I OZ 893/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 października 2007r., sygn. akt IV SA/ Po 461/06 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 2007r., sygn. akt IV SA/ Po 461/06 oddalającego skargę G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2007r., sygn. akt IV SA/ Po 461/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. G. L. odebrała odpis tego wyroku z uzasadnieniem w dniu 18 maja 2007r. W dniu 21 maja 2005r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 25 maja 2007r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał skarżącej w tym zakresie prawo pomocy, ustanawiając pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego. W dniu 19 czerwca 2007r. wyrokowi z dnia 26 kwietnia 2007r., sygn. akt IV SA/Po 461/06, została nadana klauzula prawomocności. Pismem z dnia 21 czerwca 2007r. (data stempla) Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu o wyznaczeniu dla skarżącej radcy prawnego w osobie M. P.. W dniu 29 czerwca 2007r. G. L. udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu M. P., który w piśmie z dnia 5 lipca 2007r. sporządził obszerną opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2007r. W dniu 13 lipca 2007r., skarżąca osobiście złożyła skargę kasacyjną, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną, jak również odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W dniu 31 lipca 2007r. G. L. wystąpiła z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2007r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W dniu 4 października 2007r. G. L. udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu – Z. P., który w tym też dniu złożył do Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 października 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazując, że został on wniesiony po terminie. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd podkreślił, że w niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 29 czerwca 2007r., to jest w dniu udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu M. P.. Zatem terminem, o którym mowa we wskazanym przepisie był dzień 30 czerwca 2007r., to jest dzień po ustaniu przyczyny uniemożliwiającej skarżącej dokonania czynności. W związku z tym, termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 9 lipca 2007r., natomiast wniosek taki faktycznie został złożony w dniu 4 października 2007r., a więc po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaznaczył, że do wniesienia skargi kasacyjnej uprawniony był wyłącznie radca prawny M. P., a prawo pomocy polegające na ustanowieniu tego pełnomocnika zostało skonsumowane poprzez sporządzenie przez niego opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Natomiast nowo wyznaczony pełnomocnik – wbrew brzmieniu udzielonego mu pełnomocnictwa – został uprawniony tylko i wyłącznie do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Na to postanowienie zażalenie złożył nowy pełnomocnik skarżącej – Z. P. – wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podniesiono, że wobec ustanowienia dla skarżącej kolejnego pełnomocnika, który dopatrzył się przesłanek do wniesienia skargi kasacyjnej, uznać należy, że dopiero ten pełnomocnik realizuje prawa skarżącej do dwuinstancyjnego postępowania sądowego. Wskazano, ze skarżąca, która korzysta ze środków pomocy społecznej nie ma możliwości uzyskania pomocy prawnej w inny sposób. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że termin, o którym mowa we wskazanym przepisie rozpoczął swój bieg w dniu 30 czerwca 2007r., to jest dzień po ustaniu przyczyny uniemożliwiającej skarżącej dokonania czynności (czyli dzień po udzieleniu pełnomocnictwa radcy prawnemu M. P.) i zakończył się w dniu 9 lipca 2007r. Wskazać należy, że pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co oznacza, że prawo pomocy dla skarżącej w tym zakresie zostało skonsumowane, a jednak pomimo tej opinii skarżąca sama złożyła skargę kasacyjną. Zgodnie z treścią przepisów art. 175 § 1 oraz art. 194 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sporządzenie zarówno skargi kasacyjnej, jak i zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, obarczone jest przymusem adwokackim, a zatem wniesienie tych środków osobiście przez skarżącą jest niedopuszczalne. Dlatego też postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał skarżącej nowego pełnomocnika z urzędu, tym razem do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a nie do sporządzenia skargi kasacyjnej wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, czego faktycznie dokonał pełnomocnik. Wskazać należy, że radca prawny Z. P. nie był uprawniony do sporządzenia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej, bowiem prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane, poprzez złożenie przez radcę prawnego M. P. opinii o braku podstaw do jej wniesienia, o czym wspomniano powyżej. W związku z tym uznać należy, że rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 października 2007r. odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie narusza obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie oddalił.