VI Ka 818/19
Суди загальної юрисдикції2019-11-12
Номер справи
VI Ka 818/19
Дата рішення
2019-11-12
Тип
SENTENCE
Судді
Arkadiusz Łata (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygnatura akt VI Ka 818/19</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia<strong>
<!-- --> 12 listopada 2019</strong> r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p>
<p>Przewodniczący sędzia Arkadiusz Łata</p>
<p>Protokolant Dominika Koza</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r.</p>
<p>przy udziale Grzegorza Popławskiego Prokuratora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">E. P.</span> przedstawiciela Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span>Urzędu Celno-Skarbowego w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">A. R. (1)</span> </strong>
<span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">A.</span>
</p>
<p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>
</p>
<p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach</p>
<p>z dnia 6 czerwca 2019 r. sygnatura akt II K 63/19</p>
<p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a>
</p>
<p>1.
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p>
<p>2.
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 239,51 zł (dwieście trzydzieści dziewięć złotych i pięćdziesiąt jeden groszy) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 1600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych).</p>
<table>
<colgroup>
<col width="401"/>
<col width="119"/>
<col width="43"/>
<col width="153"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="4">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Formularz UK 2</p>
</td>
<td>
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>VI Ka 818/19</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em>
</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->1CZĘŚĆ WSTĘPNA</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 6 czerwca 2019 r - sygn.akt II K 63/19</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.2. Podmiot wnoszący apelację</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżyciel prywatny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒ obrońca</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ inny</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="43"/>
<col width="152"/>
<col width="130"/>
<col width="44"/>
<col width="348"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>☐ w części</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>
<strong>
<!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="43"/>
<col width="289"/>
<col width="48"/>
<col width="336"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.1. Ustalenie faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="78"/>
<col width="123"/>
<col width="325"/>
<col width="89"/>
<col width="101"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>2.1.1.1.</p>
</td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>2.1.2.1.</p>
</td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.2. Ocena dowodów</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="87"/>
<col width="208"/>
<col width="405"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="87"/>
<col width="208"/>
<col width="405"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="54"/>
<col width="472"/>
<col width="173"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<strong>
<!-- -->1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.1.</p>
</td>
<td>
