Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

IV P 51/19

Суди загальної юрисдикції2019-10-18
Номер справи
IV P 51/19
Дата рішення
2019-10-18
Тип
SENTENCE

Судді

Ewa KasprzykJanina SzymańskaTomasz Fudali (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Резюме

Potrącenie z wynagrodzenia za pracę pracownika należności pracodawcy z tytułu naprawienia szkody wyrządzonej przez pracownika w mieniu pracodawcy, bez uzyskania pisemnej zgody pracownika na dokonanie takiego potrącenia, jest niedopuszczalne w świetle kategorycznego brzmienia przepisów art. 91 § 1 k.p., art. 87 § 1 i 7 k.p, a także art. 505 pkt 4 k.c w zw. z art. 300 k.p.

Текст рішення

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV P 51/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 18 października 2019 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w Ząbkowicach Śląskich IV Wydział Pracy</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: sędzia Tomasz Fudali </strong> </p> <p>Ławnicy: Janina Szymańska, Ewa Kasprzyk</p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: st. sekretarz sądowy Bernadetta Mączka </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 roku w Ząbkowicach Śląskich </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na rozprawie</strong> </p> <p>sprawy z powództwa: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ż.</span> </strong> </p> <p>przeciwko:<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->o zapłatę odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika i wynagrodzenia za pracę </em> </strong> </p> <p>I.  zasądza od pozwanej <span class="anon-block">M. P.</span> prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">M. Ż.</span> kwotę <strong> <!-- -->1.855,00 zł</strong> (słownie: jeden tysiąc osiemset pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem wynagrodzenia za miesiąc maj 2019 roku wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 13 sierpnia 2019 roku do dnia zapłaty;</p> <p>II.  w pozostałej części powództwo oddala;</p> <p>III.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę <strong> <!-- -->290,70 zł</strong> (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt złotych siedemdziesiąt groszy) tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu;</p> <p>IV.  nakazuje pozwanej <span class="anon-block">M. P.</span> prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich kwotę <strong> <!-- -->93,00 zł</strong> (słownie: dziewięćdziesiąt trzy złote) tytułem części opłaty sądowej od pozwu, której powód, jako pracownik wnoszący powództwo, nie miał obowiązku uiścić;</p> <p>V.  wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV P 51/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">M. Ż.</span> w pozwie skierowanym przeciwko pozwanej <span class="anon-block">M. P.</span> prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego pracodawcy na swoją rzecz kwoty 3.540,00 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenie pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty oraz kwoty 1.855,00 zł tytułem nienależnie potrąconego wynagrodzenia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenie pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty.</p> <p>Ponadto powód domagał się zasądzenia od strony pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż był pracownikiem pozwanej począwszy od dnia 18 lutego 2019 r., przy czym początkowo zatrudnionym na podstawie umowy o pracę zawartej na okres próbny, a następnie od dnia 10 maja 2019 r. w oparciu o umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego w pełnym wymiarze czasu pracy i w momencie ustania łączącego strony stosunku pracy wynagrodzenie miesięczne powoda odpowiadało kwocie ok. 7.000,00 zł.</p> <p>Kolejno powód podniósł, iż pismem z dnia 24 czerwca 2019 r., doręczonym mu w dniu 28 czerwca 2019 r., pozwana rozwiązała z nim umowę o pracę w trybie natychmiastowym, zarzucając powodowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, a polegające na nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy od dnia 4 czerwca 2019 r.</p> <p>W ocenie powoda, wskazana przyczyna rozwiązania umowy o pracę jest bezpodstawna i nie polega na prawdzie.