II W 366/19

<p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt II W 366/19</span> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 listopada 2019 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Nowym Sączu II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p>Przewodniczący:<strong> <!-- --> SSR Grzegorz Król</strong> </p> <p>Protokolant: <strong> <!-- -->st. sekr. sąd. Magdalena Michalik </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23.09.2019 r. i 13.11.2019 r. sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. R.</span> syna <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">S. z domu P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> <span class="anon-block">N.</span> </strong> </p> <p>obwinionego o to, że:</p> <p>w dniu 12 lutego 2019 r. o godzinie 07:55 w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> pow. <span class="anon-block"> (...)</span> na drodze gminnej kierujący samochodem marki <span class="anon-block">F.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w trakcie wykonywania manewru wymijania się z pojazdem <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> nie zachował należytej ostrożności i odległości pomiędzy pojazdami w wyniku czego doszło do zdarzenia się obu pojazdów</p> <p> <strong> <!-- -->to jest o wykroczenie z art. 86 § 1 kw</strong> </p> <p>I.  obwinionego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. R.</span> </strong>uniewinnia od popełnienia zarzuconego mu czynu, <br/>a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;</p> <p>II.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 2 pkt 1 kpw</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. R.</span> </strong> kwotę 432 (czterysta trzydzieści dwa) złote tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II W 366/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku z 13 listopada 2019 r.</p> <p>12 lutego 2019 r. o godz. 7:55 w miejscowości <span class="anon-block">K.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, po drodze gminnej od strony miejscowości <span class="anon-block">M.</span> jechał samochodem marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> <span class="anon-block">J. R.</span>. W tym samym czasie z przeciwnego kierunku jazdy poruszała tą drogą <span class="anon-block">J. G.</span> kierująca samochodem marki <span class="anon-block">S. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowody: </em> </strong> <em> <!-- -->wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span> – k. 30, 60-61, zeznania świadka <span class="anon-block">J. G.</span> – k. 20 -21, 61 v. – 63, zeznania świadka <span class="anon-block">D. R.</span> – k. 76 v. – 77)</em> </p> <p>Po przejechaniu łuku drogi skręcającego na lewo (patrząc w kierunku miejscowości <span class="anon-block">M.</span>) <span class="anon-block">J. R.</span>, zauważywszy jadący z naprzeciwka samochód prowadzony przez <span class="anon-block">J. G.</span> celem wyminięcia się z nim zjechał maksymalnie na swoją prawą stronę, skutkiem czego jego samochód wpadł częściowo do rowu melioracyjnego. Kierująca <span class="anon-block">J. G.</span> w tym czasie nie wykonała żadnego manewru skrętu bliżej swojego prawego pobocza, pozostając na środku drogi. W tym momencie doszło do zderzenia lewej przedniej części znajdującego się na środku jezdni samochodu <span class="anon-block">J. G.</span> i okolicy lewego tylnego koła samochodu <span class="anon-block">J. R.</span>, którego skośnie ułożenie pojazdu wynikało z manewru zjazdu na swoją prawą stronę.</p> <p> <em> <!-- -->(</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowody:</em> </strong> <em> <!-- --> wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span> – k. 30, 60-61, częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">J. G.</span> – k. 20 -21, 61 v. – 63, częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">D. R.