II K 523/19

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt II K 523/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 października 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim II Wydział Karny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Tomasz Morycz</p> <p>Protokolant: <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>przy udziale Prokuratora Anny Brudnickiej - Chochoł</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2019 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> zd. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>1. w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku na trasie przejazdu z miejscowości <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> obiecał udzielić korzyści majątkowej w kwocie 1300 zł funkcjonariuszom Policji sierż. <span class="anon-block">(...)</span> oraz mł. asp. <span class="anon-block">(...)</span> w związku z pełnieniem przez nich funkcji publicznej w celu skłonienia ich do naruszenia przepisów prawa poprzez bezprawne odstąpienie od czynności zmierzających do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości,</p> <p>to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1;art. 229 § 3)">art. 229 § 1 i 3 kk</a> </p> <p>2. w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. I badanie 0,67 mg/l, II Badanie 0.60 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,</p> <p>to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </p> <p>orzeka</p> <p>I. w ramach czynu zarzucanego oskarżonemu <span class="anon-block">(...)</span> w punkcie 1 uznaje go za winnego tego, że w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. na trasie przejazdu radiowozu z miejscowości <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> obiecał udzielić funkcjonariuszom Policji w osobach <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, w związku z pełnieniem przez nich funkcji publicznej, korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 1.600 złotych w zamian za naruszenie przepisów prawa, polegające na odstąpieniu przez nich od czynności zmierzających do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej za popełnione przez niego przestępstwo, polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, za który na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1;art. 229 § 3)">art. 229 § 1 i 3 kk</a> skazuje go, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie;</p> <p>II. w ramach czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 2 uznaje go za winnego tego, że w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span> prowadził samochód marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,67 i 0,60 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, za który na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 1)">art. 178a 1 kk</a> skazuje go i wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda;</p> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych;</p> <p>V. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności czas zatrzymania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., godz. 23.00 do dnia 29 czerwca 2019 r., godz. 14.00;</p> <p>VI. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości, którymi obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt II K 523/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a kpk</a> zakres uzasadnienia ograniczono do punktu 1 wyroku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">(...)</span> spożywał piwo, po czym znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,67 i 0,60 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował samochodem marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Kiedy znajdował się w miejscowości <span class="anon-block">(...)</span>, został zauważony przez funkcjonariuszy Policji w osobach <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, którzy dokonali jego zatrzymania i przeprowadzili kontrolę stanu trzeźwości z wynikiem pozytywnym.</p> <p>Od początku <span class="anon-block">(...)</span> dopytywał się funkcjonariuszy Policji, czy interwencja została zgłoszona i prosił, żeby mu darowali, poprzestając na pouczeniu. Kiedy odmówili i postanowili go przewieźć do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> celem wykonania właściwych badań, <span class="anon-block">(...)</span> złożył im obietnicę udzielenia korzyści majątkowej w postaci pieniędzy. Najpierw w kwocie 300 złotych dla każdego z nich, a następnie w dodatkowej kwocie 1.000 złotych. Łącznie oferował im kwotę 1.600 złotych w zamian za odstąpienie od czynności zmierzających do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej za uprzednio popełnione przestępstwo. W tej sytuacji <span class="anon-block">(...)</span> został zatrzymany.</p> <p>W dniu 3 lipca 2018 r. Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim II Wydział Karny wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II K 354/18, w którym uznał <span class="anon-block">(...)