VI Ka 45/19

<p>Warszawa, dnia 17 października 2019 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 45/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Marek Wojnar</p> <p>Protokolant: protokolant sądowy- stażysta Bartłomiej Sasin</p> <p>przy udziale -----------------------------------------</p> <p>po rozpoznaniu dnia 17 października 2019 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">W. S.</span> córki <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> obwinionej z art. z 107 k.w.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie</p> <p>z dnia 24 października 2018 r. sygn. akt V K 464/17</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i na podstawnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> k.w. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.</a> postępowanie w stosunku do obwinionej <span class="anon-block">W. S.</span> umarza; koszty postępowania w sprawie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 45/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. S.</span> </strong> została obwiniona o to, że:</p> <p>1.  w okresie od 22 grudnia 2015 r. do 11 stycznia 2016 r. w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> w celu dokuczenia złośliwie niepokoiła połączeniami telefonicznymi i SMS <span class="anon-block">R. B.</span> tj. o wykroczenie z art. 107 k.w.</p> <p>2.  w okresie od 30 grudnia 2015 r. do 4 stycznia 2016 r. w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> w celu dokuczenia złośliwie niepokoiła zaczepianiem na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> tj. o wykroczenie z art. 107 k.w.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 24 października 2018 r. , sygn. akt V W 464/17</strong> w ramach czynu zarzucanego w pkt I uznał <span class="anon-block">W. S.</span> za winną tego, że w dniu 22 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">J.</span> w celu dokuczenia <span class="anon-block">R. B.</span> złośliwie ją niepokoiła w ten sposób, że dzwoniła do pokrzywdzonej w celu dokuczenia jej używając w rozmowach słów wulgarnych, i za to na podstawie art. 107 k.w. skazał obwinioną; w ramach czynu zarzucanego w pkt 2 uznał <span class="anon-block">W. S.</span> za winną tego, że w okresie od 30 grudnia 2015 r. do 4 stycznia 2016 r. w pociągach relacji <span class="anon-block">J.</span> -<span class="anon-block">W.</span> w celu dokuczenia <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> złośliwie ją niepokoiła w ten sposób, że widząc w pociągu <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> nawiązywała w pociągu rozmowy telefoniczne prowadząc je następnie głośno w obecności pokrzywdzonej oraz innych pasażerów, demonstracyjnie używając przy tym imienia i nazwiska pokrzywdzonej oraz używając słów wulgarnych, a także przypisując w czasie tych wypowiedzi <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> i członkom jej rodziny niekorzystne cechy i zachowania i za tak przypisany czyn na podstawie art. 107 k.w. skazał obwinioną, a na podstawie art. 107 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył jej karę 600 zł grzywny; zasadził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 310 zł tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 60 zł tytułem opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca obwinionej. </strong> </p> <p>Zaskarżył on ten wyrok w całości na korzyść obwinionej i zarzucił mu:</p> <p>1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia przez uznanie, że obwiniona swoim zachowaniem wypełniła znamiona dwóch czynów określonych w art. 107 k.w. mimo braku dowodów wskazujących na popełnienie przez nią tych wykroczeń;</p> <p>2.  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 k.p.w.</a> polegającą na pominięciu istotnych i korzystnych dla obwinionej okoliczności oraz dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a także rozstrzygnięcie wszystkich występujących w sprawie wątpliwości na niekorzyść obwinionej, a w konsekwencji poczynienie nieprawdziwych, bo nie znajdujących oparcia w procesowo zgromadzonym i ujawnionym materiale dowodowym ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, co przede wszystkim przejawia się w:</p> <p>a.  rażąco błędnej ocenie zeznań świadków <span class="anon-block">R. B.</span> i <span class="anon-block">A. Ś. (2)</span>, które ewaluowały w trakcie procesu i które są niczym innym jak pomówieniem, co przy braku innych wiarygodnych dowodów, powinno wykluczyć możliwość czynienia w oparciu o nie, prawdziwych ustaleń;</p> <p>b.  pominięciu sprzeczności w zeznaniach <span class="anon-block">A. Ś. (2)</span> dotyczących złośliwego jej niepokojenia przez obwinioną podczas jazdy pociągiem oraz nie wzięcia pod uwagę faktu, że zeznania te są nielogiczne, sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego i nie mają żadnego oparcia w innych obiektywnych dowodach;</p> <p>c.  uznaniu, że dzwoniąc w dniu 22 grudnia 2015 r. do <span class="anon-block">R. B.</span> obwiniona miała na celu jej złośliwe niepokojenie, mimo braku ustalenia, że zachowanie obwinionej było ukierunkowane na dokuczenie tej osobie i charakteryzowało się złośliwością w rozumieniu art. 107 k.w.</p> <p>W konkluzji apelacja wniosła o uniewinnienie obwinionej od zarzucanych jej czynów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych w apelacji obrońcy obwinionej zarzutów w sprawie aktualnie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 104;art. 104 § 1;art. 104 § 1 pkt. 7)">art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.</a> </strong>Karalność wykroczeń zarzucanych obwinionej stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> k.w. uległa przedawnieniu - w odniesieniu do czynu z pkt I z dniem 11 stycznia 2019 r. (w przypadku czynu przypisanego w ramach pkt I z dniem 22 grudnia 2018 r.), zaś w odniesieniu do czynu z pkt II z dniem 4 stycznia 2019 r. Przedawnienie orzekania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.</a>) będące konsekwencją przedawnienia karalności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> k.w.) stanowi ujemną przesłankę procesową skutkującą umorzeniem postępowania. W tej sytuacji należało uchylić zaskarżony wyrok i postępowanie w stosunku do obwinionej umorzyć.</p> <p>O kosztach postępowania w sprawie orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118 § 2 k.p.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Reasumując- Sąd Okręgowy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku. </strong> </p> </div>