II K 197/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 197/19 Zambrów, 18 października 2019 roku</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zambrowie w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący Sędzia Anna Stetkiewicz</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant Izabela Orłowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w obecności Prokuratora Izabeli Topolskiej</strong> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2019r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. C.</span> syna <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">E. z domu K.</span>, <span class="anon-block">urodzonego w dniu (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 11 marca 2019 roku na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 27 listopada 2018 r. sygn.. akt II W 1055/18 zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat.<span class="anon-block">(...)</span> w ruchu lądowym oraz decyzji Starosty <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 2 stycznia 2019 r. nr <span class="anon-block">(...)</span> o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami wg. Kat. <span class="anon-block">(...)</span> w ten sposób, że powadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> </strong> </p> <p>I.  Oskarżonego <span class="anon-block">M. C.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> skazuje go, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierza mu karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych.</p> <p>II.  Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1 a;art. 42 § 1 a pkt. 1;art. 42 § 1 a pkt. 2)">art. 42 § 1a pkt 1 i 2 kk</a> zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. C.</span> środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jeden) roku.</p> <p>III.  Zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">M. C.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami procesu w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 197/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 27 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w Łomży w sprawie sygn.. akt II W 1055/18 uznał <span class="anon-block">M. C.</span> za winnego popełnienia czynu z art. 87 § 1 kw i orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat <span class="anon-block">(...)</span> w ruchu lądowym na okres 6 miesięcy. Jednocześnie sąd zaliczył kierowcy okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 23 września 2018 r. Orzeczony wobec <span class="anon-block">M. C.</span> środek karny zakończył się w dniu 23 marca 2019 r.</p> <p>W dniu 2 stycznia 2019 r. Starosta <span class="anon-block"> (...)</span> wydał decyzję nr. <span class="anon-block">(...)</span>. w stosunku do <span class="anon-block">M. C.</span> i cofnął uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii <span class="anon-block"> (...)</span> na okres od dnia 23 września 2018 r. do dnia 23 marca 2019r . Podstawą wydania decyzji był orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>W dniu 11 marca 218 r. około godziny 09:05 <span class="anon-block">M. C.</span> został zatrzymany do kontroli drogowej na ulicy <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Z.</span>, w związku z popełnionym wykroczeniem drogowym. W wyniku podjętych czynności legitymowania kierującego, okazało się, że prowadził pojazd bez uprawnień, nie stosując się do decyzji Starosty <span class="anon-block"> (...)</span> o cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii <span class="anon-block"> (...)</span> i wbrew orzeczonemu przez Sąd Rejonowy w Łomży zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: wyjaśnienia oskarżonego (k. 74v), zeznania świadków: <span class="anon-block">M. D.</span> (k. 75), <span class="anon-block">D. G.</span> (k. 75-75v), notatki urzędowe (k. 1, 2,), decyzja Starosty <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 25- 26), odpis wyroku Sądu Rejonowego w Łomży (k. 16) dane osobopoznawcze i zapytania o karalność (k. 17,10,22-24,11), zapytania o karalność (k.21).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. C.</span> jest kawalerem, nie posiada innych osób na utrzymaniu, prowadzi własna działalność gospodarczą i z tego tytułu osiąga dochód w wysokości 3000 złotych, dotychczas nie był karany sądownie</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. C.</span> słuchany na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że bardzo żałuje popełnionego czynu. Oświadczył, że uprawnienie do kierowania pojazdami jest mu niezbędne, ponieważ możliwość poruszania się pojazdem ułatwia prowadzenie mu działalności gospodarczej. Słuchany w postępowaniu przygotowawczym, wyjaśnił, że w dniu zdarzenia jego konkubina <span class="anon-block">M. D.</span> doznała ataku padaczki i podjął decyzję o przewiezieniu jej do szpitala w <span class="anon-block">Z.