I Ca 472/19

<p>Sygnatura akt I Ca 472/19</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 13 listopada 2019 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Sieradzu - Wydział I Cywilny w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Elżbieta Zalewska - Statuch</p> <p>Sędziowie: Joanna Składowska</p> <p>Barbara Bojakowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 roku w Sieradzu na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku Gminy <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">M. A.</span> </p> <p>o dokonanie w <span class="anon-block">księdze wieczystej nr (...)</span> wpisu prawa własności</p> <p>na skutek apelacji Gminy <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 23 lipca 2019 r., Dz. Kw. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>postanawia:</p> <p> <strong> <!-- -->oddalić apelację. </strong> </p> <p>Sygn. akt I Ca 472/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lipca 2019 r., Sąd Rejonowy w Łasku oddalił wniosek w przedmiocie skargi na orzeczenie referendarza sądowego przy Sądzie Rejonowym w Łasku V Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 31 maja 2019 r. wydanego w sprawie Dz. kw. <span class="anon-block">(...)</span>oddalającego wniosek o dokonanie wpisu.</strong> </p> <p>Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o następujące ustalenia i wnioski:</p> <p> <span class="anon-block">Księga wieczysta nr (...)</span> prowadzona jest dla nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości <span class="anon-block">F.</span>, gmina <span class="anon-block">L.</span>, pow. <span class="anon-block"> (...)</span> składającej się z <span class="anon-block">działek o nr (...)</span> o pow. 0,0112 ha oraz 140/3 o pow. 0,2764 ha. W dziale II tej księgi jako właściciel nieruchomości ujawniony jest <span class="anon-block">M. A.</span>, syn <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">M.</span> na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Łasku o przysądzeniu własności wydanego 18 września 2017 r. w sprawie o sygn. akt I Co 216/17.</p> <p>Gmina <span class="anon-block">L.</span>, wnosząc o dokonanie wpisu podała, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 98;art. 98 ust. 1)">art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>, nabyła na podstawie decyzji Wójta Gminy <span class="anon-block">L.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 23 czerwca 2014 r. własność <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o obszarze 0,0112 ha położonej w obrębie <span class="anon-block">F.</span> gmina <span class="anon-block">L.</span>. Nabycie działki nastąpiło z mocy prawa z dniem 10 lipca 2014 r.</p> <p>Sąd Rejonowy, oddalając skargę na czynność referendarza, wskazał w ślad za jego orzeczeniem, iż w sprawie zastosowanie znajdują przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(2);art. 626(2) § 3)">art. 626 ^{<!-- -->8}, 626 ^{<!-- -->2}§ 3 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 10)">art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece z 6 lipca 1982 r.</a> (Dz. U. z 16 lipca 1982 r., nr 19, poz. 147 ze zm.). Skoro w dniu 18 września 2017 r. doszło do przysądzenia na rzecz <span class="anon-block">M. A.</span> własności <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o pow. 0,0112 ha objętej wnioskiem o odłączenie, a postanowienie to jest prawomocne, to nie jest możliwe uwzględnienie wniosku Gminy <span class="anon-block">L.</span>, gdyż sąd wieczystoksięgowy nie jest uprawniony do badania, który z konkurencyjnych tytułów prawnych do nieruchomości jest ważny.</p> <p>Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się Gmina <span class="anon-block">L.</span>, która złożyła apelację, wnosząc o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji oraz poprzedzającego go postanowienia referendarza sądowego z 31 maja 2019 r., Dz. kw. <span class="anon-block">(...)</span>, i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy oraz o odłączenie z <span class="anon-block">księgi wieczystej nr (...)</span> <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o pow. 0,0112 ha położonej w obrębie <span class="anon-block">F.</span>, gmina <span class="anon-block">L.</span>, przyłączenie do księgi wieczystej nr SR 1 L/<span class="anon-block"> (...)</span> i ujawnienie Gminy <span class="anon-block">L.</span> jako właściciela w/w nieruchomości.</p> <p>W uzasadnieniu środka zaskarżenia apelująca wskazała, że wobec faktu przejścia na rzecz Gminy z mocy prawa własności nieruchomości oznaczonej nr 140/1, położonej w obrębie miejscowości <span class="anon-block">F.</span> z dniem 10 lipca 2014 r., na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 98;art. 98 ust. 1)">art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>, nabyła ona własność przed wydaniem postanowienia przez Sąd Rejonowy w Łasku w dniu 18 września 2017 r., sygn. I Co 216/17 o przysądzeniu własności tej nieruchomości na rzecz uczestnika <span class="anon-block">M. A.</span>. Wobec tego apelująca nie zgodziła się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego w Łasku, iż sąd wieczystoksięgowy nie jest uprawniony do badania, który z tytułów do władania nieruchomością jest ważny i może stanowić podstawę wpisu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z zasadą prawną określoną w orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2009 r. (III CZP 80/09, opubl. Biul.SN 2009/12/8), gdy wobec jednej nieruchomości złożono w różnym czasie dwa konkurencyjne wnioski o wpis, sąd rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej związany jest stanem rzeczy istniejącym w chwili złożenia wniosku i kolejnością jego wpływu.</p> <p>Wbrew poglądowi apelującej, to właśnie okoliczność, że nabyła ona własność <strong> <!-- -->przed wydaniem postanowienia przez Sąd Rejonowy w Łasku z 18 września 2017 r., w sprawie sygn. I Co 216/17 o przysądzeniu własności nieruchomości na rzecz uczestnika <span class="anon-block">M. A.</span>, którego </strong>prawo własności ujawniono wcześniej zgodnie z kolejnością wpływu wniosków, stoi na przeszkodzie możliwości uzyskania wpisu na podstawie dołączonej do wniosku decyzji administracyjnej z 23 czerwca 2014 r. Nie ma tu bowiem mowy o koniecznym następstwie prawnym, a wręcz przeciwnie.</p> <p>Należy podkreślić, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 999;art. 999 § 1)">art. 999 § 1 k.p.c.</a>, prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów. Postanowienie to przenosi na nabywcę własność nieruchomości, ma więc charakter konstytutywny. Skuteczność nabycia nie może podlegać ocenie według kryteriów przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 6;art. 7;art. 8;art. 9)">art. 6-9 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a>. W szczególności nie występuje potrzeba badania, czy osoba nabywająca własność nieruchomości dopełniła aktów staranności polegających na zapoznaniu się z treścią księgi wieczystej, a także czy działała w złej (dobrej) wierze. W miejsce przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 ()">ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a> wchodzą przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a> normujące egzekucję z nieruchomości. Określają one skutki nabycia własności w wyniku uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności, także, gdy chodzi o wygaśnięcie (lub dalsze trwanie) praw ciążących na nieruchomości. Charakter konstytutywny postanowienia o przysądzeniu własności sprawia, że własność nieruchomości przechodzi na nabywcę bez względu na to, kto był dotąd rzeczywistym właścicielem. Oznacza to również, że w postępowaniu o wpis prawa własności nabywca nie musi wykazać następstwa prawnego po osobie wpisanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (dział 2)">dziale drugim</a> księgi wieczystej, a rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie ma zastosowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1997r., II CKN 730/97, OSP 1998/7-8/139, Wokanda 1998/1/7).</p> <p>W świetle powyższych uwag stwierdzić należy, że <span class="anon-block">M. A.</span> uzyskał własność niezależnie od tego, kto był właścicielem w dacie przysądzenia własności, a prawa Gminy <span class="anon-block">L.</span> stwierdzone decyzją administracyjną wygasły.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> apelację oddalił jako bezzasadną.</p> </div>