I OZ 527/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 września 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 490/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej E.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 490/20 w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z 5 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 490/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E.S. (dalej "skarżąca") na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. W dniu [...] lipca 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej wniósł do Sądu skargę kasacyjną od ww. wyroku. Pismem z [...] lipca 2021 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku wraz z jego pięcioma odpisami o rozpoznanie sprawy na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Niniejsze wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej [...] lipca 2021 r. W dniu [...] lipca 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej zawierające oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Postanowieniem z 15 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - P.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną E.S. od powołanego na wstępie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 marca 2021 r. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że stosownie do treści art. 176 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: pkt 1 - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; pkt 2 - przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; pkt 3 - wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (§ 1). Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2). Jak stanowi art. 177a P.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast w myśl art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W ocenie Sądu I instancji, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie przez pełnomocnika skarżącej braku formalnego, tj. niezłożenia wspomnianego wniosku wraz z jego pięcioma odpisami we wskazanym terminie. Natomiast samo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy nie stanowi o wykonaniu nałożonego na pełnomocnika zobowiązania. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyła skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika. Zaskarżając je w całości zarzuciła naruszenie art. 178 P.p.s.a. poprzez zastosowanie przez Sąd powyższego przepisu podczas, gdy strona uzupełniła braki formalne zgodnie z żądaniem Sądu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie skargi kasacyjnej. Do zażalenia dołączono 11 odpisów zażalenia oraz 6 odpisów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie natomiast do § 2 tego przepisu poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W myśl art. 177a P.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Brak w skardze kasacyjnej wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy stanowi zatem usuwalny brak formalny. Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Okoliczność ta jest bezsporna. Zasadnie zatem zarządzeniem z [...] lipca 2021 r. pełnomocnik wnoszącej skargę kasacyjną został wezwany do usunięcia tego braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku wraz z jego pięcioma odpisami o rozpoznanie sprawy na rozprawie bądź nadesłanie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wezwanie to doręczono skutecznie pełnomocnikowi [...] lipca 2021 r. W zakreślonym przez Sąd I instancji terminie pełnomocnik skarżącej nadesłał jeden wniosek o zrzeczeniu się rozprawy. Trafnie zatem przyjął Sąd I instancji, że do wniosku nie załączono 5 jego odpisów, tym samym wezwanie nie zostało wykonane w pełni, a więc nie usunięto braków formalnych skargi kasacyjnej. Nie można zgodzić się przy tym ze stanowiskiem zaprezentowanym w zażaleniu, że nie przesłanie, pomimo wezwania, wymaganej liczby odpisów pisma zawierającego oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy celem ich doręczenia pozostałym stronom postępowania, nie stanowi podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego jest konsekwencją mającej - wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącej kasacyjnie - zastosowanie również w niniejszej sprawie reguły zawartej w art. 47 P.p.s.a., stąd odpowiednio można zastosować tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. postanowienie NSA z: 8 listopada 2017 r., sygn. akt II OZ 1334/17; 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OZ 807/17; 11 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1110/17). Stwierdzić zatem należy, że w związku z faktem, iż braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, Sąd I instancji słusznie przedmiotową skargę kasacyjną odrzucił. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.