<p>Obraza prawa materialnego polegająca na niezastosowaniu do czynu zarzuconego oskarżonemu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 3)">art. 1 § 3 kk</a> statuującego naczelną zasadę prawa karnego - tj. zasadę winy .</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy badany również z uwzględnieniem ocen technicznych poszczególnych automatów do gry, dotyczących rzeczywiście urządzeń, o jakie chodziło w przedmiotowej sprawie ( sprzecznie ze stanowiskiem Sądu Rejonowego,który błędnie uzna l, iż nie odnosiły się one do tychże automatów ) i poczynione na jego podstawie ustalenia faktyczne w zupełności uprawniał do przyjęcia,że <span class="anon-block">A. R. (1)</span> działał umyślnie i i zamiarem wynikowym,o czym niżej.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>W rozpatrywanej sprawie ustalono i jasno wskazano w motywach zaskarżonego wyroku działanie oskarżonego w sposób umyślny i z zamiarem wynikowym. Nie miało miejsca skazanie <span class="anon-block">A. R. (1)</span> bez ustalenia winy.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.2.</p>
</td>
<td>
<p>Obraza prawa procesowego mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art.413 § 2 pkt 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> poprzez zaniechanie opisania w dyspozycji zaskarżonego wyroku wszystkich znamion ustawowych przypisanego przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a>, to jest w wyniku braku wskazania rodzaju gier "rzekomo" hazardowych oraz jakiegokolwiek rodzaju zamiaru,jaki miałby towarzyszyć działaniom oskarżonego.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☐ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Opisy czynów zawarte w dyspozycji zapadłego wyroku w sposób pełny i wystarczający oddają pełne spektrum niezbędnych znamion ustawowych wynikających z uregulowania przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art.113 § 1 kks</a> w zw. z ar. 6 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (ust. 1)">ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r o grach hazardowych</a>. Każdorazowo wskazano bowiem komercyjny cel urządzania urządzenia gier w poszczególnych lokalach, losowy ich charakter oraz działanie oskarżonego w braku dysponowania wymaganymi przez prawo koncesjami. Szersze jeszcze precyzowanie okoliczności i sposobu dokonania kolejnych przestępstw skarbowych nie było niezbędne, w tym w zakresie bliższego opisania zasady funkcjonowania automatów oraz specyfiki każdej jednostkowo ujmowanej gry. Potrzebom takim służą pisemne motywy orzeczenia sadów obu instancji. Identycznie nie ma bezwzględnego wymogu określania już w opisie przypisanego czynu odmiany umyślności działania sprawcy. Równie skutecznie może to zostać uczynione - jak w rozpatrywanym przypadku - w pisemnych motywach rozstrzygnięcia..</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Redakcja części dyspozytywnej wyroku nie została dotknięta żadnymi uchybieniami formalnymi lub merytorycznymi zwłaszcza w zakresie przedstawienia znamion ustawowych przypisanych oskarżonemu czynów.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.3.</p>
</td>
<td>
<p>Obraza prawa procesowego,a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art.4 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> poprzez dokonanie dowolnej, nie zaś swobodnej oceny materiału dowodowego, z naruszeniem zasad prawidłowego, logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego , w tym : wyjaśnień oskarżonego, opinii biegłych, ocen technicznych i dokumentów ( zwłaszcza orzeczeń sadowych przesądzających, iż analogiczne gry nie posiadały charakteru losowego ). Następnie - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art.167 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art.6 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 kpk</a> w zw. z ar. 113 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (§ 1)">§ 1 kks</a> w następstwie zaniechania przeprowadzenia dowodów z zeznań świadków : <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i <span class="anon-block">M. S. (2)</span> oraz z opinii innego biegłego z zakresu działania przedmiotowych urządzeń na okoliczność ustalenia,że gry nie miały charakteru losowego, a zawierały tylko i wyłącznie element losowości.</p>
