II AKa 32/19

<p>Sygnatura akt II AKa 32/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 24 października 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p>Przewodniczący: SSA Andrzej Olszewski (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Janusz Jaromin</p> <p>SA Stanisław Kucharczyk</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Pajewska</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gryficach Andrzeja Mruka</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniach: 17 lipca i 24 października 2019 r. sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. C. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 4 grudnia 2018 r. sygn. akt II K 40/17 </strong> </p> <p>I.  uchyla pkt. 3 zaskarżonego wyroku;</p> <p>II.  w zakresie czynu przypisanego w pkt. 1 wyroku, oskarżonych <span class="anon-block">T. C. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> uznaje za winnych tego, że w okresie od początku marca do 9 marca 2015 r. w <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, wyłudzili poświadczenie nieprawdy w ten sposób, że wprowadzili Wójta i Skarbnika Gminy <span class="anon-block">K.</span> w błąd co do faktu nieobowiązywania umowy cesji wierzytelności z dnia 30 października 2014 r. zawartej między <span class="anon-block"> spółką (...) sp. z o. o.</span>, a <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span>, dotyczącej wierzytelności wynikającej z umowy nr<span class="anon-block">(...)</span>z dnia 16 października 2014 r. na przebudowę stadionu miejskiego w <span class="anon-block">C.</span>, w wyniku czego osoby reprezentujące Gminę <span class="anon-block">K.</span> wyraziły pisemną zgodę na przelew powyższej wierzytelności na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, a następnie posługując się tym nierzetelnym, pisemnym oświadczeniem, zawarli umowę <span class="anon-block">przelewu wierzytelności nr (...)</span> z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, której przedmiotem był wykup wierzytelności wynikającej z tytułu umowy nr <span class="anon-block">(...)</span> r., a potwierdzonej przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o. o.</span> fakturą VAT z dnia 3 marca 2015 r. na kwotę 1 439 979,51 zł, przez <span class="anon-block"> (...) Bank S. A.</span> za cenę równoważną tej wartości z pomniejszeniem o dyskonto i prowizję, przy czym <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> zobowiązał się zapłacić na rzecz zbywcy – <span class="anon-block"> spółki (...)</span> tak ustaloną kwotę, co też nastąpiło 9 marca 2015 r., tj. uznaje ich za winnych popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 272)">art. 272 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> wymierza im kary:</p> <p>- oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> – 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- oskarżonemu <span class="anon-block">T. C. (1)</span> – 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>III.  zmienia pkt. 2 zaskarżonego wyroku w ten sposób, iż ustala, że przestępcze działanie miało miejsce w okresie styczeń – luty 2015 r.;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 86;art. 86 § 1)">art. 85 § 1 i art. 86 § 1 k.k.</a> orzeka wobec <span class="anon-block">A. G. (1)</span> karę łączną roku pozbawienia wolności;</p> <p>V.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>VI.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">A. G. (1)</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">P. K.</span> kwotę 1033,20 (tysiąc trzydzieści trzy 20/100) złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem Apelacyjnym;</p> <p>VII.  zasądza od oskarżonych po połowie wydatków za postępowanie odwoławcze i wymierza im opłaty za obie instancje:</p> <p>- oskarżonemu <span class="anon-block">T. C. (1)</span> - w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych,</p> <p>- oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> - w kwocie 880 (osiemset osiemdziesiąt) złotych.</p> <p> <em> <!-- -->SSA Janusz Jaromin SSA Andrzej Olszewski SSA Stanisław Kucharczyk</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 32/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. C. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> zostali oskarżeni o to, że:</strong> </p> <p>I.  w okresie od 16 października 2014 roku do 09 marca 2015 roku w <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, z góry powziętym zamiarem, usiłowali doprowadzić Gminę <span class="anon-block">K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 839 606,74 zł w ten sposób, że <span class="anon-block">T. C. (1)</span> jako przedstawiciel <span class="anon-block"> firmy (...) sp. z o.o.</span> wprowadził w błąd Wójta Gminy <span class="anon-block">K.</span> – <span class="anon-block">L. P.