</p> <p>W pierwszej kolejności powód wyjaśnił, iż w okresie od dnia 4 czerwca 2019 r. do dnia 8 czerwca 2019 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, o czym pozwany pracodawca posiadał wiedzę.</p> <p>Nadto powód podkreślił, że w dniu 25 maja 2019 r. poprzez wiadomość sms poinformował pozwaną o rozwiązaniu przez niego umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia.</p> <p>Dodatkowo po powrocie z trasy złożył pisemne wypowiedzenie umowy o pracę, z którym pracodawca zapoznał się w dniu 3 czerwca 2019 r.</p> <p>W świetle powyższego powód stoi zatem na stanowisku, iż pozwany pracodawca nie tylko wiedział, że to pracownik jako pierwszy wypowiedział umowę o pracę, ale ponadto był świadomy, że znajduje się on na zwolnieniu lekarskim i dlatego też powód jest przekonany, że rozwiązanie z nim stosunku pracy przez pozwaną nastąpiło z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a>, a co za tym idzie roszczenie odszkodowawcze powoda oparte na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.p.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58)">art. 58 k.p.</a> jest zasadne.</p> <p>W dalszej kolejności powód wskazał, iż pozwana niezgodnie z prawem potrąciła z przysługującego mu wynagrodzenia za miesiąc maj 2019 r. kwotę 1.855,00 zł, tłumacząc, że przedmiotowe obciążenie wynika z pokrycia przez pracodawcę kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu marki <span class="anon-block"> (...)</span> obsługiwanego przez powoda.</p> <p>W tym aspekcie sprawy powód wyjaśnił, że faktycznie w dniu 16 maja 2019 r., podczas wykonywania obowiązków pracowniczych w miejscowości <span class="anon-block">B.</span> na Słowacji, doszło do zdarzenia drogowego, na skutek którego uszkodzony został pojazd pracodawcy marki <span class="anon-block"> (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>.</p> <p>Powód stwierdził jednak, że do w/w zdarzenia doszło w wyniku okoliczności niezależnych od powoda i bez jego winy, gdyż było to zdarzenie nagłe i w żaden sposób powód nie mógł tego przewidzieć, co więcej wykonany przez niego wówczas manewr nie tylko nie doprowadził do większych strat po stronie pracodawcy, lecz przede wszystkim zapobiegł powstaniu poważnego w skutkach wypadku drogowego, łącznie z możliwością utraty zdrowia bądź życia jego uczestników.</p> <p>Zdaniem powoda, w kontekście przytoczonego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 115)">art. 115 k.p.</a>, jak również powołanego przez powoda orzecznictwa sądowego, brak jest podstaw faktycznych i prawnych do przypisania powodowi odpowiedzialności materialnej z tytułu powstałej jak wyżej szkody w mieniu pozwanego pracodawcy.</p> <p>Niezależnie od powyższego powód wskazał, iż w/w pojazd jest przedmiotem leasingu, a nadto pozwana posiada wykupioną polisę AC.</p> <p>W świetle tak przedstawionych okoliczności faktycznych powód stoi w rozpatrywanej sprawie na stanowisku, że jego powództwo jest konieczne i w pełni uzasadnione.</p> <p>Pozwana – <span class="anon-block">M. P.</span> prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> – wniosła o oddalenie powództwa w całości.</p> <p>Pozwany pracodawca przede wszystkim przyznał fakty związane z zatrudnieniem powoda w oparciu o bezterminową umowę o pracę na stanowisku kierowcy i w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>Odnośnie żądania powoda dotyczącego zapłaty odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę pozwana zarzuciła, iż powód drogą sms nie wypowiedział umowy o pracę lecz tylko poinformował pracodawcę o swoim zamiarze.</p> <p>Strona pozwana przyznała natomiast, iż powód złożył jej skutecznie oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę w dniu 3 czerwca 2019 r. i w tej sytuacji łącząca strony umowa o pracę uległa rozwiązaniu z upływem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia, a więc jeszcze przed doręczeniem powodowi pisemnego oświadczenia pracodawcy o natychmiastowym rozwiązaniu stosunku pracy.