<p>Dalej - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1;art. 424 § 1 pkt. 2)">art. 424 § 1 pkt 1 i 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> poprzez całkowite zaniechanie wyjaśnienia motywów przyjęcia przez Sad Rejonowy wypełnienia przez oskarżonego znamion strony podmiotowej czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> , w tym, iż <span class="anon-block">A. R. (1)</span> godził się popełnić zarzucone czyny zabronione, podczas gdy o zasadach działania przedmiotowych urządzeń czerpał on wiedzę z opinii biegłego z listy Prezesa Sadu Okręgowego w Słupsku - mgr inż <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, a zasady te nie zostały zaprzeczone w toku niniejszego postępowania. Sąd I instancji nietrafnie przy tym przyjął, iż opinie te nie dotyczyły urządzeń objętych przedmiotowym postępowaniem, podczas gdy dotyczyły dokładnie tych konkretnych urządzeń. W dalszej kolejności, poprzez niewyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia, dlaczego oskarżony miałby odrzucić logicznie umotywowane stwierdzenie o braku losowego charakteru przedmiotowych gier oraz dlaczego miałby on dokonywać oceny zasad działania urządzeń w sposób odmienny aniżęli dokonały tego sądy powszechne w prawomocnych orzeczeniach.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zgromadzony materiał dowodowy, bez cech dowolności tychże ocen. Zebrane dowody dowody w pełni uprawniały do przyjęcia, iż oskarżony przewidując możliwość popełnienia przedmiotowych czynów zabronionych, godził się na to. Nie do przyjęcia pozostawała ewentualność, by <span class="anon-block">A. R. (1)</span> nie był świadomy treści przepisów obowiązujących w branży automatów do gier, w tym zwłaszcza, by nie wiedział o konieczności posiadania koncesji na prowadzenie podobnej działalności. Oceny techniczne, z jakich czerpać miał wiedzę na temat charakteru przedmiotowych gier nie stanowiły źródła wystarczającego, gdyż reprezentowały stanowisko części zaledwie specjalistów z powyższej dziedziny, zaś oskarżony nieprzypadkowo miał do czynienia jedynie ze stanowiskami korzystnymi dla siebie Oskarżonego zaś jako przedsiębiorcę podejmującego działalność w sferze reglamentowanej przez państwo obowiązywały podwyższone standardy staranności w zakresie dostosowania się do obowiązujących norm prawnych. Oceny te nie miały ponadto cech dowodu na gruncie przedmiotowej sprawy wobec pozaprocesowego źródła ich pochodzenia i nie mogły one skutecznie doprowadzić do podważenia opinii biegłego <span class="anon-block">C.</span>, który pod względem merytorycznym zaprezentował kompletnie odmienne stanowisko.</p>
<p>Opinia biegłego powołanego w w badanej sprawie odpowiadała wszelkim wymogom formalnym zakreślonym przez obowiązujące przepisy prawa i nie ujawniły się zarazem żadne okoliczności podważające zaufanie do wiedzy albo bezstronności tego biegłego. Nie zaistniały przeto przesłanki do powoływania innego biegłego, zwłaszcza w osobie <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, jak również do przesłuchiwania go w roli świadka. Podobnie podpisanej w ocenach technicznych - <span class="anon-block">M. S. (2)</span>.</p>
<p>Powoływane w apelacji orzeczenia sądowe nie mogły mieć wpływu na stan świadomości prawnej <span class="anon-block">A. R. (1)</span>, gdyż wszystkie pochodziły z okresu późniejszego aniżeli moment przystąpienia przez oskarżonego do działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach limitowany datami zawierania kolejnych umów najmu części powierzchni lokali, gdzie następnie wstawione zostały przedmiotowe urządzenia.</p>
<p>Uchybienia pod kątem poprawności sporządzenia pisemnych motywów wyroku nie powodują natomiast konieczności uchylenia wyroku i przekazania sprawy do rozpoznania ponownego, a tym bardziej zmiany wyroku w kierunku postulowanym przez obrońcę.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Sygnalizowane przez obrońcę uchybienia bądź to nie nastąpiły, bądź to nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.4.</p>
</td>
<td>