</span> ora Skarbnika Gminy – <span class="anon-block">M. B.</span>, przekazując zapewnienia, iż umowa o cesję wierzytelności wynikających z umowy nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 16 października 2016 roku zawarta między <span class="anon-block"> spółką (...) sp. z o.o.</span>, a <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> nie obowiązuje, oraz że wymieniona wierzytelność została przeniesiona na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, co nie polegało na prawdzie; przy czym<span class="anon-block">A. G. (1)</span>wiedząc, iż wierzytelność wynikająca z umowy nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 16 października 2016 r. została już skutecznie przeniesiona na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w dnu 3 lutego 2015, po uprzednim wprowadzeniu przez <span class="anon-block">T. C. (1)</span> w błąd Wójta oraz Skarbnika Gminy <span class="anon-block">K.</span>, uzyskał zgodę tych osób na przelew wierzytelności wynikających z umowy nr <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, a następnie w dniu 9 marca 2015 roku podpisał umowę <span class="anon-block">przelewu wierzytelności nr (...)</span>, moca której ponownie i bezprawnie przeniósł przedmiotową wierzytelność na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, co w konsekwencji spowodowało, iż <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> wystąpił do Gminy <span class="anon-block">K.</span> z roszczeniem o zapłatę należności w kwocie 839 606,74 zł, jednak zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na podjęcie czynności prawnych przez gminę <span class="anon-block">K.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Nadto, <span class="anon-block">A. G. (1)</span> oskarżono o to, że:</strong> </p> <p>II.  w dniu 30 października 2014 w <span class="anon-block">D.</span>, po uprzednim wprowadzeniu w błąd <span class="anon-block">P. K.</span> prowadzącego <span class="anon-block"> Zakład Usług (...)</span>, co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy o dostawę betonu na realizację przebudowy stadionu w miejscowości <span class="anon-block">C.</span> oraz dokonania płatności, doprowadził <span class="anon-block">P. K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 48 094,24 zł,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 4 grudnia 2018 r., oskarżonych <span class="anon-block">T. C. (1)</span> i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> uznano za winnych tego, że:</p> <p>w okresie od 16 października 2014 roku do 9 marca 2015 roku w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> i w <span class="anon-block">S.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzili Gminę <span class="anon-block">K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w ten sposób, że reprezentując <span class="anon-block"> spółkę (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span>, wprowadzili Wójta Gminy <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L. P.</span> i Skarbnika Gminy <span class="anon-block">M. B.</span> w błąd co do faktu nieobowiązywania umowy cesji wierzytelności z dnia 30 października 2014 roku zawartej między <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span>, a <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span>, dotyczącej wierzytelności wynikającej z umowy nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 16 października 2014 roku na przebudowę stadionu wiejskiego w miejscowości <span class="anon-block">C.</span>, w wyniku czego osoby reprezentujące Gminę <span class="anon-block">K.</span> wyraziły zgodę na przelew powyższej wierzytelności na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, a następnie Gmina <span class="anon-block">K.</span> przelała za pośrednictwem <span class="anon-block"> Banku (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> kwotę 1.230.000,00 złotych stanowiącą zapłatę za wykonanie przebudowy stadionu, czym działali na szkodę Gminy <span class="anon-block">K.</span>,</p> <p>tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 k.k.</a>, skazano każdego z nich na karę roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości po 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wartość jednej stawki wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. C. (1)</span> na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych, zaś wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. G. (1)</span> na kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych.</p> <p>Nadto, uznano oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. G. (1)</span> </strong> za winnego tego, ze w dniu 30 października 2014 w <span class="anon-block">D.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd <span class="anon-block">P. K.</span> prowadzącego <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">P. K.