</p> <p>Wobec powyższego pozwany pracodawca podniósł, iż jego oświadczenie o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia było bezskuteczne, zaś prawidłowy tryb rozwiązania łączącego strony stosunku pracy, tj. za wypowiedzeniem dokonanym przez pracownika, został wskazany przez pozwaną w doręczonej powodowi korekcie świadectwa pracy z dnia 21 sierpnia 2019 r.</p> <p>W zakresie natomiast drugiego roszczenia zgłoszonego przez powoda strona pozwana stwierdziła, iż z poczynionych przez nią ustaleń faktycznych i samego zachowania powoda wynika, że powód z własnej winy, przy braku z jego strony wymaganej ostrożności i staranności w czasie świadczenia pracy, wyrządził szkodę w mieniu pracodawcy w postaci uszkodzenia powierzonego mu pojazdu.</p> <p>W ocenie pozwanej, działanie powoda nie mieściło się w granicach dopuszczalnego ryzyka i tym samym jego odpowiedzialność materialna znajduje swoją podstawę prawną w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 124;art. 124 § 1;art. 124 § 2)">art. 124 § 1 i 2 k.p.</a>, zwłaszcza, że strona pozwana wykazała wszystkie przesłanki tejże odpowiedzialności odszkodowawczej pracownika.</p> <p>Pozwana wyjaśniła dodatkowo, że nie skorzystała z zawartej umowy ubezpieczenia komunikacyjnego, gdyż utraciłaby przysługujące jej z tytułu bezszkodowej jazdy zniżki składki na użytkowane pojazdy, przy dosyć małej szkodzie wyrządzonej przez powoda.</p> <p>Wobec powyższego pozwany pracodawca konsekwentnie wniósł o oddalenie powództwa jako bezzasadnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny: </strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">M. Ż.</span> został zatrudniony u pozwanej – <span class="anon-block">M. P.</span> prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> – począwszy od dnia 18 lutego 2019 r., przy czym początkowo strony łączyła umowa o pracę zawarta na okres próbny, a następnie od dnia 12 maja 2019 r. podstawę zatrudnienia powoda u strony pozwanej stanowiła umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony.</p> <p>Zgodnie z postanowieniami w/w umów o pracę powód był zatrudniony w pozwanym zakładzie pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego pow. 3,5 tony w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód: umowa o pracę na okres próbny zawarta pomiędzy stronami w dniu 18 lutego 2019 r. k. – 9, umowa o pracę na czas nieokreślony zawarta pomiędzy stronami w dniu 10 maja 2019 r. k. – 10. </strong> </p> <p>Powód podczas wykonywania w ramach podróży służbowej obowiązków pracowniczych na rzecz strony pozwanej, przesłał pozwanemu pracodawcy w dniu 25 maja 2019 r. wiadomość sms o treści: ,, Biuro jest otwarte w poniedziałek od 8 rano. Ja mam dosyć to jest mój ostatni tydzień jazdy dla Was”.</p> <p>W odpowiedzi na powyższą wiadomość pozwany pracodawca poinformował powoda, że przysługuje mu dwutygodniowy okres wypowiedzenia umowy o pracę.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód: wiadomości sms z dnia 25 maja 2019 r. k. – 12. </strong> </p> <p>Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że w dniu 3 czerwca 2019 r. powód złożył pozwanemu pracodawcy w sposób skuteczny pisemne oświadczenie woli z dnia 27 maja 2019 r. o rozwiązaniu łączącej strony umowy o pracę z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia.</p> <p> <strong> <!-- -->okoliczności bezsporne, a ponadto dowód: pismo powoda z dnia 27 maja 2019 r. zawierające oświadczenie woli pracownika o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia k. – 13. </strong> </p> <p>Pismem z dnia 24 czerwca 2019 r. , doręczonym powodowi za pośrednictwem poczty w dniu 28 czerwca 2019 r., pozwany pracodawca złożył powodowi oświadczenie o rozwiązaniu zawartej pomiędzy stronami bezterminowej umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pracownika i jako przyczynę swojej czynności w tym zakresie wskazał ciężkie naruszenie przez powoda podstawowych obowiązków pracowniczych polegające na ,,nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy od dnia 4 czerwca 2019 r.”.