VI Ka 642/19

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 642/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 12 listopada 2019</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia Małgorzata Peteja-Żak</p> <p>Protokolant Dominika Koza</p> <p>przy udziale Dariusza Kowalczyka Prokuratora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. P.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">U.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego oraz oskarżyciela publicznego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu</p> <p>z dnia 8 maja 2019 r. sygnatura akt II K 397/19</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 5)">art. 439 § 1 pkt. 5 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> </p> <p>1.  uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu;</p> <p>2.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla punkt 4;</p> <p>3.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>4.  zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 642/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE WYROKU</h2> <p> <strong> <!-- -->z dnia 12 listopada 2019r.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">T. P.</span> został oskarżony o to, że w dniu 4 stycznia 2019 r. w <span class="anon-block">Z.</span>, znajdując się na drodze publicznej, kierował pojazdem marki <span class="anon-block">B.</span> o wyróżniku <span class="anon-block"> (...)</span>, znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. wynik I badania: 1,10 mg/l, wynik II badania: 1,08 mg/l, pomimo wcześniejszego prawomocnego skazania za prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem alkoholu, a nadto prowadził pojazd, pomimo wydanej decyzji numer <span class="anon-block">(...)</span> o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydanej przez Prezydenta Miasta <span class="anon-block">Z.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> <p>Wyrokiem z dnia 8 maja 2019r., sygn. akt II K 397/19, Sąd Rejonowy w Zabrzu uznał oskarżonego <span class="anon-block">T. P.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> skazał go na karę 8 miesięcy wolności.</p> <p>Nadto na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa stosowne koszty sądowe.</p> <p>Apelację w niniejszej sprawie wywiódł Prokurator, zaskarżając powyższy wyrok w zakresie orzeczenia o karze, oraz oskarżony <span class="anon-block">T. P.</span> co do całości wyroku, wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez odstąpienie od orzeczenia wobec niego dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy stwierdził co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się o tyle zasadna, że w następstwie jej wywiedzenia należało uchylić zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu.</p> <p>Natomiast apelacja oskarżonego <span class="anon-block">T. P.</span> nie zasługuje na uwzględnienie, o czym przekonuje zakres przeprowadzonego przez Sąd orzekający postępowania dowodowego, zaprezentowana w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ocena dowodów, a to – zeznań świadka <span class="anon-block">A. W.</span> (k. 5-7), protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości (k. 3), świadectwa wzorcowania (k. 4), danych o karalności (k. 16-17), decyzji Prezydenta Miasta <span class="anon-block">Z.</span> o cofnięciu uprawnień (k. 26) i odpisów wyroków (k. 34 i 43-45) oraz wyjaśnień oskarżonego (k. 12-13 i 30-31), prowadząca do dokonanych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych. Z drugiej zaś strony apelujący nie wykazał w sposób rzeczowy i przekonujący argumentów przemawiających za błędnością ocen Sądu meriti, szczególnie wykroczeniem poza zasady wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.</p> <p>Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, który został już wyżej opisany, legła u podstaw uznania oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, sankcjonującego odpowiedzialność za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub odurzenia, a także odpowiedzialność za prowadzenie pojazdu mechanicznego mimo decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. W toku postępowania przygotowawczego przesłuchany w charakterze podejrzanego <span class="anon-block">T. P.</span> przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia zbieżne z ustalonym stanem faktycznym. Przed Sądem <span class="anon-block">T. P.</span> również przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego złożone w toku dochodzenia, a mianowicie dał wiarę temu, że krytycznego dnia <span class="anon-block">T. P.</span> został zatrzymany przez Policję oraz że kierował samochodem po spożyciu piwa, albowiem w tej części jego wyjaśnienia korelują z pozostałym materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami przesłuchanego w charakterze świadka funkcjonariusza Policji, którego zeznania dla Sądu są jasne i logiczne i tym samym zostały uznane za wiarygodny dowód obciążający oskarżonego. Nadto zdaniem Sądu w sposób prawidłowy i przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia został sporządzony protokół z badań na zawartość alkoholu przy użyciu urządzenia elektronicznego. Natomiast stanowisko oskarżonego zawarte w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie, stanowi zdaniem Sądu obraną przez <span class="anon-block">T. P.</span> linię obrony zmierzającą do pomniejszenia odpowiedzialności karnej.</p> <p>Sąd odwoławczy nie doszukał się najmniejszych podstaw do odmiennej aniżeli Sąd I instancji oceny przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów, ani też do podważenia ustaleń faktycznych i ocen prawnych poczynionych w postępowaniu rozpoznawczym. Przed Sądem oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Wyjaśnienia te uznano za wiarygodne gdyż są one logiczne i zgodne z pozostałym, wiarygodnym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Również część sprawozdawcza kwestionowanego wyroku w pełni odpowiada wymogom formalnym zakreślonym przez obowiązujące przepisy, co umożliwia kontrolę odwoławczą.</p> <p>Co się zaś tyczy twierdzeń apelującego <span class="anon-block">T. P.