II GZ 903/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 28 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 414/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. odrzucił skargę M. P. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] czerwca 2017 r., w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wnosząc skargę na opisaną decyzję nie uiścił od niej wpisu. W związku z tym został wezwany do jego uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczono stronie w dniu 25 lipca 2017 r. W zakreślonym terminie, do 1 sierpnia 2017 r., skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Sąd zauważył, że skarżący złożył pismo datowane na 1 sierpnia 2017 r., z którego treści wynikało, że stanowiło wniosek o przyznanie prawa pomocy, które zostało złożone 2 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie do uiszczenia wpisu. W takim stanie sprawy Sąd I instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę strony. M. P. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do treści § 3 powołanego art. 220 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak niewadliwe wskazał Sąd I instancji i co wynika z analizy akt niniejszej sprawy, skarżący w związku z wniesioną skargą na rozstrzygnięcie Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w K. z dnia [...] czerwca 2017 r., wezwany został do uiszczenia należnego wpisu w kwocie 200 złotych. Wezwanie to zawierało również termin, w którym skarżący wpis powinien uiścić. Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 25 lipca 2017 r., wobec czego jak trafnie ustalił Sąd I instancji, skuteczny termin do wniesienia opłaty upływał z dniem 1 sierpnia 2017 r. Do tego dnia strona wpisu nie uiściła. Złożyła natomiast pismo datowane na 1 sierpnia 2017 r., które zasadnie zostało potraktowane przez Sąd jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, a które nadane zostało przez stronę w dniu 2 sierpnia 2017 r., co wynika z treści odcisku stempla pocztowego uwidocznionego na kopercie zawierającej wskazane pismo strony. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, złożenie przez stronę wniosku w przedmiocie prawa pomocy w otwartym terminie do uiszczenia wpisu wynikającym z wezwania do dokonania tej czynności, czyni takie wezwanie nieaktualnym. Warunkiem wpływu żądania przyznania prawa pomocy na zobowiązanie strony do uiszczenia wpisu od pisma w postępowaniu sądowym podlegającego opłacie, jest aby żądanie taki zostało wniesione do sądu, którym jest również nadanie pisma zawierającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w polskiej placówce pocztowej, w nadal biegnącym terminie do uiszczenia należnego wpisu (opłaty sądowej). Skarżący bezsprzecznie nadała pismo zawierające wniosek przyznaniu mu prawa pomocy już po upływie terminu do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi, wobec czego nie mogło ono wywołać skutku w postaci utraty mocy wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W takim stanie sprawy Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia skargi strony w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.