I Ca 456/19

<p>Sygn. akt I Ca 456/19</p> <p> I Cz 480/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 13 listopada 2019 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Elżbieta Zalewska-Statuch</p> <p>Sędziowie Joanna Składowska</p> <p> Katarzyna Powalska</p> <p>Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 roku w Sieradzu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. M.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Łasku</p> <p>z dnia 31 lipca 2019 roku, sygnatura akt I C 577/17</p> <p>oraz zażalenia pozwanego na rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w punkcie 3 wyroku</p> <p>1.  oddala apelację i zażalenie;</p> <p>2.  zasądza od <span class="anon-block">J. M.</span> na rzecz <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> 900 (dziewięćset) złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym;</p> <p>3.  zasądza od <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">J. M.</span> 225 (dwieście dwadzieścia pięć) złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I Ca 456/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Łasku, w sprawie z powództwa <span class="anon-block">J. M.</span> przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> <br/>o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie, m.in. oddalił powództwo <br/>o zasądzenie odszkodowania z tytułu utraconych zarobków (pkt 2).</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w ww. zakresie oparte zostało na następujących ustaleniach i wnioskach, których istotne elementy przedstawiały się następująco:</em> </strong> </p> <p>Powódka <span class="anon-block">J. M.</span> uległa wypadkowi komunikacyjnemu 3 czerwca 2015 r. Sprawca wypadku był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie.</p> <p>Po wypadku powódka pozostawała na zwolnieniu lekarskim do 24 września 2015 r. <br/>W chwili wypadku odbywała staż zawodowy i przez 6 miesięcy od zakończenia stażu (01.08.2015 r. – 31.01.2016 r.) miała być zatrudniona z najniższym wynagrodzeniem krajowym. Z uwagi na zwolnienie lekarskie powódka nie podjęła zatrudnienia, ale od 1 lipca 2015 roku zaczęła prowadzić działalność gospodarczą w postaci handlu obwoźnego. Obecnie ma 28 lat i pracuje przy produkcji w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>.</p> <p>Cierpienia fizyczne powódki w okresie pierwszego miesiąca były miernie nasilone. <br/>W okresie 4-tygodniowego noszenia kołnierza ortopedycznego i unieruchomienia gipsowego lewej kończyny górnej powódka była ograniczona w czynnościach higienicznych, ubieraniu się oraz czynnościach codziennych wymagających sprawności obu kończyn górnych. <br/>Po odstawieniu unieruchomień przez 3 miesiące utrzymywały się ograniczenia <br/>w czynnościach codziennych. W pierwszych 5 tygodniach po przedmiotowym wypadku powódka wymagała pomocy osób trzecich, a następnie do końca września 2015 roku. Wielomiesięczne leczenie psychiatryczne farmakologiczne nie przyniosło remisji. Powódka powinna podjąć psychoterapię.</p> <p>W oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 § 2 k.c.</a> <br/>sąd stwierdził, że powódka nie udowodniła przesłanek do zasądzenia utraconych zarobków, ponieważ powódka podjęła działalność gospodarczą niecały miesiąc po wypadku.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> od wyroku wniosła powódka, zaskarżając go w części oddalającej powództwo o zasądzenie odszkodowania z tytułu utraconych zarobków, tj. co do kwoty 5358,15 zł, zarzucając sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego materiału dowodowego wskutek naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało wpływ <br/>na wynik sprawy, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób dowolny wyrażający się w przyjęciu, że powódka nie udowodniła przesłanek do zasądzenia odszkodowania z tytułu utraconych zarobków w okresie od 1 sierpnia 2015 r. do 31 stycznia 2016 r., ponieważ rozpoczęła działalność gospodarczą w dniu 1 lipca 2015 r., podczas <br/>gdy w rzeczywistości powódka rozpoczęła działalność gospodarczą rok później <br/>tj. 1 lipca 2016 r. i jednocześnie wykazała fakt obowiązku jej zatrudnienia dokumentami dotyczącymi stażu z <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, zaświadczeniem od pracodawcy oraz zeznaniami pracodawcy - świadka <span class="anon-block">E. W.</span>.