</span> dotyczących zatarcia skazania, po analizie karty karnej oskarżonego, należy zwrócić uwagę, iż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 76)">art. 76 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 108)">art. 108 kk</a> ustanawia zasadę jednoczesności zatarcia wszystkich skazań, która wchodzi w grę, w przypadku gdy sprawcę skazano za dwa przestępstwa niepozostające w zbiegu lub ich większą liczbę (chodzi o rzeczywisty, a nie pomijalny zbieg przestępstw), jak również w sytuacji gdy sprawca w trakcie biegu okresu koniecznego do zatarcia skazania ponownie popełnia przestępstwo. Bieg okresów określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 107)">art. 107 kk</a>, decydujących o zatarciu skazania z mocy prawa lub uprawniających do zatarcia skazania w drodze orzeczenia sądu, nie może być liczony odrębnie dla poszczególnych wyroków, dotyczących sprawcy skazanego za dwa lub więcej przestępstw niepozostających w zbiegu. Bieg tych okresów rozpoczyna się w takiej sytuacji od daty wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary orzeczonej ostatnim, dotyczącym sprawcy wyrokiem, a zatarcie skazania może nastąpić wyłącznie w odniesieniu do wszystkich wyroków dotyczących konkretnego sprawcy” (postanowienie SN z 23.03.2010 r., III KK 339/09, LEX nr 577208). W realiach niniejszej sprawy trzeba zatem zważyć, iż względem oskarżonego nie doszło do zatarcia skazania wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011r., sygn. akt VII K 1043/11, na co skarżący się powoływał, albowiem oskarżony w tej sprawie korzystał z dobrodziejstw odroczenia wykonania kary 4 miesięcy pozbawienia wolności, a obecnie korzysta z warunkowego zawieszenia wykonania tej kary, udzielonego na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 152)">art. 152 kkw</a>, albowiem postanowieniem z 17 grudnia 2014r. zawieszono względem niego wykonanie kary na okres próby 5 lat, który zatem nadal obowiązuje. Skazanie to zatem, jak i kolejne widniejące w karcie karnej, nie uległo zatarciu.</p> <p>Kierując się wskazanymi w niniejszym uzasadnieniu powodami Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok zatem utrzymał w mocy w części dotyczącej winy i sprawstwa oskarżonego; nie znalazł podstaw do kwestionowania trafności zaskarżonego wyroku w zakresie ustalonego stanu faktycznego i przeprowadzonej przez Sąd I instancji oceny dowodów, kwalifikacji prawnej, ani - co za tym idzie - rozstrzygnięcia o winie oskarżonego.</p> <p>W zakresie natomiast uzasadnienia rozstrzygnięcia uchylającego wyrok w części dot. orzeczenia o karze – Sąd odwoławczy odsyła do drugiej części dokumentu sprawozdawczego.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 642/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE WYROKU</h2> <p> <strong> <!-- -->z dnia 12 listopada 2019r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(z urzędu - w części uchylającej zaskarżony wyrok)</strong> </p> <p> <span class="anon-block">T. P.</span> został oskarżony o to, że w dniu 04 stycznia 2019 roku w <span class="anon-block">Z.</span>, znajdując się na drodze publicznej, kierował pojazdem marki <span class="anon-block">B.</span> o wyróżniku <span class="anon-block"> (...)</span>, znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. wynik I badania: 1,10 mg/l, wynik II badania: 1,08 mg/l, pomimo wcześniejszego prawomocnego skazania za prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem alkoholu, a nadto prowadził pojazd, pomimo wydanej decyzji numer <span class="anon-block">(...)</span> o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydanej przez Prezydenta Miasta <span class="anon-block">Z.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> <p>Wyrokiem z dnia 8 maja 2019r., sygn. akt II K 397/19, Sąd Rejonowy w Zabrzu uznał oskarżonego <span class="anon-block">T. P.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> skazał go na karę 8 miesięcy wolności.</p> <p>Nadto na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa stosowne koszty sądowe.</p> <p>Apelację w niniejszej sprawie wywiódł Prokurator, zaskarżył powyższy wyrok w zakresie orzeczenia o karze, tj. w zakresie jego punktu 1, na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu orzeczenie kary nieznanej ustawie, tj. kary 8 miesięcy wolności, podczas gdy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeks karny</a> nie przewiduje takiej kary.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy stwierdził co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się o tyle zasadna, że w następstwie jej wywiedzenia należało uchylić zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu.</p> <p>Ma w pełni rację skarżący Prokurator, nie kwestionując ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd, tak w zakresie winy oskarżonego, jak i przyjętej kwalifikacji prawnej czynu, iż w sprawie niniejszej Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy wolności, a więc karę nieznaną ustawie. Kary takiej nie przewiduje katalog kar ujęty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 32)">art. 32 kk</a>. Jest oczywistym po zapoznaniu się z treścią uzasadnienia Sądu orzekającego, iż intencją Sądu było wymierzenie oskarżonemu kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, to jednak wynika to jedynie z treści tego dokumentu sprawozdawczego, nie zaś z sentencji orzeczenia. W sprawie niniejszej zaistniała zatem bezwzględna przyczyna odwoławcza wyrażona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 5)">art. 439 § 1 pkt 5 kpk</a>, skutkująca koniecznością uchylenia wyroku Sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 2)">art. 447 § 2 kpk</a>) i przekazaniem sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu.</p> <p>Z uwagi na powyższe, przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy będzie miał na uwadze fakt, iż w sprawie niniejszej zaistniała tzw. częściowa prawomocność wyroku (horyzontalna), stwierdzająca odpowiedzialność karną oskarżonego, stąd Sąd będzie musiał się tylko wypowiedzieć odnośnie kary i środków karnych już za przypisane oskarżonemu przestępstwo.</p> </div>