II K 307/19

<p>Sygn. akt II K 307/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 12 listopada 2019 roku</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Szczepanik</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przy udziale Prokuratora – <span class="anon-block">D. M.</span>, <span class="anon-block">A. B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu na rozprawie dnia 13.08.2019 r., 29.10.2019 r., </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">Ł. M.</span> syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">A. z domu G.</span>, <span class="anon-block">urodzonego dnia (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że w okresie od września 2017 roku daty dziennej bliżej nieustalonej do dnia 23 lutego 2019 roku w <span class="anon-block">P.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną <span class="anon-block">A. M. (1)</span> oraz znęcał się psychicznie nad osobami nieporadnymi ze względu na ich wiek – dziećmi <span class="anon-block">N. M.</span> i <span class="anon-block">Z. M.</span> w ten sposób, że wszczynał awantury domowe podczas których wypowiadał pod adresem żony słowa powszechnie uznane za wulgarne i obelżywe, a nadto stosował wobec żony <span class="anon-block">A. M. (1)</span> przemoc fizyczną polegającą na popychaniu, szarpaniu, uderzaniu rękami po ciele, kopaniu, nadto w dniu 23 lutego 2019 roku uderzył <span class="anon-block">A. M. (1)</span> dwukrotnie pięścią w lewą kończynę górną, w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci podbiegnięć krwawych barwy sino – wiśniowej intensywnie wysyconych na powierzchni przednio – bocznej lewego ramienia, podbiegnięć krwawych barwy sinawo – różowej na bocznej powierzchni ramienia lewego oraz podbiegnięć krwawych resorbujących się barwy żółtawo – szarawej na przedno – bocznej powierzchni przedramienia lewego, które spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, nadto w dniu 23 lutego 2019 roku przy użyciu noża groził dzieciom <span class="anon-block">Z. M.</span> i <span class="anon-block">N. M.</span> pozbawieniem życia,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 a)">art. 207§1a kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> </p> <p>1. oskarżonego <span class="anon-block">Ł. M.</span> uznaje winnym dokonania zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 a)">art. 207§1a kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 a)">art. 207§1a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pobawienia wolności;</p> <p>2. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1</a> i5 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza faktyczne pozbawienie wolności od 23 lutego 2019 r. godzina 21.10 do 13 sierpnia 2019 r. godzina 11.50;</p> <p>3. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44§2 kk</a> orzeka przepadek noża wraz z futerałem ujętego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/119/19/P;</p> <p>4. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>II K 307/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła <span class="anon-block">Ł. M.</span> o to, że:</p> <p>w okresie od września 2017 roku daty dziennej bliżej nie ustalonej do dnia 23 lutego 2019 roku w <span class="anon-block">P.</span> województwa <span class="anon-block"> (...)</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną <span class="anon-block">A. M. (1)</span> oraz znęcał się psychicznie nad osobami nieporadnymi ze względu na ich wiek – dziećmi <span class="anon-block">N. M.</span> i <span class="anon-block">Z. M.</span> w ten sposób, że wszczynał awantury domowe, podczas których wypowiadał pod adresem żony słowa powszechnie uznane za wulgarne i obelżywe, a nadto stosował wobec żony <span class="anon-block">A. M. (1)</span> przemoc fizyczną polegającą na popychaniu, szarpaniu, uderzaniu rękami po ciele, kopaniu, nadto w dniu 23 lutego 2019 roku uderzył <span class="anon-block">A. M. (1)</span> dwukrotnie pięścią w lewą kończynę górną, w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci podbiegnięć krwawych barwy sino – wiśniowej intensywnie wysyconych na powierzchni przednio – bocznej lewego ramienia, podbiegnięć krwawych barwy sinawo – różowawej na bocznej powierzchni ramienia lewego oraz podbiegnięć krwawych resorbujących się barwy żółtawo – szarawej na przednio – bocznej powierzchni przedramienia lewego, które spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, nadto w dniu 23 lutego 2019 roku przy użyciu noża groził dzieciom <span class="anon-block">Z. M.</span> i <span class="anon-block">N. M.</span> pozbawieniem życia, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 a)">art. 207 § 1a k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Sąd ustalił i zważył, co następuje:</p> <p> <span class="anon-block">Ł. M.</span> i <span class="anon-block">A. M. (1)</span> są małżeństwem i mają dwoje dzieci: trzyletniego <span class="anon-block">N. M.</span> i półtoraroczną <span class="anon-block">Z. M.</span>, z którymi mieszkają razem w <span class="anon-block">P.</span>. Małżeństwo <span class="anon-block">Ł. M.</span> i <span class="anon-block">A. M. (1)</span> miało dotychczas burzliwy przebieg, kilkakrotnie już rozstawali się i wracali do siebie. Kiedy <span class="anon-block">A. M. (1)</span> wyprowadzała się od męża, mieszkała u swojej babci <span class="anon-block">D. B.</span>. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> z powodu sytuacji domowej ma obniżoną samoocenę, a wobec męża wykazuje postawę bierno – zależną. Ponadto znajduje się pod presją rodziny męża, która ma do niej pretensje, kiedy próbuje przeciwstawić się jego agresji, wywołując u niej poczucie winy. Od września 2017 roku sytuacja pogorszyła się i <span class="anon-block">Ł. M.