II K 262/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 262/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23/10/2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący - Sędzia Agnieszka Knade - Plaskacz</strong> </p> <p>Protokolant - sekr. sądowy <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>przy udziale Prokuratora - -------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23/10/2019 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">A. B.</span>, </span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">T. z d. K.</span>, </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonego o to, że:</em> </strong> </p> <p>w okresie do 20 stycznia 2018 roku do 21 sierpnia 2018 roku w <span class="anon-block">C.</span> uchylał się od płacenia rat alimentacyjnych zasądzonych na podstawie wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 12 marca 2009 roku w sprawie III RC 38/09 w kwocie 300 zł miesięcznie na rzecz <span class="anon-block">S. B.</span>, przez co naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209§ 1 a kk</a> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">A. B.</span> </em> </strong>za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a k.k.</a>, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a k.k.</a> wymierza mu karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności,</p> <p>II.  zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz obrońcy adw. <span class="anon-block">Z. Ś.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego od opłaty sądowej i kosztów postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 262/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ograniczył sporządzenie uzasadnienia do rozstrzygnięcia o karze w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a k.p.k.</a> </p> <p>Sąd uznając oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B.</span> </strong>za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a k.k</a>, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a kk</a> wymierzył mu karę mając na względzie dyrektywy jej wymiaru określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>.</p> <p>Sąd uwzględnił okoliczności obciążające: w szczególności motywację (zamiar bezpośredni) i sposób życia przed popełnieniem przestępstwa (oskarżony był już karany za przestępstwo niealimentacji). Sąd miał także na względzie okoliczności łagodzące, w tym właściwości i warunki osobiste sprawcy (wykształcenie podstawowe, brak majątku, zobowiązania finansowe wynikające z wcześniejszych orzeczeń – świadczenia na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> oraz zadłużenie komornicze związane z niealimentacją) oraz okres niealimentacji, który wynosił 8 miesięcy . Nie bez znaczenia na etapie wymiaru kary było także i to, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a k.k.</a> przewiduje trzy rodzaje kar: grzywny, ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności w wymiarze od 1 miesiąca do 2 lat. Sąd uznał, że karą adekwatną do wagi popełnionego czynu i wysokiego stopnia jego społecznej szkodliwości, będzie kara 1 miesiąca pozbawienia wolności. Wybierając rodzaj orzeczonej kary Sąd miał na uwadze, iż wobec sprawcy przestępstwa niealimentacji zasadniczo należy w pierwszej kolejności rozważyć stosowanie kary wolnościowej, pozwalającej na regulowanie zobowiązań alimentacyjnych. W wypadku oskarżonego nie było jednak celowe orzeczenie takiej kary ze względu na to, że obecnie odbywa on karę pozbawienia wolności. Zwrócić należy też uwagę na to, że w trakcie odbywania tej kary oskarżony wykonuje prace dorywcze pozwalające mu na częściowe regulowanie zobowiązań.</p> <p>Wysokość kary, choć mieści się w dolnych granicach zagrożenia, w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz do długości okresu niealimentacji. Należy mieć bowiem na względzie to, że kara pozbawienia wolności jest z katalogu kar przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209§1a k.k.</a> najbardziej dolegliwą dla sprawny. Ponadto po opuszczeniu zakładu karnego powinien on jak najszybciej podjąć legalne zatrudnienie i realizować nałożone na niego obowiązki.</p> <p>Mając na względzie, że oskarżony odbywa karę pozbawienia wolności w innej sprawie, nie ma majątku, ma natomiast duże zadłużenie oraz mając na względzie priorytetowy charakter ciążącego na nim obowiązku zapłaty zaległych i bieżących świadczeń alimentacyjnych Sąd na podstawie art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonego w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.</p> <p> <em> <!-- -->07.11.2019 r</em> </p> <p> <em> <!-- --> SSR Agnieszka Knade-Plaskacz</em> </p> </div>