II OZ 761/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1990/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. J. i A. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lipca 2021 r. nr 863/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 lipca 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1990/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A. J. (dalej "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2022 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi M. J. i A. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lipca 2021 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 16 maja 2022 r., wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 13 maja 2022 r., wezwał A. J. do usunięcia braków formalnych zażalenia przez podpisanie zażalenia oraz nadesłanie odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. A. J. prawidłowo doręczono powyższe wezwanie 19 maja 2022 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem w dniu 26 maja 2022 r. A. J. nie dopełnił ww. czynności. Braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd odrzucił zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. J., zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowaniu, tj. art. 195 § 2 p.p.s.a., poprzez nieuchylenie zaskarżonego postanowienia z urzędu, podczas gdy skarżąca zarzucała postanowieniu nieważność, co obligowało Sąd do wzięcia pod uwagę przesłanek nieważności w trybie autokontroli; 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 roku o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 376 ze zm.) w zw. z art. 2 w zw. z art. 32 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a., poprzez niezastosowanie przepisu odnoszącego się do niemożności uznania skuteczności doręczenia zastępczego w czasie trwania stanu epidemii, podczas gdy wyłączenia podmiotowe określone w tym przepisie uznać należy za niekonstytucyjne, a nieuwzględnienie tego przepisu przez Sąd w skarżonym postanowieniu stanowiło przesłankę nieważności postępowania; 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że zaistniałe braki formalne były brakami uniemożliwiającymi nadanie sprawie biegu, podczas gdy braki nie miały charakteru istotnego i nie stały na przeszkodzie nadaniu sprawie biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., stanowiący, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia zażalenia. Nie można zgodzić się ze stroną, że brak formalny pisma w postaci własnoręcznego podpisu nie jest brakiem istotnym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Własnoręczny podpis jest poświadczeniem woli strony wyrażonej w złożonym piśmie. Bez tej czynności nie ma możliwości nadania pismu dalszego biegu. Odnośnie do zarzutu nr 2 zażalenia, choć nie ma on bezpośrednio zastosowania w niniejszym postępowaniu, bowiem strona odebrała przesyłkę, to należy zwrócić uwagę, że po nowelizacji, która weszła w życie z dniem 20 sierpnia 2020 r., art. 98 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. - regulacji art. 98 ust. 1 ustawy nie stosowało się w przypadkach określonych w art. 98 ust. 2 tej ustawy. To oznacza, że zgodnie z art. 98 ust. 2 pkt 4 lit. a-d przepisu art. 98 ust. 1 ustawy po nowelizacji nie stosuje się do przesyłek wysyłanych przez sądy, Trybunały, prokuraturę i inne organy ścigania oraz komornika sądowego oraz przesyłek wysyłanych do, ani wysyłanych przez organ administracji publicznej. NSA nie jest władny oceniać zgodność tych rozwiązań prawnych z Konstytucją RP, bowiem nie leży to w jego kompetencjach. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.