I C 1226/19

<p>Sygn. akt I C 1226/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 listopada 2019 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim I Wydział Cywilny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSO Renata Lech</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: sekretarz sądowy Daria Mazerant </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 roku w Piotrkowie Trybunalskim,</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> Szpitalowi Wojewódzkiemu im. (...)</span> II w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  oddala powództwo co do kwoty 3.263,95 zł (trzy tysiące dwieście sześćdziesiąt trzy złote 95/100);</p> <p>2.  umarza postępowanie co do kwoty 113.740,26 zł (sto trzynaście tysięcy siedemset czterdzieści złotych 26/100);</p> <p>3.  nie obciąża pozwanego <span class="anon-block"> Szpitala Wojewódzkiego im. (...)</span> II w <span class="anon-block">B.</span> obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>SSO Renata Lech</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 1226/19 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie wniesionym w dniu 5 czerwca 2019 roku przez powoda <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> Spółkę zo.o. z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> </strong> przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> Szpitalowi Wojewódzkiemu im. (...)</span> II w <span class="anon-block">B.</span> </strong> powód wnosił o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> Szpitala Wojewódzkiego im. (...)</span> II w <span class="anon-block">B.</span> na rzecz powoda kwoty 116.010,86 złotych ( sto szesnaście tysięcy dziesięć 86/100) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot :</p> <p>- 113.740,26 złotych ( sto trzynaście tysięcy siedemset czterdzieści 26/100) od dnia 4 czerwca 2019 roku do dnia zapłaty i od kwoty 2.270,60 złotych ( dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt 60/100) od dnia 5 czerwca 2019 roku do dnia zapłaty, a ponadto kwoty 172,05 zł (sto siedemdziesiąt dwa 05/100) oraz kwoty 5.068,00 złotych (pięć tysięcy sześćdziesiąt osiem 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym kwoty 3.617,00 złotych ( trzy tysiące sześćset siedemnaście 00/100) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. <strong> <!-- -->(k. 4-6)</strong> </p> <p>Pismem z dnia 5 lipca 2019 roku pełnomocnik powoda cofnął powództwo co do kwoty 66.334,98 złotych wraz ze zrzeczeniem się roszczenia wobec tego, iż w dniu 25 czerwca 2019 roku pozwany dokonał zapłaty w/w kwoty i w miejsce należności 66.334,98 złotych wnosił o zasądzenie odsetek od tej kwoty od dnia 24 maja 2019 roku do dnia 24 czerwca 2019 roku w kwocie 394,38 złotych. Nadto poparł żądanie w całości w zakresie zasądzenia kosztów sądowych od całej pierwotnie dochodzonej kwoty albowiem pozwany dokonał zapłaty należności głównej po wniesieniu powództwa pomimo wcześniejszego wezwania do spełnienia świadczenia . <strong> <!-- -->(k.40)</strong> </p> <p>W dniu 17 lipca 2019 roku Sąd Okręgowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu. (<strong> <!-- -->k.43)</strong> </p> <p>W dniu 6 sierpnia 2019 roku wpłynął sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty, w którym pełnomocnik pozwanego zaskarżył nakaz zapłaty w całości i wnosił o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu .</p> <p>W uzasadnieniu pełnomocnik pozwanego podnosił okoliczność <strong> <!-- -->pominięcia przez Sąd dokonanego przez powódkę cofnięcia pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia</strong> oraz orzeczenie nakazem zapłaty ponad żądanie powódki.</p> <p> <strong> <!