<p>Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść jako naturalna konsekwencja podniesionych uchybień proceduralnych, a to w wyniku niesłusznego uznania, że gry na urządzeniach wskazanych w zapadłym wyroku miały charakter losowy, zaś <span class="anon-block">A. R. (1)</span> działał z zamiarem ewentualnym.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Powyższe ustalenia faktyczne i oceny prawne okazały się w pełni trafne i posiadały oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Do uwzględnienia powyższych wniosków w oparciu o wspomniany zarzut nie było podstaw faktycznych i prawnych.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="54"/>
<col width="645"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->1<em>
<!-- -->OKOLICZNO</em>ŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>4.1.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>0.15.1.1.</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Wyroki skazujący za pięć przestępstw skarbowych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> i wymierzający karę łączną oraz orzekający przepadek dowodów rzeczowych.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Sąd I instancji trafnie przyjął, że oskarżony swymi działaniami wypełnił wszystkie znamiona ustawowe kolejnych pięciu przestępstw skarbowych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art.107 § 1 kks</a>. Nie popełnił przy tym żadnych istotniejszych błędów w ustaleniach faktycznych ani też uchybień formalnych zarzuconych przez obrońcę. W szczególności prawidłowe były oceny faktyczne i prawne Sądu Rejonowego ( i w konsekwencji także ustalenia faktyczne ) i w żadnym stopniu nie nosiły one w sobie cech dowolności.</p>
<p>Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w pełni uprawniał do powyższych wniosków - wbrew odmiennemu stanowisku autora skargi apelacyjnej.</p>
<p>W pierwszej kolejności stan świadomości oskarżonego, i jego zamiar należało badać poprzez pryzmat stanu rzeczy sprzed daty pierwszego czynu, a zatem sprzed 23 listopada 2011r. <span class="anon-block">A. R. (1)</span> rozpoczął działalność gospodarczą z dniem 24 lutego 2010 r. Pierwsza umowa najmu części powierzchni lokalu została natomiast zawarta w dacie 16 sierpnia 2011 r . Kolejne zaś: 3 października 2011r , 5 grudnia 2011 r, 5 marca 2012 r i 10 lipca 2012 r.</p>
<p>Pierwszy wyrok, na jaki powołuje się obrońca pochodzi natomiast z daty 15 listopada 2012 r, zaś jego prawomocność datowała się od 26 lutego 2013 r. Dalsze orzeczenia zapadały dopiero w 2013 r i kolejnych latach 2013 - 2017.</p>
<p>Dla oceny stanu świadomości oskarżonego nie miały tym samym znaczenia rozstrzygnięcia wskazywane przez apelującego, gdyż siłą rzeczy z uwagi na czas ich zapadania oraz prawomocności nie były one w stanie kształtować świadomości prawnej <span class="anon-block">A. R. (1)</span> w odniesieniu do zdarzeń, których początek łączył się wprost z dochodzeniem do skutku poszczególnych umów najmu części powierzchni lokali, gdzie ustawiono następnie zabezpieczone w sprawie automaty do gry.</p>
<p>Kluczowy był zatem stan świadomości oskarżonego na moment najmowania powierzchni lokali, a ten stan ponad wszelką wątpliwość nie był oparty o orzeczenia wymienione i cytowane w środku odwoławczym. Oceniając stan faktyczny i prawny, w jakim <span class="anon-block">A. R. (1)</span> decydował się na podpisywanie umów z właścicielami lokali i wstawianie do nich automatów oraz urządzanie gier, a nadto stan prawny i stan świadomości prawnej w zarzuconych oskarżonemu datach urządzania owych gier przekonywał, iż <span class="anon-block">A. R. (1)</span> nie miał żadnych podstaw, by przyjmować, że przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>, w tym zwłaszcza art.6 ust. 1 nie obowiązują i pomimo formalnego działania w brew wyraźnym zapisom tejże ustawy nie popełnia on przestępstw skarbowych.</p>
