I SA/Łd 1191/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Towarzystwa A w Z. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że podstawowa działalność Spółki polega na budowie mieszkań dla osób o niskich i średnich dochodach. Realizując ją Spółka zaspokaja potrzeby mieszkaniowe osób, których nie stać na kupienie mieszkania na wolnym rynku. Prowadząc działalność gospodarczą Spółka wspomaga realizację zadań własnych gminy, wynikających z ustawy o samorządzie gminnym. Spółka oświadczyła, że jest podmiotem gospodarczym, który działa na zasadzie non profit. Jej głównym celem nie jest osiągnięcie zysku, lecz zaspokajanie potrzeb społecznych w zakresie mieszkalnictwa. W dwóch ostatnich latach Spółka poniosła stratę w związku z powyższym "...nie dysponuje środkami finansowymi, które bez poważnych konsekwencji dla kondycji podmiotu pozwoliłyby Zarządowi na zapłatę kwoty nałożonej decyzją.". Strata za rok obrotowy od 1 maja 2010 r. do 1 maja 2011 r. wyniosła 447.137 zł, natomiast w kolejnym roku osiągnęła wysokość 637.581 zł. Spółka podała, że jej zobowiązania z tytułu dostaw i usług o okresie wymagalności do 12 miesięcy wynoszą 4.378.715 zł. Przedmiotowe należności wynikają z faktur wystawionych przez wykonawców robót budowlanych. Wobec zaangażowania znacznych środków pieniężnych w rozpoczęte inwestycje oraz spadkiem popytu na mieszkania Spółka zmaga się z trudnościami w pozyskaniu środków służących do regulowania bieżących należności. W celu uniknięcia postępowań egzekucyjnych Spółka poczyniła starania w wyniku których doszło do zawarcia porozumienia i wydłużenia terminu płatności i spłaty zadłużenia w ratach. Strona skarżąca oświadczyła, że nie posiada własnych środków na zapłatę należności wynikających z zaskarżonej decyzji. Przychody z czynszów służą finansowaniu niezbędnych wydatków Spółki. Wobec braku własnych środków pieniężnych w celu zapłaty należności wynikających z decyzji Spółka byłaby zmuszona do ich pozyskania z zewnątrz. Jednakże postanowienia umów kredytowych, które łączą Spółkę z bankiem nie pozwalają na zaciąganie zobowiązań kredytowych wyższych niż 200.000 zł. Suma należności wynikających z zaskarżonej decyzji przewyższa tę kwotę. Ponadto Spółka podniosła, że procedura uzyskania zgody banku jest czasochłonna, a uzyskanie decyzji pozytywnej niepewne z uwagi na trudną sytuację Spółki. Reasumując wnioskodawca podniósł, że w sytuacji, w której się znajduje, wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i w związku z powyższym wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w całości, jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z przywołanego przepisu wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą okoliczności wskazujących, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. We wniosku należy wskazać konkretne fakty świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wskazała takich okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować szkodę, a tym bardziej szkodę znacznych rozmiarów bądź inne trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku opiera się na przekonaniu, że sytuacja finansowa Spółki jest trudna bowiem za ostatnie dwa lata obrotowe zanotowała stratę. Ponadto Spółce trudno pozyskać środki finansowe na pokrycie bieżących należności. Zawarła porozumienia z wierzycielami, w wyniku których uzyskała wydłużenie terminów płatności swoich zobowiązań bądź spłaca je w ratach. Podkreślić należy, że trudna sytuacja finansowa wnioskodawcy, nie wyczerpuje przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Strata wynikająca z rachunku zysków i strat nie oznacza, że wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Spółka nie wyjaśniła na czym opiera twierdzenie, że wykonanie decyzji spowoduje wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków. Nie wyjaśniła na czym te skutki polegają. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, czy organ podatkowy prowadzi czynności egzekucyjne w celu przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji, jakie to są działania, czy mogą one doprowadzić do wyrządzenia Spółce szkody bądź innych trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić należy, że podstawą wstrzymania wykonania decyzji nie może być rodzaj wykonywanej działalności, tj. budowa mieszkań, jak również prowadzenie działalności na zasadzie non profit. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. t.n.