</span>, co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy o dostawę betonu na realizację przebudowy stadionu w miejscowości <span class="anon-block">C.</span> i dokonania zapłaty za towar, doprowadził <span class="anon-block">P. K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci betonu o wartości 48 094,24 złotych,</p> <p>tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 k.k.</a>, skazano go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wartość jednej stawki na kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, orzeczono wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. G. (1)</span> </strong> kary pozbawienia wolności i kary grzywny, i wymierzono mu karę łączną roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych, ustalając wartość jednej stawki na 70 (siedemdziesiąt) złotych.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. C. (1)</span> </strong> kary pozbawienia wolności oraz wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. G. (1)</span> </strong> kary łącznej pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby.</p> <p>Zasądzono od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. G. (1)</span> </strong> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">P. K.</span> kwotę 6.772,23 złotych (sześć tysięcy siedemset siedemdziesiąt dwa złote i dwadzieścia trzy grosze) tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Nadto, zasądzono od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w częściach równych oraz wymierzono im opłaty:</p> <p>- <span class="anon-block">T. C. (1)</span> – w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych,</p> <p>- <span class="anon-block">A. G. (1)</span> – w wysokości 1.980 (tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt) złotych.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonych.</p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">T. C. (1)</span> wyrokowi zarzucił:</p> <p>„błąd w ustaleniach faktycznych lęgnących u podstaw zaskarżonego orzeczenia, mający wpływ na jego treść przez przyjęcie, iż oskarżony <span class="anon-block">T. C. (1)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. G. (1)</span> dopuścił się popełnienia czynu zarzuconego w akcie oskarżenia podczas, gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego powinna prowadzić do wniosków odmiennych, iż oskarżony <span class="anon-block">T. C. (1)</span> nie miał wiedzy o fakcie, iż umowa cesji pomiędzy <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> a <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w dalszym ciągu obowiązuje wprowadzając tym samym w błąd przedstawiciela gminy <span class="anon-block">K.</span> co do jej nieobowiązywania co skutkowało podpisaniem cesji na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>.”</p> <p>Wskazując na powyższe, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie tego oskarżonego od zarzuconego mu czynu.</p> <p>Natomiast, obrońca oskarżonego <span class="anon-block">A. G. (1)</span> zarzucił:</p> <p>„1. odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w pkt. 1 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku – mająca wpływ na treść wyroku obrazę prawa procesowego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 399;art. 399 § 1)">art. 399 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.p.k.</a> przez wyjście poza granice oskarżenia w sytuacji, gdy oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> postawiony został aktem oskarżenia zarzut <span class="underline"> <!-- -->usiłowania</span> dokonania doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 839.606,74 zł Gminę <span class="anon-block">K.</span> w okresie od 16 października 2013 r. do 9 marca 2014 r. ze wskazaniem czynności sprawczych dotyczących usiłowania, a przypisano mu występek polegający na <span class="underline"> <!-- -->doprowadzeniu</span> Gminy <span class="anon-block">K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.230.000 zł w okresie od 16 października 2013 r. do 9 marca 2014 r., ze wskazaniem w zarzucie czynności sprawczej „…a następnie Gmina <span class="anon-block">K.</span> przelała za pośrednictwem <span class="anon-block"> Banku (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> kwotę 1.230.000 zł…” pomimo tego, iż jak wynika z ustaleń Sądu, rozporządzeniem mieniem – zlecenie przelewu środków na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A</span> (rozporządzeniem mieniem) nastąpiło w dniu 31 marca i 15 kwietnia 2014 r., a więc poza okresem zarzutu, a opisane powyżej czynności sprawcze oraz wskazana kwota, kluczowe dla takiej kwalifikacji prawnej nie były ujęte w pierwotnym zarzucie, jako historycznie znacznie późniejsze, co nie mieści się w ramach tożsamości czynu i doprowadziło do naruszenia zasady skargowości procesu karnego oraz prawa do obrony,</p> <p>2. odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w pkt. 1 części rozsztrygającej zaskarżonego wyroku obrazę prawa materialnego to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> polegającą na przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie doszło do realizacji znamion tergo przepisu poprzez <span class="underline"> <!