</span> za winnego popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Działając w wyżej opisany sposób <span class="anon-block">(...)</span> dążył również do uniknięcia zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności.</p> <p> <strong> <!-- --> Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie:</strong> protokołu zatrzymania osoby (k.2-2v), protokołu z przebiegu badania (k.5-5v), świadectwa wzorcowania (k.6-6v), karty karnej (k.45-46), zeznań świadka <span class="anon-block">(...)</span> (k.7v, 49), zeznań świadka <span class="anon-block">(...)</span> (k.9v, 49-50) i częściowo wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> (k.16v-17, 48-49).</p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> (k.16v-17, 48-49) </strong>przyznał się jedynie do drugiego z zarzucanych mu czynów, to jest prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Nie przyznał się natomiast do złożenia obietnicy udzielenia korzyści majątkowej. Jak wyjaśnił, prosił funkcjonariuszy Policji, żeby mu darowali, poprzestali na pouczeniu i nie zgłaszali interwencji. Podjął rozmowę na temat łapówki, ale z inicjatywy jednego z nich. Nie miał takich pieniędzy zarówno przy sobie, jak i w domu, a poza tym nie odważyłby się proponować policjantom czegoś takiego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Wina oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> i okoliczności popełnienia przypisanego mu w punkcie 1 czynu nie budziły żadnych wątpliwości.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd jedynie częściowo dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> (k.16v-17, 48-49)</strong>, to jest w zakresie okoliczności dotyczących nie kwestionowanego przez niego kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. To samo tyczyło się proszenia funkcjonariuszy Policji, żeby mu darowali, poprzestali na pouczeniu i nie zgłaszali interwencji, jak również podjęcia z nimi rozmowy na temat udzielenia korzyści majątkowej. Sąd nie dał mu natomiast wiary w zakresie, w jakim twierdził, że to jeden z policjantów zainicjował tę rozmowę. Zdaniem Sądu jedyną osobą, która była zainteresowana tym, żeby nie doszło do pociągnięcia oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> do odpowiedzialności karnej był on sam. Tym bardziej, że doskonale wiedział, że uprzednio wymierzono mu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, obawiając się nie tylko konsekwencji prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, ale również zarządzenia tamtej kary. Dlatego skoro nie udało mu się prośbami przekonać funkcjonariuszy Policji do odstąpienia od czynności, to postanowił złożyć im obietnicę udzielenia korzyści majątkowej, skłaniając ich do tego w ten sposób. Najpierw była to kwota 300 złotych dla każdego z nich, a następnie dodatkowa kwota 1.000 złotych. Łącznie oferował im kwotę 1.600 złotych. Twierdzenia oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> pozostawały w sprzeczności nie tylko z jego własnymi wyjaśnieniami, w których potwierdził, że zwracał się o niezgodne z prawem zakończenie tej interwencji, albowiem funkcjonariusze Policji nie mogli w przypadku przestępstwa poprzestać na pouczeniu, ale również z zeznaniami świadków <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>. Funkcjonariusze Policji przestawili zupełnie odmienny przebieg wydarzeń, który zdaniem Sądu był logiczną konsekwencją wcześniejszego zachowania oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span>, na wszelkie sposoby próbującego uniknąć stwierdzenia ponownego naruszenia porządku prawnego.</p> <p>Sąd dał w całości wiarę zeznaniom <strong> <!-- --> świadków <span class="anon-block">(...)</span> (k.7v, 49) i <span class="anon-block">(...)</span> (k.9v, 49-50)</strong>, będących funkcjonariuszami Policji przeprowadzającymi czynności wobec oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span>, którzy w sposób spójny, logiczny i wzajemnie uzupełniający się przedstawili całą swoją wiedzę w niniejszej sprawie. W przeciwieństwie do oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> nie mieli żadnego interesu w określonym przebiegu interwencji i złożeniu zeznań określonej treści. Początkowo cierpliwie znosili zabiegi oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span>, starając się mu tłumaczyć, że nie mogą odstąpić od czynności zmierzających do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej za uprzednio popełnione przestępstwo. Kiedy jednak ten nie rezygnował i złożył im obietnicę udzielenia korzyści majątkowej, następnie podwyższając stawkę, postanowili zareagować. Jednocześnie podkreślić należy, że świadkowie <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> są osobami obcymi dla oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span> i wcześniej go nie znającymi. Tym samym nie mieli żadnego powodu, żeby dążyć do niekorzystnego ukształtowania jego sytuacji procesowej.</p> <p>Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się także na <strong> <!