-- --> Podniósł zarzuty: </strong> </p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>zapłaty należności głównej wynikającej z faktur;</p> </dd> </dl> <p>- braku podstawy do żądania zapłaty skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych oraz rekompensaty o równowartości 40 euro.</p> <p>Pełnomocnik pozwanego podnosił, iż powód dochodzi zapłaty skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w płatności <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> z dnia 31 grudnia 2018 r. na kwotę 61 103,74 zł. Termin zapłaty faktury upływał 11 marca 2019 r. Pozwany zapłacił w/w fakturę dnia 14 maja 2019 r. Powód, nie dochodzi zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie, a odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych. Wyliczone przez powoda i zasądzone przez tutejszy Sąd nakazem zapłaty odsetki liczone za okres od 12.03.2019 r. do 14.05.2019 r. wynoszą 1 017,84 zł i są to odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych. Powód nie ma w ocenie pełnomocnika pozwanego prawa naliczać pozwanemu odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych, bowiem ich stosowanie zostało wyłączone postanowieniem umownym. W <span class="anon-block">§ 5 ust. 1 umowy nr (...)</span> zawartej w dniu 25 kwietnia 2018 r. strony zastrzegły, że po upływie ustalonego terminu płatności będą naliczane odsetki ustawowe za opóźnienie, tj. odsetki określone <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawą kodeks cywilny</a>. (<strong> <!-- -->k.47-55)</strong> </p> <p>Pismem z dnia 1 października 2019 roku powód cofnął powództwo także co do kwoty 47.405,28 złotych wraz ze zrzeczeniem się roszczenia gdyż w dniu 22 lipca 2019 roku pozwana dokonała zapłaty dalszej części należności głównej i w związku z powyższym wnosił o zasądzenie odsetek od tej kwoty od dnia 5 czerwca 2019 roku do dnia 22 lipca 2019 roku. <strong> <!-- -->(k.75-76)</strong> </p> <p>Pismem z dnia 29 października 2019 roku pełnomocnik powoda w związku z cofnięciem powództwa wnosił o zasądzenie odsetek od kwoty 66.334,98 złotych od dnia 24 maja 2019 roku do dnia 24 czerwca 2019 roku w kwocie<strong> <!-- --> 394 złotych</strong> i od kwoty 47.405,28 złotych od dnia 5 czerwca 2019 roku do dnia 22 lipca 2019 roku <strong> <!-- -->w kwocie 427,30 złotych </strong>.</p> <p>Pełnomocnik powoda poparł żądanie zasądzenia w całości odsetek oraz zwrotu kosztów od pozwanego na rzecz powoda od pierwotnie dochodzonej kwoty albowiem pozwany dokonał zapłaty dopiero po wniesieniu powództwa do Sądu . <strong> <!-- -->(k.83-84)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił stan faktyczny :</strong> </p> <p>Strony w dniu 25 kwietnia 2018 roku zawarły umowę, której przedmiotem było świadczenie powoda na rzecz pozwanego usług w zakresie odbioru, transportu i przetwarzania odpadów medycznych .</p> <p>Z treści tej umowy wynika, że wykonawca obciąża zamawiającego za wykonaną usługę fakturą VAT .</p> <p>W <span class="anon-block">§ 5 ust.1 umowy nr (...)</span> zawartej w dniu 25 kwietnia 2018 r. strony zastrzegły, że po upływie ustalonego terminu płatności <strong> <!-- -->będą naliczane odsetki ustawowe za opóźnienie</strong>, tj. odsetki określone <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawą kodeks cywilny</a>.</p> <p>( <strong> <!-- -->dowód:</strong> umowa z dnia 25 kwietnia 2018 roku <span class="anon-block"> (...)</span> <strong> <!-- -->k.23-33</strong>)</p> <p>Za wykonane usługi strona powodowa wystawiła faktury VAT:</p> <p>- za usługi świadczone w grudniu - fv nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 31 grudnia 2018 r.,</p> <p>- za usługi świadczone w styczniu - fv nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 31 stycznia 2019 r.,</p> <p>- za usługi świadczone w lutym - fv nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 28 lutego 2019 r.