-- -->doprowadzenie</span> Gminy <span class="anon-block">K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w okresie od 16 października 2013 r. do 9 marca 2014 r., ze wskazaniem w zarzucie czynności sprawczej „…a następnie Gmina <span class="anon-block">K.</span> przelała za pośrednictwem <span class="anon-block"> Banku (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> kwotę 1.230.000 zł…” pomimo tego, iż jak wynika z ustaleń Sądu, rozporządzeniem mieniem – zlecenie przelewu środków na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A</span> (rozporządzeniem mieniem) nastąpiło w dniu 31 marca i 15 kwietnia 2014 r., a więc poza okresem objętym zarzutem,</p> <p>3. odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w pkt. 1 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku – obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, poprzez ocenę, w naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, zgromadzonych w sprawie dokumentów w postaci wiadomości elektronicznej sporządzonej przez <span class="anon-block">M. C.</span> oraz zeznań świadka <span class="anon-block">M. C.</span>, a także wyjaśnień <span class="anon-block">A. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. C. (1)</span>, co doprowadziło do uznania <span class="anon-block">A. G. (1)</span> za winnego popełnienia przypisanego czynu, podczas gdy analiza wszystkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem logiczności i sensu postępowania osób w każdej z ustalonych wersji, brak możliwości wytłumaczenia okoliczności niewątpliwych, późniejsze zachowania <span class="anon-block">A. G. (1)</span> związane ze spłatą w całości udzielonych kredytów prowadzą do wniosku, iż po stronie tego oskarżonego nie było zamiaru doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem,</p> <p>4. odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w pkt. 1 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku – obrazę przepisów postępowania, mająca wpływ na treść orzeczenia, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>. poprzez ocenę, w naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, zgromadzonych w sprawie dokumentów w postaci <span class="anon-block">faktury (...)</span> oraz zeznań <span class="anon-block">A. B.</span>, a także wyjaśnień <span class="anon-block">A. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. C. (1)</span>, co doprowadziło do uznania, iż wskazaną powyżej fakturę wystawił <span class="anon-block">A. G. (1)</span>,</p> <p>5. odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w pkt. 2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku obrazę prawa materialnego to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> polegającą na przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie doszło do realizacji znamion tego przepisu poprzez <span class="underline"> <!-- -->doprowadzenie </span>do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w dniu 30 października 2014 r. ze wskazaniem w przypisanym czynie czynności sprawczej „..doprowadził <span class="anon-block">P. K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 48.094,24 zł” pomimo tego, iż jak wynika z ustaleń Sądu, potencjalne niekorzystne rozporządzenie mieniem- dostarczenie towaru w postaci betonu dla spółki prowadzonej przez oskarżonego nastąpiło w okresie od 16 stycznia 2015 roku do 26 lutego 2015 roku, czyli poza objętym zarzutem, a dniu wskazanym w zarzucie doszło wyłącznie do podpisania umowy, z której pierwsze dostawy zostały opłacone,</p> <p>6. odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w pkt. 2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku – obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, poprzez ocenę, w naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, zgromadzonych w sprawie dowodów w postaci zeznań świadków w tym zeznań <span class="anon-block">P. K.</span>, co doprowadziło do uznania <span class="anon-block">A. G. (1)</span> za winnego popełnienia przypisanego mu czynu, podczas gdy analiza wszystkich dowodów i okoliczności z uwzględnieniem logiczności i sensu postępowania osób, zasady wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do wniosku, iż <span class="anon-block">A. G. (1)</span> nie wykonywał żadnych czynności faktycznych przed zawarciem z pokrzywdzonym umowy, nie wprowadzał pokrzywdzonego w błąd, nie miał zamiaru doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.”