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód: pismo pozwanego pracodawcy z dnia 24 czerwca 2019 r. zawierające oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika k. – 11. </strong> </p> <p>Pozwana z przysługującego powodowi wynagrodzenia za miesiąc maj 2019 r. potrąciła kwotę 1.855,00 zł w związku z wyrządzoną przez powoda, według twierdzeń strony pozwanej, szkodą w mieniu pracodawcy polegającą na uszkodzeniu podczas wykonywania obowiązków pracowniczych pojazdu obsługiwanego przez powoda marki <span class="anon-block"> (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód: pismo pozwanego pracodawcy z dnia 6 czerwca 2019 r. k. – 15. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył: </strong> </p> <p>Powództwo, w ocenie sądu pierwszej instancji, zasługuje częściowo na uwzględnienie.</p> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do roszczenia odszkodowawczego powoda, opartego na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.p.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58;art. 58 zd. 1)">art. 58 zdanie pierwsze k.p.</a>, wskazać przede wszystkim należy, iż pismo pozwanego pracodawcy z dnia 24 czerwca 2019 r. zawierające oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, zostało powodowi doręczone za pośrednictwem poczty dopiero w dniu 28 czerwca 2019 r., a więc już po rozwiązaniu łączącej strony bezterminowej umowy o pracę w wyniku złożonego przez powoda skutecznie, uprzednio wypowiedzenia i upływu jego dwutygodniowego okresu.</p> <p>Wobec powyższego jako w pełni uprawniona jawi się konstatacja, że przedmiotowe oświadczenie pozwanego pracodawcy o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę nie wywarło przewidzianego w nim skutku prawnego w postaci natychmiastowego rozwiązania stosunku pracy, skoro bezterminowa umowa o pracę łącząca strony uległa już wcześniej rozwiązaniu za wypowiedzeniem dokonanym przez powoda, tj. w trybie przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 1 pkt. 2)">art. 30 § 1 pkt 2 k.p.</a> </p> <p>Stanowisko to jest uzasadnione bez względu na to, czy oświadczenie powoda o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia zostało pozwanej skutecznie złożone już w dniu 25 maja 2019 r. za pomocą wiadomości sms (karta 12 akt sprawy), czy też w dniu 3 czerwca 2019 r. w formie pisemnej (karta 13 akt sprawy).</p> <p>W realiach niniejszej sprawy sąd meriti podziela jednak pogląd pozwanego pracodawcy, że w/w wiadomość sms powoda, z uwagi na jej treść, stanowiła jedynie zapowiedź, informację o zamiarze wypowiedzenia umowy o pracę i dopiero pismo powoda z dnia 27 maja 2019 r., doręczone pozwanemu pracodawcy w dniu 3 czerwca 2019 r., stanowiło skuteczne złożenie oświadczenia o wypowiedzeniu stosunku pracy.</p> <p>Ze względów wyżej przedstawionych sąd pracy doszedł zatem do przekonania, że roszczenie odszkodowawcze powoda z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania przez stronę pozwaną umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie mogło być uwzględnione i w konsekwencji tak sformułowane powództwo podlegało oddaleniu w całości.</p> <p>Należy także podkreślić, iż również pozwana uznała ostatecznie, że powód w sposób skuteczny i niewadliwy prawnie pismem z dnia 27 maja 2019 r. (karta 13 akt sprawy), doręczonym pracodawcy w dniu 3 czerwca 2019 r., rozwiązał łączącą strony umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia, który upłynął z dniem 22 czerwca 2019 r., co w konsekwencji implikowało sporządzenie przez pracodawcę korekty świadectwa pracy z dnia 21 sierpnia 2019 r. (karta 37 akt sprawy).</p> <p>W tym miejscu wymaga dodatkowo zaakcentowania, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61;art. 61 § 1;art. 61 § 1 zd. 1)">art. 61 § 1 zdanie pierwsze k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a>, oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.</p> <p>Jako zasadne jawi się natomiast żądanie powoda dotyczące zasądzenia od pozwanej na jego rzecz kwoty 1.855,00 zł tytułem nienależnie potrąconego przez pracodawcę wynagrodzenia za pracę wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty.</p> <p>Zgodnie bowiem z ar. 91 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (§ 1)">§ 1 k.p.</a> należności inne niż wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 87;art. 87 § 1;art. 87 § 7)">art. 87 § 1 i 7</a> mogą być potrącane z wynagrodzenia pracownika tylko za jego zgodą wyrażoną na piśmie.