</span>. Po przyjeździe pod budynek przychodni okazało się, że konkubina poczuła się lepiej i nie ma potrzeby konsultacji medycznej. Wracali do domu, kiedy zostali zatrzymani przez patrol policji. Okoliczność podaną przez oskarżonego potwierdziła świadek <span class="anon-block">M. D.</span>. Na rozprawie oskarżony całkowicie zmienił wersję zdarzeń, co było wynikiem wiadomości, które w swych zeznaniach przekazał funkcjonariusz policji dokonujący zatrzymania oskarżonego do kontroli drogowej. W swych zeznaniach świadek <span class="anon-block">D. G.</span>, całkowicie wykluczył, aby w samochodzie z oskarżonym podróżowała <span class="anon-block">M. D.</span>. Z zez niań świadka wynika, że oskarżony jechał ze starszym mężczyzną – ojcem. Kobieta pojawiła się później, po ustaleniu, że oskarżony posiada zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. To jej został przekazany pojazd oskarżonego. Słuchana w sprawie świadek <span class="anon-block">M. D.</span>, również zaprzeczyła wcześniej złożonym zeznaniom, jakoby w dniu 11 marca 2018 r. doznała ataku padaczki. Podała, że oskarżony poprosił ją, aby mu pomogła i wspólnie ustalili wersję zdarzenia, którą konsekwentnie podali w toku postępowania przygotowawczego. I tylko konsekwencje prawne, w postaci postepowania administracyjnego dotyczącego weryfikacji uprawnień do kierowania pojazdami z uwagi na stan zdrowia, spowodowały zmianę zeznań przez świadka. <span class="anon-block">M. D.</span> podała, że nie choruje na padaczkę, a takie zeznania złożyła wyłącznie na prośbę oskarżonego. Świadek potwierdziła jednocześnie, że nie ma widomości gdzie tego dnia jechał oskarżony.</p> <p>Sąd za wiarygodne uznał zeznania świadka <span class="anon-block">M. D.</span> złożone na rozprawie. Okoliczność, że oskarżony tego dnia jechał z mężczyzną potwierdził również funkcjonariusz policji i oskarżony w wyjaśnieniach złożonych po wysłuchaniu świadków.</p> <p>Sąd zważył co następuje:</p> <p>W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy okoliczności popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180 a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. <span class="anon-block">M. C.</span> zapoznał się z treścią decyzji Starosty <span class="anon-block">Z.</span> w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii <span class="anon-block"> (...)</span>. oraz orzeczeniem Sądu Rejonowego w Łomży. Posiadał zatem wiedzę o konsekwencjach prowadzenia pojazdów mechanicznych pomimo cofnięcia uprawnień i wbrew orzeczonemu zakazowi.</p> <p>Swoim zachowaniem oskarżony niewątpliwie wyczerpał dyspozycje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180 a kk</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a>.</p> <p>Przy wymiarze kary oskarżonemu Sąd kierował się dyrektywami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. n)">art. 53 i n. kk</a> mając na uwadze społeczną szkodliwość czynu, okoliczności jego popełnienia, warunki podmiotowe oskarżonego, jak też cele zapobiegawczo-wychowawcze.</p> <p>Bezspornym jest, iż swoim zachowaniem oskarżony naruszył podstawowe zasady bezpieczeństwa w ruch lądowym. Stanowił on realne zagrożenie dla uczestników dróg, którzy mogą wymagać innych kierowców znajomości zasad ruchu drogowego. Sąd uznał, iż karą, która najlepiej spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze, będzie kara 100 stawek dziennych grzywny. Niski dochód oskarżonego stanowił podstawę do ustalenia stawki dziennej grzywny na kwotę 10 złotych.</p> <p>Ponadto Sąd orzekł w stosunku do oskarżonego, obligatoryjny w tym wypadku z uwagi na charakter popełnionego przestępstwa, środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku.</p> <p>Sąd na wniosek oskarżonego rozważał kwestię skorzystania z instytucji warunkowego umorzenia postepowania karnego. Oskarżony nie był dotychczas karany i ma pozytywną opinię w miejscu zamieszkania. Do kierowania pojazdem przez oskarżonego doszło 11 dni przed upływem okresu orzeczonego środka karnego. Niemniej jednak, postawa oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, mataczenie w sprawie i prośba wystosowana do świadka o złożenie fałszywych zeznań, całkowicie wykluczyła skorzystanie z dobrodziejstwa tej instytucji. Podstawowym warunkiem zastosowania instytucji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> jest postawa oskarżonego, która uzasadnia przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego . W przedmiotowej sprawie, zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, mataczenie i namawianie do składania fałszywych zeznań, nie dają wiary, że w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego. Oskarżony słuchany był w postępowaniu przygotowawczym dwa razy i za każdym razem przedstawiał wersję zdarzenia odbiegająca od prawdziwej. Dopiero zeznania funkcjonariusza policji, całkowicie wykluczyły wersję zdarzenia przedstawioną przez oskarżonego. Powyższe wątpliwości co do postawy oskarżonego, wykluczyły skorzystanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a>.</p> <p>Mając na uwadze orzeczono jak w sentencji.</p> </div>