Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

V SA/Wa 2008/12

Адміністративні суди2012-11-16
Номер справи
V SA/Wa 2008/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2012-11-16
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судді

Joanna Zabłocka

Резолютивна частина

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić A. Sp. z o.o. w W. kwotę 188 (sto osiemdziesiąt osiem) złotych, wpisaną do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie [...] września 2012r. pod pozycją [...] tytułem zwrotu wpisu sądowego. UZASADNIENIE W ustawowym terminie A. sp. z o. o. w W. złożyła za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2012r. w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych. W dniu [...] września 2012 r. uiszczono wpis sądowych należny w sprawie w wysokości 188 zł. Pismem z 25 października 2012 r. skarżący, za pośrednictwem organu cofnął skargę na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 tejże ustawy, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, iż cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.