<p>Bez wątpienia oskarżony działając w przedziale czasowym od listopada 2011r do listopada 2012 r ( przypisane mu granice czasowe urządzania gier na automatach ) był świadomy, iż swą działalność prowadzi bez koncesji. Takowej natomiast wymagała ustawa w brzmieniu pierwotnym, obowiązująca wówczas już od dwóch lat , o czym wymieniony z całą pewnością wiedział prowadząc działalność gospodarczą w tej dziedzinie już od początku 2010 r.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art.6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych</a> nie zmieniał się w analizowanej przestrzeni czasowej. Co do charakteru tego przepisu nie było zgodności, lecz zdecydowanie przeważało stanowisko, że nie jest on przepisem technicznym. Zostało to wyrażone między innymi w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach: <span class="anon-block">(...)</span>(C-267/03), <span class="anon-block">(...)</span> ( C-390/99) <span class="anon-block">(...)</span> C-194/94 ), gdzie stwierdzono, że przepisy krajowe regulujące kwestie zakładania przedsiębiorstw, w tym uzależniające wykonywanie działalności podlegającej uprzedniemu zezwoleniu nie stanowią przepisów technicznych. Podobnie wypowiadano się też w większości w orzecznictwie administracyjnym i <span class="anon-block">A. R. (1)</span> musiał o tym wiedzieć, gdyż nie sposób uwierzyć, iż by znał jedynie orzeczenia korzystne dla siebie. Świadomość prawna oskarżonego była zatem z całą pewnością inna, niż prezentowana na użytek niniejszego postępowania, gdzie orzecznictwo i stanowiska prawne powołano jedynie wybiorczo, tylko z zakresie zgodnym z oceną uzasadniającą legalność prowadzenia intratnej działalności.</p>
<p>Zdaniem Sądu Okręgowego <span class="anon-block">A. R. (1)</span> był świadomy działania literalnie wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>, która została uchwalona i ogłoszona, a przez to wprowadzona do porządku prawnego.</p>
<p>Sąd Rejonowy słusznie też dla ustalenia charakteru zatrzymanych w sprawie automatów do gry oparł się na relacjach funkcjonariuszy celnych oraz opinii biegłego <span class="anon-block">A. C.</span> sporządzonej na zlecenie organów procesowych, w oparciu o które to dowody stwierdził, iż wspomniane urządzenia elektroniczne służyły do urządzania w celach komercyjnych gier o losowym charakterze. Zatem gier na automatach w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 5)">art.2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych</a>, według którego grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych w tym komputerowych organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.</p>
<p>Biegły rozróżnił dwojakie rozumienie gry na automatach. Po pierwsze, gdy celem gry było zdobywanie punktów zręcznościowych wyświetlanych na liczniku: PUNKTY. Gra polegała wówczas na naciskaniu przycisku START w okresie, w którym przycisk podlegał podświetleniu, a zapalał się on cyklicznie, co około jedną sekundę w układzie 0,5 s - podświetlenie, 0,5 sekundy - brak podświetlenia. Każde naciśnięcie przycisku podświetlonego dodawało jeden punkt na liczniku PUNKTY. Naciśnięcie przycisku w stanie niepodświetlonym nie zmieniało liczby punktów na liczniku PUNKTY.</p>
<p>W drugim znaczeniu celem gry było zdobywanie punktów wyświetlanych na liczniku: KREDYTY/BANK ( w grach wideo ). Gra polegała wówczas na wypłacie przeliczonej na punkty KREDYTY, pozwalające na ustawienie stawki w jednej z gier wideo udostępnianej przez automat, na wyborze jednej z oferowanych gier wideo, na ustawieniu stawki w wybranej grze, na naciskaniu przycisku START w czasie gdy jest on podświetlony.</p>
<p>Biegły zauważył iż nie występował praktycznie żaden problem z trafieniem w podświetlony przycisk. Brak trafienia nie wpływał na stan gry. Po uruchomieniu gry, po około jednej sekundzie następowało samoczynne i stopniowe zatrzymywanie się bębnów od kolejno lewej strony ( lub odkrywanie się kart ), trwające około 0,5 sekundy. Grający na wynik pojedynczej gry nie miał żadnego wpływu, wynik każdej gry zależny od programu i nie przewidywalny dla grającego.</p>
<p>Każde naciśnięcie podświetlonego przycisku START uruchamiało jedną grę wideo ( pobierało stawkę z licznika KREDYTY/BANK ) oraz jednocześnie dodawało jeden punkt zręcznościowy na liczniku PUNKTY, realizując równolegle jedną wygraną grę zręcznościową. Naciśnięcie przycisku START w stanie niepodświetlonym nie uruchamiało gry wideo i nie zmieniało stanu licznika PUNKTY.</p>
