VI Ka 1539/18

<p>Warszawa, dnia 23 października 2019 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 1539/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Adam Bednarczyk</p> <p>protokolant protokolant sądowy - stażysta Maciej Martinek</p> <p>przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia</p> <p>po rozpoznaniu dnia 23 października 2019 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">S. W. (1)</span> syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie</p> <p>z dnia 26 września 2018 r. sygn. akt V K 521/14</p> <p>zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->VI Ka 1539/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 26 września 2018 r. Sąd Rejonowy w Wołominie w sprawie V K 521/14 umorzył warunkowo postepowanie przeciwko <span class="anon-block">S. W. (2)</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art.178a§1kk</a>.</p> <p>Wyrok ten w całości zaskarżył prokurator wnosząc w konkluzji o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora jest zasadna i przez to zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Należy zdaniem sądu odwoławczego podzielić zarzuty i argumentację apelacji, iż ustalenie faktyczne sądu orzekającego jakoby w odniesieniu do czynu jak i osoby oskarżonego zachodzą okoliczności umożliwiające warunkowe umorzenie postępowania wobec <span class="anon-block">S. W. (2)</span> są nietrafne, na skutek oceny dowodów w tym zakresie niezgodnej z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a>.</p> <p>Po pierwsze zgodzić się trzeba, iż w zasadzie sąd w zakresie społecznej szkodliwości czynu nie dokonał, a w efekcie błędnie zinterpretował i ocenił zawartość alkoholu w organizmie oskarżonego w momencie zatrzymania, która trzeba jednak określić, jako znaczną i bez wątpienia mającą ogromny wpływ na psychomotoryczną sprawność kierującego pojazdem mechanicznym. Także sąd nie odniósł się do pory dnia ani miejsca, w jakim oskarżony został zatrzymany, a więc zagrożenia w sposób realny i prawdopodobny dla ruchu drogowego, jakie stanowił prowadząc pojazd mechaniczny w tym stanie.</p> <p>Zgodzić się tez trzeba ze skarżącym, iż sąd błędnie zinterpretował informacje, jakie są zawarte w aktach odnośnie problemu alkoholowego, jaki ma oskarżony. Z uzasadnienia, bowiem wyroku wnosić trzeba, iż sąd uznał, że przedmiotowe zdarzenie miało miejsce z powodu przejściowych problemów rodzinnych oskarżonego i było w istocie jednorazowym ekscesem. Natomiast wywiad kuratora, choć stawia tezę, iż oskarżony „.. w zasadzie zachowuje abstynencję..” to jednak wskazuje, iż oskarżony tego rodzaju problem ma i powoduje on z jego strony zachowania, jeśli nie nazwać ich niezgodnymi z prawem, to jednak dalekie od przyjętych norm społecznych. Natomiast w aktach sprawy brak jest informacji, aby oskarżony problem ten u siebie dostrzegał i podjął np. leczenie.</p> <p>Wreszcie odnośnie zachowania oskarżonego, jako kierowcy sąd orzekający dostrzegł w okresie pomiędzy czynem a wyrokowaniem jedynie dwa naruszenia, gdy tymczasem na chwilę obecną jest ich więcej w postaci znacznego przekroczenia dozwolonej prędkości. Ponieważ wykroczenie to miało miejsce po wyroku Sądu I instancji uzasadnionym jest przypuszczenie, że oskarżony nie potraktował tego rozstrzygnięcia poważnie, a zwłaszcza nie sposób przyjąć, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, które to założenie koniecznym jest do warunkowego umorzenia postepowania zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art.66§1 kk</a>.</p> <p>Reasumując sąd przy ponownym rozpoznaniu sprawy weźmie pod uwagę wskazane wyżej okoliczności jeszcze raz oceni je w całości i zgodnie z ich wyrazem i znaczeniem dla decyzji o ewentualnym warunkowym umorzeniu postępowania.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku</p> </div>