I OZ 1062/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 295/09 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia (...) marca 2009 r. znak: (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 295/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia (...) marca 2009 r. znak: (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia (...) marca 2009r. znak: (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Rozprawę wyznaczono na dzień 9 lipca 2009r. godz. 12.30 sala B, o czym skarżący został powiadomiony. Zgodnie z postanowieniem podjętym na rozprawie w dniu 9 lipca 2009r. Sąd odroczył termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 23 lipca 2009r. godz. 15.10 sala B, i w tym dniu wyrok został ogłoszony. Wnioskiem z dnia 16 lipca 2009r. (data stempla pocztowego na przesyłce) T. S. zwrócił się o doręczenie wyroku zapadłego w sprawie sygn.akt II SA/Ke 295/09 wraz z uzasadnieniem. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji podniósł, iż mając na uwadze, iż pismem z dnia 16 lipca 2009r. T. S. wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu, jaki zapadł w dniu 23 lipca 2009r., stwierdzić należy, iż przedmiotowy wniosek został złożony przedwcześnie. Dopiero bowiem po wydaniu wyroku w niniejszej sprawie stronie przysługuje skuteczne uprawnienie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (w przypadku gdy Sąd orzeknie o oddaleniu skargi), który należy zgłosić w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Zażalenie na powyższe postanowienia złożył T. S. wnosząc o jego uchylenie, bądź zmianę. W motywach zażalenia podniósł, iż z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika aby Sąd pierwszej instancji powiadomił go o kolejnym terminie rozprawy, który to termin 23 lipca 2009 r. Sąd wyznaczył na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2009 r. Zdaniem skarżącego w postanowieniu Sądu pierwszej instancji z dnia 9 lipca 2009 r. powinno znaleźć się odniesienie, iż o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 23 lipca 2009 r. należy zawiadomić skarżącego. W konsekwencji skarżący nie otrzymał zawiadomienia o posiedzeniu Sądu wyznaczonym na dzień 23 lipca 2009 r. mając na uwadze iż w dniu 9 lipca 2009 r. był nieobecny na rozprawie. Skarżący nadmienił iż jest osobą niepełnosprawną od 2004 r. Nie mógł być na rozprawie w dniu 23 lipca 2009 r. ponieważ o terminie rozprawy nie został zawiadomiony przez Sąd, jak również od dnia 21 lipca 2009 r. do 17 sierpnia 2009 r. odbywał leczenie rehabilitacyjne. W konsekwencji skarżący stwierdził, iż niedopełnienie przez Sąd pierwszej instancji obowiązku zawiadomienia go o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 23 lipca 2009 r. jest rażącym naruszeniem prawa gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydał wyrok, o którym nie miał żadnej wiedzy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie należy podzielić stanowisko Sądu I instancji dotyczące wykładni przepisu art. 141 § 1 i 2 P.p.s.a. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zgłoszony przed jego ogłoszeniem należy bowiem uznać za przedwczesny. W przypadku bowiem zaistnienia okoliczności określonych w § 1 powołanego wyżej przepisu uzasadnienie wyroku sporządzane jest i doręczane stronie z urzędu bez konieczności składania stosownego wniosku. Z kolei § 2 wspomnianego przepisu wskazuje wyraźny termin do złożenia wniosku liczony "od dnia ogłoszenia wyroku". Tak więc, a contrario przed dniem ogłoszenia wyroku taki wniosek nie może zostać złożony, a tym samym uwzględniony. Z protokołu rozprawy z dnia 9 lipca 2009 r. wynika, iż Sąd pierwszej instancji w dniu tym zamknął rozprawę i postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 23 lipca 2009 r. Ogłoszenie wyroku odbyło się w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu jawnym. Przepis art. 139 § 2 P.p.s.a. stanowi, że ogłoszenie wyroku następuje choćby strona nie była obecna na rozprawie. Ust. 1 tego przepisu zezwala sądowi na odroczenie ogłoszenia wyroku na czas do czternastu dni. Odraczając ogłoszenie wyroku do dnia 23 lipca 2009 r. Sąd pierwszej instancji powyższy termin zachował. Strona nieobecna na rozprawie jak i ogłoszeniu orzeczenia nie może skutecznie twierdzić, że nie była informowana o odroczeniu ogłoszenia. Odroczenie ogłoszenia wyroku następuje w drodze postanowienia, w którym Sąd powinien wyznaczyć termin ogłoszenia wyroku. Postanowienie to powinno być ogłoszone niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Jest to nic innego, jak określony, odrębny sposób zawiadomienia o terminie publikacji orzeczenia. Jest to zawiadomienie wystarczające bez względu na to, czy strona była, czy też nie była na niej obecna - pod warunkiem oczywiście, że strona była należycie zawiadomiona o rozprawie (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1968, sygn. akt III CZP 62/68, OSNC 1969/3/41, podjętą na tle analogicznie brzmiących uregulowań postępowania cywilnego). Sąd pierwszej instancji nie miał więc obowiązku zawiadomienia skarżącego o nowym terminie publikacji wyroku, wynika to z treści art. 139 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd w postanowieniu o odroczeniu ogłoszenia wyroku winien wyznaczyć termin i ogłosić go niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Art. 139 § 1 P.p.s.a. wyłącza bowiem w tym zakresie zastosowanie art. 91 § 2 ustanawiając własny, odrębny sposób zawiadomienia o terminie publikacji orzeczenia. Przewiduje bowiem, iż w postanowieniu o odroczeniu terminu ogłoszenia wyroku sąd powinien wyznaczyć ten termin i ogłosić go niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Jest to zawiadomienie wystarczające, bez względu na to, czy strona była obecna na rozprawie, jeżeli o terminie rozprawy została prawidłowo zawiadomiona (por. wyrok NSA sygn. akt I FZ 398/05). W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy z dnia 9 lipca 2009 r. (k. 30), ponadto skoro z protokołu wynika, że Sąd odroczył termin ogłoszenia wyroku na dzień 23 lipca 2009 r. to strona mogła o tym, jakie zapadło orzeczenie i o ewentualnych skutkach prawnych, dowiedzieć się np. telefonicznie, czego skarżący jednak nie uczynił. Należy również wskazać, iż w doręczonym zawiadomieniu o rozprawie wskazano m.in., że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (pkt 1), oraz, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie terminu jest czynnością bezskuteczną (pkt 3). Odnosząc się natomiast do zarzutów wskazanych w zażaleniu, w sprawie nie zaszła także konieczność doręczenia skarżącemu odpisu sentencji wyroku z dnia 9 lipca 2009 r., bowiem wyrok nie zapadł na posiedzeniu niejawnym, skarżący nie jest stroną działającą bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku (w art. 139 § 4 i art. 140 § 2 P.p.s.a.) Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zgłoszony przed jego ogłoszeniem jest przedwczesny (art. 141 par. 1 i 2 P.p.s.a.), a zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku jako zgłoszonemu przed wydaniem w sprawie wyroku. Na marginesie dodać należy, że w razie uchybienia - bez swojej winy - terminowi do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, stronie przysługuje uprawnienie do zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia stosownego wniosku (art. 86 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z 197 §2 P.p.s.a.