<p>W grze w drugim rozumieniu, gdzie celem było zdobywanie punktów na liczniku KREDYTY/BANK, stan licznika PUNKTY nie był istotny. Punkty na liczniku PUNKTY nie miały żadnego wpływu na grę w rozumieniu drugim.</p>
<p>Gry polegające na gromadzeniu punktów zręcznościowych na liczniku PUNKTY były grami zręcznościowymi i nie zawierały żadnych elementów losowości. Ich wynik zależał, choć w minimalnym stopniu od predyspozycji maturalnych grającego. Gry prowadzone za punkty KREDYTY/BANK zawierały element losowości. Gry były realizowane na podstawie algorytmu, programu komputerowego zapisanego w pamięci jednostki logicznej automatu programy gier wykorzystywały do swego działania elementy losowości. Z punktu widzenia grającego, każda gra prowadzona za punkty KREDYTY/BANK była grą losową, gdyż grający po zręcznościowym uruchomieniu gry nie był w stanie w żaden sposób wpłynąć na wynik gry, lub przewidzieć jaki będzie końcowy układ symboli uzyskany za zatrzymanych bębnach lub odkrytych kartach.</p>
<p>Oferowane przez automaty gry w ramach wykupionego czasu pracy automatów - polegające na gromadzeniu punktów zręcznościowych na liczniku PUNKTY stanowiły gry zręcznościowe. Gry prowadzone za wykupione i wygrane punkty KREDYTY/BANK miały zaś charakter losowy, gdyż wynik pojedynczej gry był uzależniony od przypadku, zaś po zręcznościowym uruchomieniu gry o wyniku decydował algorytm - bez wpływu grającego.</p>
<p>Automaty umożliwiały przeprowadzenie rozliczeń finansowych gracza z osobą nadzorującą prace automatu - w zakresie gier prowadzonych za wykupione punkty KREDYTY/BANK w oparciu o stany rejestrów. Automaty oferowały zatem gry o których mówi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawa o grach hazardowych</a>.</p>
<p>Obrońca kwestionując zapadłe rozstrzygnięcie skoncentrował się wyłącznie na pierwszym aspekcie poruszonej wyżej problematyki, zupełnie nie dostrzegając aspektu drugiego. Jego stanowisko tym samym nie przekonuje.</p>
<p>Sąd orzekający wytłumaczył ponadto dlaczego dla określenia charakteru gier urządzanych przez oskarżonego nie mógł kierować się pisemnym stanowiskiem wypowiedzianym przez <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i <span class="anon-block">M. S. (2)</span> , a w konsekwencji również i zeznaniami, które ci, mogliby ewentualnie złożyć w roli świadków, nawet jeśli pierwsze z nich jest stałym biegłym sądowym. Wypadało bowiem zauważyć, iż wspomniane stanowisko,choć faktycznie dotyczyło urządzeń zabezpieczonych w przedmiotowej sprawie (sprzecznie z tym,co pisze Sąd I instancji) stanowiło w istocie dokument prywatny,uzyskany poza postępowaniem, nie zaś na zlecenie organu procesowego. Okoliczność,że zostało sporządzone miedzy innymi przez osobę będącą stałym biegłym sadowym wpisanym na listę Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku nie miało znaczenia dla stwierdzenie jego pozaprocesowego charakteru. Nie stanowiło ono zatem opinii w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193)">art. 193 kpk</a> i za takową nie mogło zostać potraktowane przez Sąd Rejonowy.</p>
<p>Ponadto, już tylko wyniki przeprowadzonych eksperymentów procesowych na zatrzymanych automatach dowodziły , że gdyby nawet dostrzegany przez <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i <span class="anon-block">M. S. (2)</span> element zręcznościowy w ocenianych przezeń urządzeniach miał faktycznie cechować wspomniane automaty, nie świadczyłoby to w najmniejszym stopniu, że gry na nich rozgrywane z wykorzystaniem grafik wyświetlanych na ekranie nie miały cech losowości, czy też nie zawierały takiego elementu. Zauważał to właśnie biegły <span class="anon-block">C.</span> podkreślając tzw. zręcznościowy sposób uruchamiania gier o charakterze losowym. Należało bowiem uwzględnić rzeczywiste przeznaczenie automatów.</p>