</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i:</p> <p>1.  „ umorzenie postępowania o czyn I przypisany oskarżonemu <span class="anon-block">A. G. (1)</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k.</a>, względnie wobec podniesienia zarzutów 2-4 apelacji, uniewinnienie <span class="anon-block">A. G. (1)</span> od popełnienia zarzuconego mu czynu,</p> <p>2.  uniewinnienie <span class="anon-block">A. G. (1)</span> od popełnienia czynu przypisanego mu a pkt. 2 części rozstrzygającej wyroku.”</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacje obrońców okazały się o tyle uzasadnione, że doprowadziły do kontroli instancyjnej wyroku, a następnie do jego zmiany na korzyść oskarżonych. Jednak w większej części, argumentacja skarżących nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Odnosząc się do czynu I-ego, w ocenie Sądu Odwoławczego, sąd rozstrzygający poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, jak i dokonał właściwej oceny dowodów. Wątpliwości wzbudziło natomiast ustalenie celu działań<span class="anon-block">A. G. (1)</span>i <span class="anon-block">T. C. (1)</span>, jak i ocena prawna ich zachowania.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie ma żadnych dowodów wskazujących na to, że w dniu zawarcia umowy tj. 16.10.2014 r. oskarżeni działali z zamiarem doprowadzenia Gminy <span class="anon-block">K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.</p> <p>Po podpisaniu umowy, <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, dzięki umowie z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> uzyskała odpowiednie finansowanie i rozpoczęła realizację umowy polegającej na modernizacji stadionu wiejskiego w <span class="anon-block">C.</span>. Pierwsze trudności pojawiły się w grudniu 2014 r., kiedy spółka opóźniła płatności na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P. K.</span> za dostarczony do realizacji przebudowy stadionu beton. Pogłębienie tych trudności nastąpiło na początku 2015 r., kiedy z jednej strony spółka, w której obaj oskarżeni byli udziałowcami, prowadziła rozmowy z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w sprawie uzyskania dalszych środków finansowych pozwalających na kontynuowanie inwestycji, a z drugiej strony – oskarżony <span class="anon-block">A. G. (1)</span> zaprzestał płacenia za dostarczony beton, wprowadził w błąd <span class="anon-block">P. K.</span> celem uzyskania dalszych dostaw betonu, a jednocześnie w Urzędzie Gminy informował, że nie ma żadnych zobowiązań wobec <span class="anon-block"> Zakładu Usług (...)</span>. Powyższe ustalenia faktycznie wynikają z dowodów przeprowadzonych przez sąd rozstrzygający, i nie sposób ich kwestionować.</p> <p>Dalsze ustalenia faktyczne sądu I-ej instancji także nie budzą wątpliwości (i nie zostały skutecznie zakwestionowane przez skarżących), Wynika z nich, że osk. <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, w dniu 2.03.2015 r., podpisał umowę z Gminą <span class="anon-block">K.</span> o przedłużeniu płatności do 30.06.2015 r. (por. str. 4 uzasadnienia, k. 969 akt). Było to niezbędne, aby prowadzić rozmowy z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> o cesji wierzytelności wynikającej z umowy z dnia 16.10.2014 r..</p> <p>W dniu 3.03.2015 r. osk. <span class="anon-block">T. C. (1)</span> uzyskał pisemną zgodę Gminy <span class="anon-block">K.</span> na cesję wierzytelności na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, przy czym wcześniej zapewnił urzędników gminnych, że cesja tej samej wierzytelności na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wygasła. Pomijając naiwność w działaniu osób reprezentujących gminę (brak sprawdzenia prawdziwości zapewnień osk. <span class="anon-block">T. C. (1)</span>), nie budzi wątpliwości, że było to działanie uzgodnione z osk. <span class="anon-block">A. G. (1)</span> Uzyskanie powyższej zgody pozwoliło temu ostatniemu na zawarcie w dniu 06.03.2015 r. umowy pomiędzy <span class="anon-block"> spółką (...)</span>, a <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> o przelew wierzytelności wynikającej z umowy z dnia 16.10.2014 r.. W dniu 9.03.2015 r. dzięki umowie cesji, <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> przelał na konto 1.439.979,00 złotych, tj. kwotę jaką miała uzyskać spółka za wykonaną na rzecz gminy umowę przebudowy stadionu, pomniejszoną o dyskonto i prowizję dla banku. Dodatkowo należy pamiętać, że w dniu 5.03.2015 r., do gminy <span class="anon-block">K.</span> wpłynęła faktura na kwotę 1.496.489,12 złotych, wystawiona przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, <strong> <!-- --> z terminem płatności na dzień 30.06.2015 r.,</strong> w której wskazano konto spółki w <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block"> (...) bank S.A.