</p> <p>Należność z tytułu naprawienia szkody wyrządzonej przez pracownika w mieniu pracodawcy nie została wymieniona w powołanych jak wyżej przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 87;art. 87 § 1;art. 87 § 7)">art. 87 § 1 i 7 k.p.</a>, a tym samym dokonanie przez pozwaną takiego potrącenia, bez pisemnej zgody powoda, co jest okolicznością bezsporną w sprawie, stanowiło ewidentne naruszenie powołanych jak wyżej norm prawnych.</p> <p>Dodatkowo wskazać należy, iż jak przewiduje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 505;art. 505 pkt. 4)">art. 505 pkt 4 k.c.</a>, który poprzez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a> ma również odpowiednie zastosowanie w sprawach z zakresu prawa pracy, nie mogą być umorzone przez potrącenie wierzytelności, co do których potrącenie jest wyłączone przez przepisy szczególne.</p> <p>Z kolei jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 sierpnia 2016 r., I OSK 467/15, LEX nr 2095004, dopuszczalne granice potrąceń określa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 87;art. 91)">art. 87 i art. 91 k.p.</a> Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.p.</a> stanowi, że należności inne niż wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 87;art. 87 § 1;art. 87 § 7)">art. 87 § 1 i 7</a> mogą być potrącane z wynagrodzenia pracownika tylko za jego zgodą wyrażoną na piśmie. Powołany przepis formułuje zasadę, że potrącenie należności z wynagrodzenia pracownika wymaga jego pisemnej zgody. Jeżeli pracodawca nie uzyskał tytułu wykonawczego na potrącenie należności w związku z poniesioną szkodą, nie wykazał wysokości zaistniałej szkody oraz nie uzyskał pisemnej zgody pracownika na dokonanie potrącenia z jego wynagrodzenia, brak jest podstaw do dokonywania potrącenia.</p> <p>Ze względów wyżej przytoczonych żądanie powoda w tym zakresie, oparte w istocie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 80;art. 80 zd. 1)">art. 80 zdanie pierwsze k.p.</a>, podlegało uwzględnieniu w całości, albowiem powód nabył prawo do wynagrodzenia za wykonaną pracę, natomiast pozwany pracodawca, wbrew regulacji normatywnej zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.p.</a>, dokonał bezpodstawnego potrącenia swojej należności z tegoż wynagrodzenia bez pisemnej zgody pracownika.</p> <p>O odsetkach ustawowych za opóźnienie od tak zasądzonego na rzecz powoda wynagrodzenia, sąd pracy orzekł zgodnie z żądaniem powoda na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2;art. 481 § 2 zd. 1)">art. 481 § 1 i 2 zdanie pierwsze k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a> </p> <p>W tym miejscu wymaga dodatkowo wyjaśnienia, że wobec powyższego zbędne stało się prowadzenie w przedmiotowej sprawie z zakresu prawa pracy postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia merytorycznej zasadności rozwiązania z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika i wysokości poniesionej przez pozwanego pracodawcę szkody, w kontekście dokonanego przez pozwaną potrącenia z wynagrodzenia za pracę powoda.</p> <p>Skoro tak to sąd orzekający oddalił osobowe i rzeczowe wnioski dowodowe strony pozwanej zgłoszone w jej piśmie procesowym z dnia 21 sierpnia 2019 r. – odpowiedzi na pozew, jako zmierzające do ustalenia w/w faktów, nie mających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia badanej sprawy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu sąd pierwszej instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art. 100 zdanie pierwsze k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 1 zd. 1)">art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.</a>, tj. w zakresie w jakim pozwany pracodawca przegrał sprawę nałożył na niego obowiązek zwrotu poniesionych przez powoda kosztów postępowania sądowego.</p> <p>Z dochodzonej przez powoda w niniejszym procesie łącznie kwoty 5.395,00 zł, sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.855,00 zł, co stanowi w przybliżeniu 34 % ogólnej wartości przedmiotu sporu (vide: postanowienie tut. Sąd Pracy z dnia 1 sierpnia 2019 r. – karta 16 akt sprawy).