</span> będąc zarówno trzeźwym jak i pod wpływem alkoholu urządzał z byle powodu awantury, podczas których wyzywał żonę słowami powszechnie uznanymi za wulgarne, obelżywe i poniżające, szarpał ją, kopał, popychał, uderzał rękoma po ciele. W dniu 23 lutego 2019 roku <span class="anon-block">Ł. M.</span> uderzał <span class="anon-block">A. M. (1)</span> dwukrotnie pięścią w lewą rękę, w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci podbiegnięć krwawych barwy sino – wiśniowej intensywnie wysyconych na powierzchni przednio – bocznej lewego ramienia, podbiegnięć krwawych barwy sinawo – różowawej na bocznej powierzchni ramienia lewego oraz podbiegnięć krwawych resorbujących się barwy żółtawo – szarawej na przednio – bocznej powierzchni przedramienia lewego, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni. W dniu 23 lutego 2019 roku przy użyciu noża groził dzieciom <span class="anon-block">Z. M.</span> i <span class="anon-block">N. M.</span> pozbawieniem życia mówiąc, że popodcina im gardła. Podczas zabezpieczania noża przez policjantkę <span class="anon-block">M. D.</span> <span class="anon-block">N. M.</span> na widok noża wpadł w panikę, zaczął płakać i krzyczeć, że się boi. <span class="anon-block">Ł. M.</span> nie był dotychczas karany, ma wykształcenie podstawowe, bez zawodu, pracuje w <span class="anon-block"> Zakładzie Usług (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, posiadał w domu broń pneumatyczną, na którą nie jest wymagane pozwolenie.</p> <p>Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków: <span class="anon-block">E. P.</span> – k. 232-233, 21-22, 123, <span class="anon-block">L. J.</span> – k. 233, 38-39, <span class="anon-block">M. B.</span> – k. 233-233v, 25, <span class="anon-block">D. B.</span> – k. 233v-234, 2-3, <span class="anon-block">M. D.</span> – k. 244v, 41, ponieważ są logiczne, zgodne z doświadczeniem życiowym, konsekwentne i wzajemnie się potwierdzają tworząc jeden spójny stan faktyczny, a świadkowie <span class="anon-block">L. J.</span>, <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">M. D.</span> nie są w żaden sposób związani ze stronami, gdyż wykonywali jedynie swoje obowiązki służbowe. Tezy aktu oskarżenia dotyczące grożenia dzieciom przy użyciu noża potwierdza opisane w zeznaniach obiektywnego świadka <span class="anon-block">M. D.</span> zachowanie <span class="anon-block">N. M.</span>, który na widok zabezpieczanego noża wpadł w panikę i zaczął płakać mówiąc „boje, boje”. Dziecka w wieku trzech lat nie sposób przekonać do określonego zachowania w odpowiednim momencie i wszelkie tego typu zachowania są spontaniczne i szczere. Gdyby nie było wcześniejszych gróźb, dziecko nie przestraszyłoby się zwykłego noża, który jest zwyczajnym narzędziem używanym na co dzień w kuchni czy przy stole i co dzieci widzą bez żadnych negatywnych skutków. Sąd obdarzył wiarą dowody znajdujące się w aktach sprawy: niebieska karta – k. 5-8, protokół zatrzymania rzeczy – k. 11-13, protokół zatrzymania osoby – k. 15, protokół oględzin rzeczy – k. 33-34, 44-45, dokumentacja fotograficzna – k. 46-49, 58, protokół badania sądowo – lekarskiego <span class="anon-block">A. M. (1)</span> – k. 55, dane z Krajowego Rejestru Karnego – k. 94, 241, opinia psychologiczna dotycząca <span class="anon-block">A. M. (1)</span> – k. 104-112, opinia z zakresu badań broni – k. 118-120, dane osobo poznawcze – k. 124, wydruk korespondencji elektronicznej – k. 138-146, ponieważ zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała ich prawdziwości. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków: <span class="anon-block">A. M. (2)</span> – k. 234-234v, 29, <span class="anon-block">J. M.</span> – k. 234v – 235, 31, <span class="anon-block">M. M.</span> – k. 235, 127-128, <span class="anon-block">A. M. (3)</span> – k. 235v, 24, <span class="anon-block">A. M. (4)</span> – k. 235v, 26-27, <span class="anon-block">M. S.</span> – k. 236, <span class="anon-block">P. S.</span> – k. 236-236v, ponieważ są sprzeczne z obdarzonymi wiarą zeznaniami świadków, a poza tym w przeciwieństwie do wiarygodnych świadków <span class="anon-block">E. P.</span> i <span class="anon-block">D. B.</span> mieli sporadyczny kontakt z pokrzywdzoną i oskarżonym, co sami przyznali, więc mogli nie zauważyć negatywnych zdarzeń, które działy się zazwyczaj bez świadków wśród czterech ścian.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">Ł. M.</span> nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że zarzuty są nieprawdziwe i jedynie kłócą się z żoną. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż stoją w sprzeczności z zeznaniami wiarygodnych świadków.</p> <p>Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swoich czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną.</p> <p>Zarzucany oskarżonemu czyn polegający na regularnych wyzwiskach, groźbach i naruszaniu nietykalności cielesnej oraz uszkodzeniu ciała skutkującym rozstrojem zdrowia na czas do siedmiu dni wobec osób najbliższych jaką jest żona oraz dzieci stanowi przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 a)">art. 207 § 1a k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> </p> <p>Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę stosunkowo długi czas trwania przestępstwa, grożenie nożem bardzo małym dzieciom, co może spowodować poważny uraz na przyszłość, a jako okoliczności łagodzące dotychczasową niekaralność oskarżonego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd wymierzył karę adekwatną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, która przez swą dolegliwość spowoduje, że oskarżony nie popełni więcej podobnego czynu.</p> <p>Sąd zwolnił oskarżonego z ponoszenia kosztów sądowych biorąc pod uwagę jego trudną sytuację materialną oskarżonego, który ma na utrzymaniu dwoje dzieci, a przez prawie pół roku tymczasowego aresztowania pozostawał bez pracy, więc zasądzenie kosztów uderzyłoby w i tak już pokrzywdzoną rodzinę oskarżonego.</p> </div>