<p>Wskazania doświadczenia życiowego podpowiadają dostatecznie pewnie, iż były one udostępniane publiczności nie po to, by grający przycisk START naciskali akurat w momencie jego podświetlania (następującego nota bene w regularnych odstępach czasowych), ale po to, aby w zależności od gry uzyskiwali oni określony układ grafik na ekranie, o czym decydował już tylko przypadek. W tym zatem wyrażała się losowość gier, której w żadnej mierze nie eliminował omówiony uprzednie element zręcznościowy. Tymczasem wedle autorów stanowiska pisemnego miał on dominować na tyle, iż przypadkowość występująca w grach pojawiających się na ekranach miałyby z punktu widzenia grających nie przedstawiać żadnego znaczenia.</p>
<p>Podobne poglądy są w oczywisty sposób błędne i nie pozwalają się zaakceptować. Mając na uwadze wszystko powyższe nie mogło dziwić, że Sąd Rejonowy opinię biegłego <span class="anon-block">C.</span> ocenił jako przekonującą, gdy wskazywała ona, iż przedmiotowe automatywmns odpowiadały w istocie przesłankom, o których stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 5)">art. 2 ust.5 ustawy o grach hazardowych</a>. Nie ujawniły się przy tym jakiekolwiek okoliczności mogące podważyć zaufanie do wiedzy lub bezstronności biegłego. Skarżący z reszta faktów takich wręcz nie powołuje. W konsekwencji nie było podstaw, by dopuszczać i przeprowadzać dowód z opinii innego biegłego z tej samej dziedziny, a zwłaszcza w osobie wspomnianego wcześniej <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, a tym bardziej do przesłuchiwania tego ostatniego (lub <span class="anon-block">M. S. (2)</span>) w charakterze świadka. W pełni wartościowe dowodowo pozostawały również depozycje funkcjonariuszy celnych przeprowadzających kontrolę poszczególnych lokali, zatrzymania przedmiotowych urządzeń i eksperymentów procesowych. Wymienieni dysponowali ku temu tak wymaganymi uprawnieniami, jak i wiedzą oraz doświadczeniem fachowym i zawodowym. Osoby wykonujące podobne funkcje są odpowiednio przeszkalane w kierunku identyfikacji urządzeń i gier, do których zastosowanie znajdują unormowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>. Na marginesie, Sąd I instancji-odmiennie aniżeli zarzuca to obrońca- włączył do materiału dowodowego pisemne stanowiska <span class="anon-block">M.</span>i <span class="anon-block">M. S. (1)</span> dotyczące poszczególnych agregatów (figurują one pod oznaczeniem: "oceny techniczne automatu"), lecz zasadnie odmówił im waloru wartości dowodowej. Oskarżony i jego obrońca nie uczestniczyli osobiście ani w postępowaniu przed Sądem Rejonowym, ani też w postępowaniu odwoławczym. Nie wykazali żadnej w praktyce inicjatywy dowodowej w zakresie problematyki opinii biegłego lub przesłuchania dodatkowych świadków. Trudno przeto uznać za zasadne zgłoszone dopiero w apelacji zarzuty nieprzeprowadzenia rozmaitych dowodów, tak w obliczu dotychczasowej bierności strony oskarżonej, jaki i merytorycznej nietrafności tychże zarzutów.</p>
<p>Choć istotnie nie można popełnić przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> nieumyślnie, to jednak zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz realia faktyczne rozpatrywanych przypadków przekonywały, że <span class="anon-block">A. R. (2)</span> od samego początku swej działalności przewidywał jaki jest rzeczywisty charakter eksploatowanych urządzeń i oferowanych gier i godził się na to jak również zdawał sobie sprawę do czego one służą, Odmienne twierdzenia, popierane nawet ocenami technicznymi nie były w stanie powyższym wnioskom zaprzeczyć. Zasady logiki i doświadczenia życiowego wskazywały, że zabiegi oskarżonego miały na celu pozorowanie jedynie nieświadomości nielegalności prowadzonej działalności w branży gier hazardowych. Od <span class="anon-block">A. R. (1)</span> jako od przedsiębiorcy należało nadto wymagać i oczekiwać zachowania standardów dalej idących w zakresie dostosowania się do obowiązującego porządku prawnego aniżeli w przypadku tzw. przeciętnego obywatela. Nie wystarczało zatem zapoznanie się tylko z niektórymi - wyselekcjonowanymi poglądami fachowymi (korzystnymi dla siebie), czy też następnie z częścią jedynie orzecznictwa. W