</span>.</p> <p>A zatem, uwzględniając chronologię w/w zdarzeń nie sposób ocenić, że oskarżeni nie współdziałali ze sobą i każdy z nich wykonywał uzgodnione wcześniej czynności. Tym bardziej, że byli współudziałowcami spółki (<span class="anon-block">t. C. (1)</span>– mniejszościowym), a także są spowinowaceni (są szwagrami). Tak więc sugestia skarżących o braku współdziałaniu oskarżonych, czy też działaniu <span class="anon-block">T. C. (1)</span>pod wpływem błędu, nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia.</p> <p>Jednak, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w przeciwieństwie do oceny sądu rozstrzygającego, przestępcze działanie oskarżonych rozpoczęło się na początku marca 2015 r.. Jego celem było szybkie uzyskanie środków finansowych w <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>. Służyło temu przeniesienie cesji wierzytelności. Jednak, po uzyskaniu tych środków, po kilku miesiącach, <span class="anon-block"> spółka (...)</span> rozliczyła się finansowo zarówno z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, jak <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>. Dlatego Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w zakresie czynu I-ego w ten sposób, że skrócił okres przestępczego działania oskarżonych, zmienił opis przypisanego im przestępstwa, jak jego kwalifikację prawną.</p> <p>Apelacje obrońców oskarżonych nie podważyły przytoczonych wyżej ustaleń faktycznych, nie naprowadziły także takiej argumentacji, która zakwestionowałaby dokonaną ocenę dowodów, przedstawioną w pisemnym uzasadnieniu sądu rozstrzygającego. A więc w tym zakresie nie zasługiwały na uwzględnienie.</p> <p>Jednak zmiana kwalifikacji prawnej na łagodniejszą spowodowała zmianę wyroku na korzyść obu oskarżonych w zakresie wysokości orzeczonych kar pozbawienia wolności, jak i pominięcia orzeczenia o karach grzywien. I w tym zakresie apelacje obrońców okazały się skuteczne.</p> <p>Co do zasady, nie zasługiwała na uwzględnienie także ta część apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, która odnosiła się do czynu II-ego, przypisanego temu oskarżonemu. Nie budzi wątpliwości Sądu Apelacyjnego, iż chodziło o ten sam historycznie czyn, jak to opisał sąd rozstrzygający, który jednak nie nastąpił w dniu 30.10.2014 r., a w styczniu-lutym 2015 r..</p> <p>Do końca 2014 r., osk. <span class="anon-block">A. G. (1)</span>starał się wywiązywać ze swoich zobowiązań, choć z opóźnieniem, wobec firmy <span class="anon-block">P. K.</span>. Nie sposób uznać, w świetle zgromadzonych dowodów, iż w tym okresie oskarżony działał z zamiarem oszukania dostawcy betonu. Jednak zachowanie osk.<span class="anon-block">A. G. (1)</span> diametralnie zmieniło się z początkiem 2015 r. .</p> <p>Z jednej strony, celem uzyskania dalszych dostaw betonu, nadal zapewniał <span class="anon-block">P. K.</span>, iż zapłaci za dostawy, choć z opóźnieniem. Jednak nie podjął już żadnych czynności zmierzających choćby do częściowej realizacji swoich zobowiązań (a przecież na początku marca 2015 r. uzyskał znaczne środki finansowe z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>). Równocześnie, kłamliwie informował urzędników gminnych, że nie ma jakiejkolwiek zobowiązań finansowych wobec <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">P. K.</span>. Ostatecznie, po wielu miesiącach, <span class="anon-block">P. K.</span>musiał wystąpić na drogę postępowania cywilnego i odzyskał swoją wierzytelność w drodze egzekucji komorniczej.</p> <p>Powyższe ustalenia faktyczne, nie kwestionowane przez skarżącego, prowadzą do wniosku, że od początku 2015 r. osk. <span class="anon-block">A. G. (1)</span> zmierzał do oszukania <span class="anon-block">P. K.</span>. Tym samym, jak prawidłowo to uzasadnił sąd rozstrzygający, popełnił przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>. Dlatego w tym zakresie apelacja obrońcy nie mogła doprowadzić do zmiany orzeczenia w zakresie wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny.</p> <p>Inna kwalifikacja prawna czynu I-ego i rodzaj orzeczonej za ten czyn sankcji spowodowało konieczność orzeczenia wobec <span class="anon-block">A. G. (1)</span>nowej, proporcjonalnie niższej kary łącznej pozbawienia wolności.</p> <p>Orzeczenie o wydatkach za postępowanie odwoławcze znajduje swoje uzasadnienie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 635)">art. 635</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a>, a o opłatach za obie instancje orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 2 ust. 1 pkt. 3;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt. 2 i 3 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983 r., poz. 223 z późniejszymi zmianami).</p> <p> <em> <!-- -->SSA Janusz Jaromin SSA Andrzej Olszewski SSA Stanisław Kucharczyk</em> </p> </div>