</p> <p>W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki dodatkowo 5358,15 zł z tytułu utraconych zarobków w okresie od 1 sierpnia 2015 r. do 31 stycznia 2016 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 6 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty i zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, <br/>przed sądem II instancji według norm prawem przepisanych.</p> <p>W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o oddalenie apelacji i zwrot kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Odnosząc się do skarżonej w apelacji kwestii, trzeba zgodzić się z apelującą, <br/>że Sąd Rejonowy dokonał nieprawidłowych ustaleń stanu faktycznego, stwierdzając <br/>przy tym, że powódka podjęła działalność gospodarczą niecały miesiąc po wypadku, <br/>gdyż z załączonych dokumentów (informacja <span class="anon-block"> (...)</span> k. 237) oraz wyjaśnień samej powódki (k. 132 verte) wynika, że rozpoczęła działalność gospodarczą rok później, tj. 1 lipca 2016 r.</p> <p>Okoliczność powyższa nie rzutowała jednak co na trafność decyzji Sądu Rejonowego w zakresie oddalenia powództwo o zasądzenie odszkodowania z tytułu utraconych zarobków, tak co do zasady jak i co do wysokości.</p> <p>Dla porządku wypada jedynie przypomnieć, że w dochodzenie odszkodowania jest możliwe w granicach normalnego związku przyczynowego – za straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. <br/>W judykaturze akcentuje się, że nie sama tylko utrata zdrowia, lecz również rzeczywista utrata zdolności zarobkowania stanowią przesłanki zasądzenia odszkodowania po myśli <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 § 2 k.c.</a>, w sytuacji, w której w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia poszkodowany utracił możliwość uzyskiwania dochodów. Bowiem szkoda według <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> musi posiadać walor realny, nie zaś tylko teoretyczny (patrz: wyrok SN <br/>z 7 maja 1998 r., III CKU 18/98, Prok. i Pr.-wkł. 1998, nr 11-12, s. 35; wyrok SN <br/>z 6 października 2000 r., II UKN 10/00, OSNP 2002, nr 9, poz. 221).</p> <p>Ciężar dowodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej, a także wysokości zarobków, spoczywa na poszkodowanym. Innymi słowy, celem skutecznego dochodzenia odszkodowania, osoba, która ucierpiała w wypadku musi przedstawić stosowne dokumenty na poparcie swoich twierdzeń.</p> <p>Powódka nie udowodniła, w świetle reguł wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, aby na skutek wypadku doszło do utraty możliwości zarobkowania w ogóle. Jej roszczenie nie może opierać się na twierdzeniu, że utraciła możliwość zatrudnienia tylko u konkretnej osoby. To miałoby znaczenie tylko w sytuacji w której wywodziłaby o utracie korzyści wynikającej z zatrudnienia u konkretnej osoby <br/>z wynagrodzeniem wyższym nic przeciętne. Z zaświadczenia od pracodawcy wynika zaś, że w okresie 6 miesięcy od 1 sierpnia 2015 r. powódka otrzymywałaby wynagrodzenie minimalne, wynoszące wówczas 1286 zł netto i dlatego osiągnęłaby w okresie 1 sierpnia 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r. dochód netto w kwocie co najmniej 7716 zł, co po odjęciu kwoty wypłaconej z tego tytułu przez pozwanego - 2357,85 zł - daje żądaną kwotę 5358,15 zł. Na szczególną uwagę zasługuje przy tym fakt, że powódka staż odbywała w firmie prowadzonej przez matkę swojego życiowego partnera – na co zwrócił uwagę w odpowiedzi na apelację pozwany.</p> <p>Nie można zatem uznać, że na skutek wypadku doszło u powódki do utraty korzyści <br/>w postaci możliwości zarobkowania w ogóle. W ocenie Sądu Okręgowego tylko przy wykazaniu niemożności podjęcia zatrudnienia co do zasady pozwany winien ponosić odpowiedzialność odszkodowawczą.</p> <p>Wobec powyższego apelacja powódki, jako całkowicie bezzasadna, na podstawie <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> podlegała oddaleniu, o czym orzeczono jak w punkcie 1 sentencji.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w punkcie 2 sentencji, <br/>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 2;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 - 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a>, tj. zgodnie <br/>z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, który powódka przegrała w instancji odwoławczej w całości.</p> <p>Sąd zasądził więc od powódki na rzecz pozwanego 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym – ustalone w oparciu o § 2 pkt 4 <br/>w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265).</p> </div>