</span> – k. 76 v. – 77, protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną – k. 3-4, 8-9, zdjęcia z miejsca zdarzenia – płyta CD – k. 65 i wydruki - k. 70 -73, protokół oględzin pojazdów – k. 5-6, 10-14)</em> </p> <p>Warunki panujące na drodze były wówczas trudne – sypał śnieg, jezdnia była mokra, pokryta lodem i śniegiem. W miejscu gdzie doszło do kolizji pojazdów droga jest wąska – ma 3,5 metra szerokości. Po stronie, którą poruszał się <span class="anon-block">J. R.</span> nie ma pobocza, natomiast od strony kierującej <span class="anon-block">J. G.</span> jest pobocze o szerokości 40 cm. Przejeżdżające tamtędy samochody zazwyczaj - nawet w korzystnych warunkach drogowych - aby się wyminąć muszą zwolnić i maksymalnie odsuwać się do krawędzi jezdni.</p> <p> <em> <!-- -->(</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowody:</em> </strong> <em> <!-- --> protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną – k. 3-4, 8-9, wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span> – k. 30, 60-61, zeznania świadka <span class="anon-block">J. G.</span> – k. 20 -21, 61 v. – 63, zeznania świadka <span class="anon-block">D. R.</span> – k. 76 v. – 77, zeznania <span class="anon-block">Ł. S.</span> – k. 77-78 v., zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span> – k. 25, 62 v.)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z wyjaśnień obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span>, zeznań świadka <span class="anon-block">Ł. S.</span>, świadka <span class="anon-block">A. S.</span>, częściowo zeznań świadków <span class="anon-block">J. G.</span> i <span class="anon-block">D. R.</span>, jak również w oparciu o dokumenty w postaci protokołu oględzin pojazdów i miejsca zdarzenia wraz dokumentacją fotograficzną oraz zdjęć przedłożonych przez obwinionego.</p> <p>Sąd ocenił wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span> za wiarygodne w całości, nie przydając jednocześnie wiary części depozycji pokrzywdzonej <span class="anon-block">J. G.</span> oraz świadka <span class="anon-block">D. R.</span>. Przede wszystkim Sąd nie dał wiary tym zeznaniom w zakresie, w jakim podnoszono w nich, że pokrzywdzona widząc nadjeżdżający samochód <span class="anon-block">J. R.</span> zatrzymała się na prawym poboczu, a następnie pojazd <span class="anon-block">J. R.</span> wpadł w poślizg, uderzył w jej samochód i wpadł do rowu. Takiej wersji zdarzeń przeczą nie tylko wyjaśnienia obwinionego, lecz przede wszystkim obiektywne dowody w postaci zdjęć z miejsca zdarzenia (k. 65 płyta CD, k. 70-73 wydruki zdjęć). Na zdjęciu z k. 71 widać w oddali po środku jezdni utrwalone ślady opon samochodu <span class="anon-block">J. R.</span>, które na łuku drogi skręcają na prawo w kierunku przydrożnego rowu, co dyskredytuje wersję podaną przez pokrzywdzoną, że dopiero na skutek zderzenia samochód <span class="anon-block">J. R.</span> wpadł do rowu. Z śladów tych wynika, że obwiniony dużo wcześniej niż doszło do zdarzenia zjechał na prawą stronę. Z kolei ze zdjęcia na k. 73 wynika, że samochód <span class="anon-block">J. R.</span> w momencie zderzenia był już częściowo w fosie, jedynie lewe tylne koło samochodu znajdowało się na jezdni blisko jej prawej krawędzi, następnie zaś w wyniku zderzenia z samochodem <span class="anon-block">J. G.</span> ta część samochodu obwinionego została zepchnięta jeszcze bliżej rowu, o czym świadczy poziomy ślad na drodze na wysokości koła samochodu <span class="anon-block">F.</span>. Potwierdza to zatem wyjaśnienia <span class="anon-block">J. R.</span>, że w momencie kolizji przód jego samochodu znajdował się w fosie, a tył na brzegu. Ślad ten również świadczy o tym, że do kolizji doszło na prawym pasie jezdni (patrząc z perspektywy kierującego <span class="anon-block">J. R.</span>) blisko jego prawej krawędzi. Tym samym nie są wiarygodne zeznania <span class="anon-block">J. G.</span> oraz <span class="anon-block">D. R.</span>, że w momencie kontaktu kolizyjnego samochód pokrzywdzonej stał po prawej stronie na poboczu i tam doszło do kontaktu kolizyjnego (k. 62). Opisanej wyżej ślady w korelacji z zeznaniami świadka <span class="anon-block">Ł. S.