z dnia 18 października 2012 r. skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę na przewlekłość postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga J.J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r., I OPP 16/08, Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r., I OPP 20/08, Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r., II OPP 20/08, Lex 493700). W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Sądowi I instancji przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Z analizy akt sądowych wynika, że złożona przez J.J. skarga została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po 7 miesiącach od jej wniesienia. W trakcie toczącego się postępowania Sąd I instancji podejmował wszelkie czynności procesowe bez nadmiernej zwłoki. Należy zauważyć, że przez przewlekłość rozumie się w praktyce brak czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy, zachodzące dłużej niż jest to konieczne. Można uznać więc, że do przewlekłości postępowania dochodzi tylko wtedy, gdy zwłoka w czynnościach sądowych jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy stan taki nie występuje. Wskazać należy, że po przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym (postanowienie z dnia 6 czerwca 2012 r.) i po wyznaczeniu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w G. pełnomocnika z urzędu (pismo z dnia 20 czerwca 2012 r.) wyznaczono termin rozprawy na dzień 12 września 2012 r., na którym to posiedzeniu zapadł wyrok kończący postępowanie przed sądem I instancji. W tym miejscu należy zaznaczyć, że sąd ma obowiązek w pierwszej kolejności rozpoznać sprawy wpadkowe (w przedmiotowej sprawie był to wniosek o przyznanie prawa pomocy, wniosek sędziego o wyłączenie od rozpoznawania sprawy oraz konieczność przeprowadzenia losowania składu orzekającego w sprawie spośród sędziów innego wydziału). Dopiero bowiem po ich prawomocnym zakończeniu wniesiona skarga może zostać merytorycznie rozpoznana. Biorąc pod uwagę całość wyżej wskazanych okoliczności sprawy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wszelkie podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w toku tego postępowania czynności dokonano w rozsądnych terminach, nie naruszając zasady rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.