</p> <p>( <strong> <!-- -->dowód:</strong> faktury VAT - fv nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 31 grudnia 2018 r. <strong> <!-- -->k.10-13</strong>, fv nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 31 stycznia 2019 r. <strong> <!-- -->k.14-17,</strong> fv nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 28 lutego 2019 r. <strong> <!-- -->k.18-21</strong> )</p> <p>W dniu 16 maja 2019 roku powód wezwał pozwanego do dobrowolnej zapłaty należności lub podjęcia mediacji.</p> <p>( <strong> <!-- -->dowód :</strong> wezwanie do zapłaty z dnia 16 maja 2019 roku wraz z potwierdzeniem nadania <strong> <!-- -->k.34-36</strong> )</p> <p>Pozwany dokonał zapłaty za wszystkie faktury VAT za które powód dochodzi zapłaty w niniejszej sprawie jeszcze przed wydaniem nakazu zapłaty (dot. fv <span class="anon-block"> (...)</span>) i doręczeniem nakazu zapłaty (dot. fv nr <span class="anon-block"> (...)</span>) i przed uzyskaniem informacji o złożonym pozwie. <span class="anon-block">Faktura VAT nr (...)</span> z dnia 31 grudnia 2018 r. na kwotę <strong> <!-- -->61 103,74 zł. </strong>została zapłacona dnia 14 maja 2019 r. Termin zapłaty faktury upływał 11 marca 2019 r. <span class="anon-block">Faktura VAT (...)</span> z dnia 31 stycznia 2019 r. na kwotę <strong> <!-- -->66 334,98 zł</strong> została zapłacona w dniu 24.06.2019 r. <span class="anon-block">Faktura VAT nr (...)</span> z dnia 28 lutego 2019 r. na kwotę <strong> <!-- -->47 405,28 zł</strong> zapłacona została w dniu 22.07.2019 r.</p> <p> ( <strong> <!-- -->dowód :</strong> bankowe wydruki potwierdzające realizację przelewów wykonanych na rzecz powoda z dnia 14 maja 2019 roku dotyczące <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> z dnia 31 grudnia 2018 r. na kwotę 61 103,74 złotych <strong> <!-- -->k.61</strong>, z dnia 24 czerwca 2019 dotyczące <span class="anon-block">faktury VAT (...)</span> z dnia 31 stycznia 2019 r. na kwotę 66 334,98 złotych <strong> <!-- -->k.62</strong>, z dnia 22 lipca 2019 roku dotyczące <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> z dnia 28 lutego 2019 r. na kwotę 47 405,28 złotych <strong> <!-- -->k.63 )</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje: </strong> </p> <p>Roszczenie powoda dotyczące żądania odsetek ustawowych za opóźnienie jest uzasadnione <span class="anon-block">§ 5 ust. 1 umowy nr (...)</span> zawartej w dniu 25 kwietnia 2018 r. pomiędzy stronami w której strony postępowania zastrzegły, że po upływie ustalonego terminu płatności będą naliczane odsetki ustawowe za opóźnienie, tj. odsetki określone <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawą kodeks cywilny</a> .</p> <p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art.481 § 1 k.c.</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.</p> <p>Odsetki są świadczeniem ubocznym, <strong> <!-- -->zależnym od istnienia i wymagalności długu pieniężnego</strong>, wszakże gdy już powstaną, uzyskują byt samoistny. Oznacza to, że roszczenie (jego część) o ich zapłatę może być przedmiotem przelewu lub innej czynności rozporządzającej, w tym także zwolnienia z długu. Wierzyciel może owo roszczenie potrącić z wierzytelnością pieniężną dłużnika, przysługuje mu również uprawnienie do decydowania o sposobie jego dochodzenia. W szczególności, czy uczyni to łącznie z należnością główną, czy też oddzielnie. W tym drugim wypadku możliwe jest dochodzenie tylko części odsetek, zachowując prawo do dochodzenia w przyszłości pozostałej ich części (zob. też wyr. SN z 25.10.2002 r., <span class="underline"> <!-- -->IV CKN 1430/00</span>, OSP 2003, Nr 9, poz. 118).</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> <strong> <!