</span>, który natknął się na pokolizyjne ułożenie samochodów – o mało co nie zderzając się z pojazdem <span class="anon-block">J. G.</span> – przekonują, że samochód pokrzywdzonej znajdował się na środku jezdni, a jego lewa przednia część bliżej po prawej stronie jezdni. Świadek ten bowiem zeznał, że samochód <span class="anon-block">J. G.</span> był ustawiony na środku drogi, nie można było obok niego przejechać, możliwe było natomiast obejście go wokół (k. 77) . Z kolei z zeznań <span class="anon-block">J. G.</span> wynika, że zastany przez <span class="anon-block">Ł. S.</span> stan ułożenia samochodów był stanem z momentu kolizji, gdyż dopiero po przyjeździe tego świadka przestawiła samochód, aby mógł on przejechać.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Z ustalonego powyżej stanu faktycznego wynika, że oskarżonemu nie można przypisać sprawstwa co do wykroczenia z art. 86 § 1 k.w.</p> <p>Istotą tego wykroczenia jest spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu. Dla odpowiedzialności z art. 86 k.w. konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował należytej ostrożności, a więc takiej, jaka jest wymagana w danej sytuacji.</p> <p>Obwinionemu postawiono zarzut, że w trakcie wykonywania manewru wymijania się z pojazdem <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie zachował należytej ostrożności i odległości pomiędzy pojazdami w wyniku czego doszło do zderzenia się obu pojazdów. Rozważając kwestię odpowiedzialności obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span> za spowodowanie kolizji należało zatem odnieść jego zachowanie do zasad dotyczących wymijania się pojazdów. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 23;art. 23 ust. 1;art. 23 ust. 1 pkt. 1)">art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym</a> (Dz.U. Dz.U.2018.1990 t.j. ze zm.) kierujący pojazdem jest obowiązany przy wymijaniu zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu, a w razie potrzeby zjechać na prawo i zmniejszyć prędkość lub zatrzymać się. Obwiniony sprostał tym wymogom, ponieważ jak ustalono wyżej widząc jadący z naprzeciwka samochód zjechał maksymalnie na prawo, co skutkowało wpadnięciem przez jego pojazd do przydrożnego rowu. Z kolei pokrzywdzona poruszając się środkiem jezdni pozostała na nim i nie przesunęła się bliżej swojej prawej krawędzi, mimo że zobaczyła jadący z naprzeciwka samochód. Następstwem tego było zderzenie się pojazdów, do którego doszło na prawym pasie jezdni właściwym dla kierunku jazdy obwinionego, kiedy jego samochód był już częściowo w rowie, natomiast na drodze znajdowało się lewy tył pojazdu.</p> <p>Wobec tego nie można uznać, że obwiniony <span class="anon-block">J. R.</span> nie zachował ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, która skutkowała kolizją. Sąd wykluczył na podstawie analizy dowodów, którą przeprowadzono wcześniej, że obwiniony nie zapanował nad pojazdem poruszając się środkiem drogi, wskutek czego doszło do zderzenia. Kolizja, która zaistniała była efektem nieprawidłowego zachowania kierującej <span class="anon-block">J. G.</span>, która jadąc środkiem jezdni nie zachowała należytego odstępu od pojazdu wymijanego nie zjeżdżając na swoją prawą stronę, mimo iż po tej stronie drogi jest pobocze o szerokości 40 cm. W konsekwencji Sąd uznając, że obwiniony nie wypełnił znamion zarzucanego wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> k.w. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 2)">art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.</a> uniewinnił <span class="anon-block">J. R.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->W związku z uniewinnieniem na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.</a> kosztami procesu obciążono Skarb Państwa i zasądzono na rzecz obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span> kwotę 432 zł tytułem kosztów ustanowienia obrońcy (§ 11 pkt 2 podpunkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800)).</strong> </p> </div>