-- -->dokumentach w postaci protokołu zatrzymania osoby (k.2-2v), protokołu z przebiegu badania (k.5-5v), świadectwa wzorcowania (k.6-6v) i karty karnej (k.45-46)</strong>, które nie były kwestionowane i ich prawdziwość nie budziła żadnych wątpliwości.</p> <p>Dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego, wina oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span>, opis zarzucanego mu w punkcie 1 czynu - ze zmianą polegającą na doprecyzowaniu sposobu jego działania, w tym w zakresie wysokości korzyści majątkowej, jaką zaproponował policjantom - oraz przyjęta kwalifikacja prawna nie budziły żadnych wątpliwości. Powyższa modyfikacja wynikała z faktu, że z zeznań świadków <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> ewidentnie wynikało, że oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> najpierw zaproponował kwotę 300 złotych dla każdego z nich, a następnie dodatkową kwotę 1.000 złotych, co łącznie dawało kwotę 1.600 złotych.</p> <p>Zdaniem Sądu oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> wyczerpał swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1;art. 229 § 3)">art. 229 § 1 i 3 kk</a>, albowiem złożył funkcjonariuszom Policji w osobach <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> obietnicę udzielenia korzyści majątkowej w kwocie 1.600 złotych w zamian za naruszenie przepisów prawa, polegające na odstąpieniu odstąpienie od czynności zmierzających do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej za uprzednio popełnione przestępstwo. Oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> miał świadomość konsekwencji, jakie mogą go za to spotkać, świadomie i dobrowolnie podejmując działania zmierzające do ich uniknięcia. Nie zaistniały tu jakiekolwiek okoliczności wyłączające jego winę.</p> <p>Wymierzając karę oskarżonemu <span class="anon-block">(...)</span> kierowano się dyrektywami wymiaru kary przewidzianymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. W pierwszej kolejności wskazać należy, że jego zachowanie cechowało się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Niedopuszczalne jest bowiem jakiekolwiek wpływanie na czynności podejmowane przez funkcjonariuszy Policji, w tym w formie częstokroć oferowanych im korzyści majątkowych. Oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> powinien o tym doskonale widzieć, a mimo to chęć uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo i zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności były tak wielkie, że zdecydował się ich przekonać w ten sposób. Nie bez znaczenia była również wysokość oferowanej korzyści, której nie sposób uznać za nieznaczną. Okolicznością obciążającą była także uprzednia karalność oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span>, który nie wyciągnął żadnych wniosków z poprzedniego skazania, ponownie wchodząc w konflikt z prawem. Okoliczności łagodzących nie stwierdzono.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że właściwą karą dla oskarżonego <span class="anon-block">(...)</span>, skazanego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1;art. 229 § 3)">art. 229 § 1 i 3 kk</a>, będzie wymierzona mu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> kara 2 miesięcy pozbawienia wolności i kara 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegająca na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Biorąc pod uwagę, że popełnione przez niego przestępstwo jest zagrożone karą do 10 lat pozbawienia wolności, Sąd nie mógł zastosować <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> i wymierzyć mu kary grzywny bądź ograniczenia wolności. Z uwagi na uprzednie skazanie na karę pozbawienia wolności nie mógł też skorzystać z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia jej wykonania, co przewiduje wprost <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a>. Jedyną możliwością uniknięcia orzeczenia kary 1 roku pozbawienia wolności, która jest dolną granicą ustawowego zagrożenia przy tym przestępstwie, było zatem wymierzenie mu kary mieszanej.</p> <p>Tej nie sposób uznać za zbyt surową, skoro najniższa możliwa wynosiła 1 miesiąc pozbawienia wolności i 1 miesiąc ograniczenia wolności. Skoro jednak w tym przypadku Sąd miał do czynienia z osobą uprzednio karaną, która w dodatku bardzo szybko ponownie weszła w konflikt z prawem, jednocześnie nie stwierdzając okoliczności łagodzących, kary musiały być surowsze. Nie zmienia to jednak faktu, że w dalszym ciągu były zbliżone do dolnych granic ustawowego zagrożenia. Przy czym nic nie stoi na przeszkodzie, żeby oskarżony <span class="anon-block">(...)</span> ubiegał się o możliwość wykonania kary pozbawienia wolności w formie dozoru elektronicznego, zdaniem Sądu spełniając warunki do skorzystania z tej instytucji. Powyższe będzie stanowiło dla niego odpowiednią dolegliwość. Jednocześnie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a>, zaliczono mu na poczet tejże kary czas zatrzymania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., godz. 23.00 do dnia 29 czerwca 2019 r., godz. 14.00.</p> </div>