I SA/Ol 637/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kantecka, Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Jolanta Piasecka, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy A. z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wyrażenia zgody na wprowadzenie danych do Rejestru Należności Publicznoprawnych oraz określenia rodzaju należności pieniężnych, których dane są przekazywane do rejestru postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie UZASADNIENIE Wojewoda (dalej jako skarżący) zaskarżył uchwałę Rady Gminy z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wyrażenia zgody na wprowadzenie danych do Rejestru Należności Publicznoprawnych oraz określenie rodzaju należności pieniężnych, których dane są przekazywane do rejestru. Pismem z dnia 19 listopada 2019r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego, cofnął wniesioną skargę, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Wskazując, że Rada Gminy uchwałą z "[...]", nr "[...]" zmieniła kwestionowane postanowienie. W świetle powyższego skarżący uznał, że podtrzymanie skargi jest niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku pismo skarżącego należało potraktować jako cofnięcie skargi. Równocześnie przyjąć należało, że nie zachodzą wskazane w art. 60 p.p.s.a. okoliczności. Mając na uwadze powyższe cofnięcie skargi było dla Sądu wiążące, a postępowanie sądowe musiało zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a..