II SA/Rz 865/09
Адміністративні суди2009-11-18
Номер справи
II SA/Rz 865/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Дата рішення
2009-11-18
Тип
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Судді
Jolanta Ewa Wojtyna
Резолютивна частина
Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie skargi na działalność wójta - postanawia – odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
S. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] lipca 2009r. Nr [...], która uznawała skargę wyżej wymienionej z dnia 31 marca 2009r. - dotyczącą działalności Wójta Gminy [...] - za bezzasadną.
W podstawie prawnej powyższej uchwały powołano m. in. art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), określanej dalej k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o jej odrzucenie z uwagi na przedwczesne jej wniesienie tj. przed udzieleniem przez Radę Gminy [...] odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożonego przez skarżącą w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Niezależnie od powyższego zwrócono uwagę, iż uchwała podjęta w trybie działu VIII k.p.a., jako czynność informująca o sposobie załatwienia skargi, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),, określanej następnie P.p.s.a. sądom administracyjnym powierzona została kontrola działalności administracji publicznej. Formy tej działalności określa art. 3 § 2 P.p.s.a. wskazując w pkt 5, iż są nimi akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, zaś w pkt 6, iż są nimi także akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane
w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała Rady Gminy [...] podjęta została w trybie regulacji przewidzianych w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego W świetle zamieszczonego tam art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi składanej w tym trybie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie z kolei do art. 229 pkt 3 k.p.a. jeśli skarga dotyczy działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) organem właściwym do jej rozpatrzenia jest rada gminy.
W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego,
w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi. Czynność taka nie podlega przy tym zaskarżeniu do sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25.05.2006r. I OSK 457/200 LexPolonica nr 408697, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z roku 2006 II SAB/Bk 70/2006, LexPolonica nr 1659645).
Z uwagi zatem na fakt, iż skarżona uchwała Rady Gminy [...]
z dnia [...] lipca 2009r. nie mieści się w katalogu przewidzianych w art. 3 § 2 P.p.s.a. form działania organów administracji publicznej, które mogą podlegać kontroli sądu administracyjnego, w szczególności zaś nie jest aktem wskazanym w pk 5 i 6 tego przepisu, skargę S. S. należało odrzucić.
Podstawę niniejszego rozstrzygnięcia stanowi art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a
w zw. z art. 227 k.p.a.