II SAB/Łd 127/13

SENTENCJA Dnia 28 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie szczelności przewodów kominowych postanawia: - odrzucić skargę. a.bł. UZASADNIENIE A. H. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie szczelności przewodów kominowych. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 października 2013 roku skarżący została wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do wykazania, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Termin do wykonania zarządzeń zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy zarządzeń doręczono skarżącemu dnia 29 października 2013 roku. W piśmie z dnia 4 listopada 2013 roku skarżący wyjaśnił, iż uiścił wpis w dniu 10 października 2013 roku na podstawie zarządzenia z dnia 16 września 2013 roku do sprawy [...]. Nadto autor pisma wskazał, że organy nadzoru budowlanego lekceważą jego pisma i odwołania licząc na to, że zaniecha on swoich działań. Z tego powodu skarżący ocenił, iż nie ma potrzeby marnować czasu na dodatkowe pisma do organów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Od skargi pobiera się wpis (art. 230 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wysokość wpisu została określona na podstawie unormowania § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sąd odrzuca skargę wówczas gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zarządzeniami Przewodniczącego, doręczonymi skarżącemu w dniu 29 października 2013 roku, wezwano go do uiszczenia wpisu od skargi oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił z zażaleniem na bezczynność. Termin do wykonania zarządzeń ekspirował z dniem 5 listopada 2013 roku. Pomimo upływu terminu skarżący nie uiścił wpisu od skargi, ani nie wykazał, iż przed wniesieniem skargi wystąpił ze stosownym środkiem odwoławczym. W tym też czasie skarżący nie wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż wpis uiszczony w dniu 10 października 2013 roku na skutek zarządzenia z dnia 16 września 2013 roku został zaksięgowany do sprawy oznaczonej sygnaturą [...], która dotyczy bezczynności organu nadzoru innego szczebla. Każda z tych spraw jest oddzielna, niezależna i każda podlega opłacie sądowej. W piśmie z dnia 4 listopada 2013 roku skarżący wyjaśnił, że z uwagi na lekceważenie jego pism przez organy nadzoru budowlanego uznał, iż szkoda tracić czas na kierowanie kolejnych pism do tych organów. Odnosząc się do tego argumentu wyjaśnić należy, iż powołany przepis art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego w przedmiocie bezczynności, nakładają bezwzględny obowiązek skierowania do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność. Obowiązek ten nie jest poddany ocenie strony skarżącej, ani nie jest w żaden sposób modyfikowany przez to, że już kiedyś sprawa w tym samym lub podobnym przedmiocie zawisła przed sądem administracyjnym. Konkludując, przekonanie skarżącego, że jego pisma są lekceważone przez organy nadzoru budowlanego nie zwalniało go z konieczności złożenia zażalenia na bezczynność przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Niewyczerpanie środków zaskarżenia, jak i nieuiszczenie wpisu od skargi powoduje, iż skarga podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3, jak i art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. a.bł.