</p> <p>Poniesione przez powoda koszty procesu odpowiadają kwocie 855,00 zł, w tym koszty zastępstwa prawnego w wysokości:</p> <p>- 180,00 zł w zakresie roszczenia powoda dotyczącego odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.);</p> <p>- 675,00 zł w zakresie żądania powoda w przedmiocie nienależnie potrąconego wynagrodzenia w kwocie 1.855,00 zł, zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 w związku z § 2 pkt 3 w/w rozporządzenia ministerialnego.</p> <p>Skoro zatem strona pozwana przegrała sprawę w 34 %, to w takim zakresie jest obowiązana do zwrotu poniesionych kosztów procesu przez powoda, co w konsekwencji odpowiada kwocie 290,70 zł (tj. 855,00 zł x 34 %).</p> <p>Odnośnie kwestii dotyczącej wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika procesowego powoda nie można także stracić z pola widzenia, iż w judykaturze Sądu Najwyższego ugruntowane jest już stanowisko, że podstawę zasądzenia przez sąd opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o odszkodowanie, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.p.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58)">art. 58 k.p.</a>, stanowi stawka minimalna określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 12;§ 12 ust. 1;§ 12 ust. 1 pkt. 1)">§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Dotyczy to w jednakowym stopniu wynagrodzenia adwokatów i radców prawnych oraz spraw o odszkodowanie dochodzone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.p.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58)">art. 58 k.p.</a> albo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47(1))">art. 47<sup> <!-- -->1</sup> k.p.</a> (por. przykładowo postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2012 r., II PZ 3/12, LEX nr 1168871, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2011 r., III PZ 8/11, LEX nr 1227532, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2010 r., II PZ 20/10, LEX nr 621336, uchwała składu 7 Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2011 r., I PZP 6/10, OSNP 2011/21-22/268 ).</p> <p>Przedstawiony jak wyżej pogląd w obowiązującym obecnie stanie prawnym zachował w pełni swoją aktualność.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych, a ściślej o opłacie stosunkowej od pozwu, której powód jako pracownik wnoszący powództwo i korzystający w tym zakresie ze zwolnienia ustawowego nie miał obowiązku uiścić, zostało wydane w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 785 ze zm.).</p> <p>Zgodnie bowiem z poglądem prawnym wyrażonym w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2007 roku (sygn. akt I PZP 1/07, OSNP 2007/19-20/269) ,,Sąd w orzeczeniu kończącym w instancji sprawę z zakresu prawa pracy, w której wartość przedmiotu sporu nie przewyższa kwoty 50.000,00 zł, obciąży pozwanego pracodawcę na zasadach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) kosztami sądowymi, których nie miał obowiązku uiścić pracownik wnoszący powództwo lub odwołanie do sądu (art. 96 ust. 1 pkt 4 tej ustawy) z wyłączeniem opłat od pism wymienionych w art. 35 ust. 1 zdanie pierwsze tej ustawy”.</p> <p>Wysokość tej opłaty została zaś ustalona na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 13;art. 13 ust. 1)">art. 13 ust. 1</a> (w brzmieniu mającym w niniejszej sprawie zastosowanie) w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 21)">art. 21</a> przywołanej powyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 ()">ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> i odpowiada kwocie 93,00 zł.</p> <p>Ponadto obowiązkiem uiszczenia przedmiotowej opłaty sądowej pozwany pracodawca został obciążony jedynie w zakresie w jakim przegrał sprawę.</p> <p>O rygorze natychmiastowej wykonalności sąd postanowił na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(2);art. 477(2) § 1;art. 477(2) § 1 zd. 1)">art. 477<sup> <!-- -->2</sup> § 1 zdanie pierwsze k.p.c.</a>, który to przepis stanowi, że zasądzając należności pracownika w sprawach z zakresu prawa pracy, sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności w części nieprzekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia pracownika.</p> <p>Reasumując, biorąc to wszystko pod rozwagę, sąd pracy orzekł jak w sentencji wyroku.</p> </div>