okresie objętym zaskarżonym wyrokiem wydawane tymczasem były i zyskiwały prawomocność liczne orzeczenia skazujące za analogiczne czyny, jak zarzucone oskarżonemu. Odnosząc się jeszcze do argumentacji obrońcy, nie ma bezwzględnego wymogu szczegółowego opisywania w dyspozycji wyroku przyjętej postaci winy umyślnej i wskazywania,czy wedle stanowiska sądu orzekającego sprawca działał z zamiarem bezpośrednim, czy też z zamiarem wynikowym. W zupełności wystarcza wskazanie tej kwestii w pisemnych motywach rozstrzygnięcia, a ten wymóg został w badanym przypadku dopełniony. Z kolei, sygnalizowane mankamenty części sprawozdawczej wyroku, nie były w stanie same przez się doprowadzić do uchylenia zapadłego wyroku i ponownego rozpoznawania sprawy, a tym bardziej do jego zmiany i uniewinnienia oskarżonego ( vide: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 a)">art.455 a kpk</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> ). Sad Rejonowy prawidłowo też ustalił, wskazał ora ocenił wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar kar jednostkowych. jak i kary łącznej. Te pierwsze uwzględniają w należytym sposób stopień zawinienia oskarżonego i stopień szkodliwości społecznej przypisanych mu czynów, jak również finansowe i majątkowe możliwości <span class="anon-block">A. R. (1)</span> - pod kątem prawidłowego przyjęcia wysokości jednej stawki dziennej grzywny. Kara łączna natomiast orzeczona została z uwzględnieniem stopnia przedmiotowych i podmiotowych związków pomiędzy zbiegającymi się czynami oraz przesłanek natury prognostycznej. Wymierzone kary należycie spełnią zatem swe cele zapobiegawcze, wychowawcze i w sferze kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zastrzeżeń nie budzą też pozostałe orzeczenia zawarte w zaskarżonym wyroku.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>0.0.15.2.1.</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="89"/>
<col width="56"/>
<col width="339"/>
<col width="232"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>5.3.1.1.1.</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>5.3.1.2.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>5.3.1.3.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Konieczność umorzenia postępowania</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>5.3.1.4.1.</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<strong>
<!-- -->1Koszty Procesu</strong>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="142"/>
<col width="558"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->P unkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>2</p>
</td>
<td>
<p>Wobec nieuwzględnienia apelacji wniesionej wyłącznie przez obrońcę oskarżonego , <span class="anon-block">A. R. (1)</span> obciążony został po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> - na rzecz Skarbu Państwa wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym w kwocie 239,51 zł (obejmującej również zwrot utraconego zarobku dla tłumacza przysięgłego języka rosyjskiego obecnego na rozprawie odwoławczej i na publikacji wyroku) oraz wymierzono mu opłatę za drugą instancję w kwocie 1600 zł.</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="717"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->1PODPIS</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>sędzia Arkadiusz Łata</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="131"/>
<col width="7"/>
<col width="37"/>
<col width="329"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Obrońca oskarżonego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Skazanie oskarżonego <span class="anon-block">A. R. (1)</span> za pięć przestępstw skarbowych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art.107 § 1 kks</a> na kary grzywny, wymierzenie łącznej kary grzywny, orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych, obciążenie wydatkami postępowania ora opłatą.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>☐ w części</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
</div>