-- -->roszczenie</strong> o odsetki powstaje <strong> <!-- -->od chwili opóźnienia</strong> i obejmuje okres aż do momentu, gdy dłużnik spełni świadczenie pieniężne. Jak się bowiem powszechnie przyjmuje, przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 360)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 360</span> KC</a> nie ma tu zastosowania (zob. <em> <!-- -->J. Sztombka</em>, Odsetki, s. 40; <em> <!-- -->W. Popiołek</em>, w: <em> <!-- -->K. Pietrzykowski</em>, Komentarz KC, t. 2, 2005, s. 63; zob. jednak <em> <!-- -->J.P. Naworski</em>, Początek biegu terminu, s. 44–47).</p> <p>Jednakże w ocenie Sądu żądanie przez powoda uzasadnionych umową odsetek ustawowych za opóźnienie od pozwanego – szpitala jako podmiotu użyteczności publicznej <strong> <!-- -->stanowi naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> </strong> w tej postaci, że powód czyni ze swego prawa użytek sprzeczny ze społeczno- gospodarczym przeznaczeniem prawa, a przede wszystkim - zważając na charakter działalności pozwanego - z zasadami współżycia społecznego. Działanie powoda nie może być bowiem uważane za wykonywanie prawa, a tym samym nie jest możliwe, aby podlegało ochronie.</p> <p>Istnienie stanu nadużycia prawa (sprzeczność zachowania uprawnionego z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa) sąd uwzględnia z urzędu, bez względu na to, czy druga strona podnosi taki zarzut; jest to bowiem w istocie ustalenie braku uprawnienia do określonego zachowania. Dlatego o "zarzucie nadużycia prawa" można mówić <strong> <!-- -->jedynie w znaczeniu procesowym</strong>, nie materialnym (por. wyr. SN z 23.5.2013 r., <span class="underline"> <!-- -->IV CSK 660/12</span>, <span class="anon-block">L.</span>).</p> <p> <strong> <!-- --> Ciężar udowodnienia</strong> okoliczności świadczących o nadużywaniu prawa spoczywa na tej stronie procesu, na korzyść której ma działać <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> (zob. uw. do <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6</a> </span>, Nb 5–7). Powinna ona udowodnić fakty pozwalające uznać działanie czy zaniechanie uprawnionego za sprzeczne z klauzulami generalnymi tego przepisu. Natomiast treść zasad współżycia społecznego nie podlega dowodzeniu. Jako elementy treści norm prawnych (włączone do nich przez klauzulę generalną), zasady współżycia społecznego są objęte działaniem reguły <em> <!-- -->iura novit curia</em>; dlatego też błędne ustalenie przez sąd treści zasad współżycia społecznego jest naruszeniem prawa materialnego (zob. post. SN z 19.1.1998 r., <span class="underline"> <!-- -->I CKN 424/97</span>, OSN 1998, Nr 9, poz. 136). W zasadzie nie ma też podstaw, by domagać się od strony pełnego uzasadnienia oceny moralnej czy ścisłego sformułowania normy moralnej, której naruszenia dopatruje się ona w zachowaniu przeciwnika procesowego; jest to zadaniem sądu.</p> <p>Pozwany dokłada wszelkich starań, aby móc <strong> <!-- -->pomimo bardzo trudnej i stale pogarszającej się sytuacji finansowej</strong>, spełniać zobowiązania wobec swoich kontrahentów. Zatem opóźnienia w płatnościach nie wynikają ze złej woli Szpitala lub zaniedbań z jego winy, ale wyłącznie z faktu, iż w ówczesnej sytuacji nie dysponował środkami, które mógłby swobodnie przeznaczać na zaciągnięte przez siebie zobowiązania.</p> <p>Z tych też względów powództwo nie zasługuje na uwzględnienie co do kwoty 3.263,95 złotych. Kwota ta obejmuje kwotę <strong> <!-- -->2.270,60 złotych </strong>stanowiącą skapitalizowane odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych, a także kwotę<strong> <!-- --> 394,00 złotych</strong> i kwotę<strong> <!-- --> 427,30 złotych</strong> stanowiącą skapitalizowane odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych od zapłaconych kwot: 66.334,98 złotych i kwoty 47.405,28 złotych .