I OZ 1074/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2009, sygn. akt II SA/Po 709/09 przyznające J. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz oddalające wniosek skarżącego o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia (...) sierpnia 2009 r., Nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 października 2009, sygn. akt II SA/Po 709/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał J. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia (...) sierpnia 2009 r., Nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego działania lub bezczynności organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bowiem decyzja w przedmiocie zasiłku celowego, a więc decyzja dotycząca pomocy społecznej. Stąd osoby wnoszące skargi na decyzje odmawiające przyznania tego rodzaju wsparcia, z mocy prawa, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 - art. 213 powołanej ustawy). Innymi słowy nie ponoszą one żadnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji podniósł, iż niezależnie od faktycznej sytuacji materialnej skarżącego, w sprawie brak podstaw do uwzględnienia wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych, od których poniesienia jest on ustawowo zwolniony, a zatem wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. K. wnosząc o jego uchylenie oraz całkowite zwolnienie jego osoby od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Należy podkreślić, że zwolnienie to ma miejsce bez względu na fakt, jaki akt lub czynność z zakresu administracji publicznej jest przedmiotem skargi. Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, dokonane na mocy niniejszego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Jak wynika z akt niniejszej sprawy jej przedmiotem jest pomoc finansowa o jaką ubiega się skarżący w formie zasiłku celowego na zakup materiałów do izolacji dachu, a zatem z mocy ustawy jest on zwolniony z ponoszenia jakichkolwiek kosztów w sprawie. W takiej sytuacji należy podkreślić, że w niniejszej sprawie przyznanie skarżącemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu adwokata z urzędu oznacza, że zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, bowiem wyczerpane zostały przesłanki określone w art. 245 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając zatem na względzie, iż w niniejszej sprawie zwolnienie z obowiązków uiszczenia kosztów sądowych następuje z mocy prawa, a nie jest poddane uznaniu Sądu, skarżący jest ustawowo zwolniony od obowiązku uiszczenia wszelkich kosztów sądowych. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.