II FSK 2396/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Po 45/16 w sprawie ze skargi R.S. interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 3 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 2396/16 z dnia 20 września 2018 r. w ten sposób, że usunąć z jego treści sformułowanie "O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a." UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i jednoznacznie wynika z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy z treścią wyroku. W niniejszej sprawie w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 2396/16 z dnia 20 września 2018 r. błędnie wskazano, że "o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.". Jak jednak wynika z prawidłowo sformułowanej sentencji ww. wyroku w sprawie tej NSA w ogóle nie zasądził zwrotu kosztów postępowania, tym bardziej, że strona przeciwna nie zgłosiła w tym zakresie stosownego wniosku. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.