</p> <p>Szpital jest podmiotem użyteczności publicznej dlatego też zasadnym jest nieobciążanie Szpitala obowiązkiem zapłaty odsetek na rzecz powoda dochodzonych w niniejszym postępowaniu.</p> <p>Powód dochodzi w pozwie zasądzenia kwoty 172,05 zł złotych stanowiącej równowartość 40 euro z tytułu rekompensaty za koszty odzyskania należności, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Zgodnie z tym artykułem, wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1. przysługuje od dłużnika, bez wezwania, równowartość kwoty 40 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne, stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności. Skoro Sąd oddalił żądanie powoda co do zasądzenia odsetek , oddalił również żądanie naliczenia kwoty 40 euro stanowiącej rekompensatę zgodnie z przywołaną ustawą.</p> <p>Ostatecznie powód cofnął powództwo co do kwoty 113.740,26 złotych ( sto trzynaście tysięcy siedemset czterdzieści 26/100) z tych też względów Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art.355 k.p.c.</a> umorzył postępowanie w tym zakresie .</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <strong> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> </strong> i nie obciążył pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda . Przedmiotowy wniosek jest uzasadniony trudną sytuacją finansową placówki. Szpital będący podmiotem publicznym świadczącym usługi z zakresu ratowania życia i zdrowia, nie posiada płynnego kapitału, jakim może pochwalić się prywatny przedsiębiorca. Wydatki związane z wykonywaniem zaciągniętych zobowiązań są tylko częścią kosztów prowadzenia działalności leczniczej i nie można ich traktować priorytetowo. Opóźnienie w zapłacie wystawionych faktur uzasadnione było brakiem dostatecznych środków na poniesienie tych kosztów, jednakże zapłata nastąpiła przed wydaniem nakazu zapłaty. Faktem powszechnie znanym jest bardzo zła sytuacja finansowa podmiotów leczniczych, a pozwany nie jest od tej reguły wyjątkiem. Działalność prowadzona przez pozwanego nie jest nastawiona na zysk i zysku takiego nie przynosi. Umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia, stanowiące główne źródło środków pieniężnych, którymi dysponuje Szpital, nie pokrywają nawet rzeczywistych kosztów świadczonych usług. Szpital posiada ogromny dług, obejmujący zarówno zobowiązania pracownicze, cywilnoprawne, jak i publicznoprawne. Sytuacja finansowa pozwanego jest opisana w dokumentach finansowych (zestawieniach) składanych do Urzędu Marszałkowskiego w <span class="anon-block">Ł.</span>. Pozwany jest publicznym zakładem opieki zdrowotnej i udziela świadczeń zdrowotnych w ramach kontraktu zawartego z Narodowym Funduszem Zdrowia. Nie posiada w związku z tym środków, które mógłyby przeznaczyć na pokrycie kosztów procesu bez uszczerbku dla swoich pacjentów. Zasadnym jest zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art.102 k.p.c.</a> (por. postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 4 lipca 2012 r. I CZ 52/12)</p> <p>W orzecznictwie zwrócono uwagę, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c</a> znajdzie zastosowanie w wypadku oddalenia powództwa na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> (post. SN z 13.10.1973 r., II PZ 49/73, niepubl.).</p> <p>Z tych też względów Sąd orzekł jak w sentencji.</p> <p> <strong> <!-- -->SSO Renata Lech</strong> </p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  Odnotować zwrot akt w kontrolce terminowości sporządzania uzasadnień;</p> <p>2.  Odpis wyroku z uzasadnieniem przesłać pełnomocnikowi powoda;</p> <p>Dnia 28 listopada 2019 roku</p> <p> <strong> <!-- -->SSO Renata Lech </strong> </p> </div>