I C 1107/18

<p>sygn. akt IC 1107/18</p> <p> <strong> <!-- -->WYROK W IMIENIU </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ </strong> </p> <p>Dnia 14 listopada 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Częstochowie Wydział I Cywilny w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Agnieszka Kasperkiewicz - Jeruszka</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Aneta Bednarek- Janik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2019 roku w Częstochowie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P.</span> I Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">Z. G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanych <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">Z. G.</span> solidarnie na rzecz powoda <span class="anon-block">P.</span> I Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 20.093,06 zł (dwadzieścia tysięcy dziewięćdziesiąt trzy złote, sześć groszy) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie;</p> <p>2.  zasądza od pozwanych <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">Z. G.</span> solidarnie na rzecz powoda <span class="anon-block">P.</span> I Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 3917 zł (trzy tysiące dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem kosztów procesu;</p> <p>3.  nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt I C 1107/18</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...)</span> 1 Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span> wniósł pozew w którym domagał się zasądzenia od pozwanych <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">Z. G.</span> solidarnie kwoty 19246,64 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu wskazano, że powód jest nabywcą wierzytelności wynikającej z <span class="anon-block">umowy pożyczki o nr (...)</span> z dnia 22 lutego 2012 roku zawartej pomiędzy <span class="anon-block"> (...) im. (...)</span> a <span class="anon-block">B. B.</span>, który zmarł w dniu 12 grudnia 2015 roku . Wskazano, że pozwane poręczyły spłatę pożyczki przez pożyczkobiorcę. Wskazano, że data wymagalności wierzytelności jest data śmierci pożyczkodawcy. Wskazano, że na żądaną kwotę składają się należności :</p> <p>- 16839,10 zł – kapitał;</p> <p>- 2407,54 zł – odsetki karne wynikające z zaległości w spłatach raty pożyczki oraz naliczane od kwoty całego niespłaconego kapitału od dnia następującego po dniu wymagalności.</p> <p>Wobec faktu że po wniesieniu pozwu dokonywane były systematyczne spłaty zadłużenia, które powód zaliczał w pierwszej kolejności na zaległe odsetki , ostateczne stanowisko powód przedstawił w piśmie procesowym z dnia 22 października 2018 roku w którym wskazał, że wnosi o zasądzenie kwoty 20093,06 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od kwoty 19196,65 zł od dnia 1 kwietnia 2018 roku do dnia zapłaty.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">M. B.</span> w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych.</p> <p>Podniosła zarzuty przedawnienia roszczenia, braku legitymacji procesowej czynnej powoda , zakwestionowała cesję wierzytelności . Podniosła, że nigdy nie był klientem powoda oraz z ostrożności procesowej wskazała, że kwestionuje wysokość dochodzonego roszczenia oraz że powód nie wykazał, że nabył wierzytelność objętą pozwem.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">Z. G.</span> na rozprawie zakwestionowała aby poręczyła spłatę pożyczki, zakwestionowała aby a na umowie widniał jej podpis.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny :</strong> </p> <p>W dniu 22 lutego 2012 roku <span class="anon-block">B. B.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) im (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę pożyczki na kwotę 35900 zł . Pożyczka została udzielona na okres od 22 lutego 2012 roku do 15 lutego 2017 roku . Pozwane <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">Z. G.</span> poręczyły spłatę pożyczki. Następnie pożyczkobiorca jak i poręczycielki podpisywali aneksy do umowy na podstawie których dokonywano przedłużenia czasu trwania umowy ostatecznie do dnia 02.11.2017roku. (dowód; umowa k. 29-31 ,aneksy k. 32-34, 238, opinia biegłego k 284-293)</p> <p>Pożyczkobiorca nie spłacał pożyczki zgodnie z jej postanowieniami wobec czego powstało zadłużenia. (dowód : historie spłat - k.163-164, 177-174, 180-187, 210-212)</p> <p>Od lipca 2013 roku co miesiąc pozwane oraz pożyczkodawca otrzymywały od pożyczkodawcy zawiadomienia o istniejącym zadłużenia z powodu niespłacania pożyczki zgodnie z jej postanowieniami jak również wezwania do zapłaty . (dowód: dokumenty k. 47-86 i 102-135 )</p> <p>Pożyczkobiorca <span class="anon-block">B. B.</span> zmarł w dniu 12.12.2015 roku (bezsporne k. 46 akt zgonu).</p> <p>W dniu 29 września 2017 roku pożyczkodawca zawarł z powodem umowę cesji wierzytelności objętej pozwem. (dowód : dokumenty k. 242-245)</p> <p>Powód informował pozwane o cesji i wzywał je do zapłaty zadłużenia (dowód dokumenty k. 85-88)</p> <p>Na datę orzekania wymagalne zadłużenie względem pozwanych wynosiło 20.093,06 zł w tym tytułem kapitału 16839,10 zł, tytułem należnych odsetek umownych i karnych skapitalizowanych na datę wniesienia pozwu w wysokości 2357,55 zł oraz pozostałe odsetki skapitalizowane na datę 1 kwietnia 2018 roku. (dowód: wyliczenie powoda k. 214-220, historia spłat - k.163-164, 177-174, 180-187, 210-212).</p> <p>Po wniesieniu pozwu zadłużenie było spłacane po 50 zł miesięcznie . Wpłaty powód zaliczał w pierwszej kolejności na zaległe odsetki. (bezsporne)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Powód wykazał że pozwane odpowiadały za zadłużenie powstałe na podstawie umowy pożyczki wskazanej w pozwie jako poręczycielki. Powyższe wynikało w sposób niebudzący wątpliwości z treści umowy pożyczki.</p> <p>Zarzutu <span class="anon-block">Z. G.</span>, iż na umowie jak i na aneksach do umowy nie figurują jej podpis okazały się gołosłowne . Biegły w opinii jednoznacznie stwierdził, że podpisy na umowie jak i na później podpisywanych aneksach do umowy należały do <span class="anon-block">Z. G.</span>.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 876)">art. 876 i nast. k.c.</a> przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek , gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. O zakresie zobowiązania poręczyciela rozstrzyga każdoczesny zakres zobowiązania dłużnika.</p> <p>Niezasadny w ocenie Sądu był zarzut przedawnienia i braku legitymacji czynnej zgłoszone przez pozwaną <span class="anon-block">M. B.</span>.</p> <p>Zadłużenie objęte umową stało się wymagalne z datą wygaśnięcia umowy z powodu śmierci pożyczkobiorcy tj z dniem 12 grudnia 2015 roku. <span class="anon-block">P.</span> został wniesiony w dniu 4 stycznia 2018 roku zatem przed upływem 3 letniego terminu przedawnienia zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> </p> <p>Odnośnie zarzutu braku legitymacji procesowej czynnej powoda Sąd nie podzielił stanowiska pozwanej. Twierdziła ona, że powód nie wykazał, że nabył wierzytelność objętą pozwem, oraz że doszło do zawarcia umowy cesji. W ocenie Sądu powód w sposób niebudzący wątpliwości wykazał, iż nabył wierzytelność objętą pozwem. Na okoliczność tą powód przedstawił wyciąg z mowy cesji z dnia 29 września 2017 roku . W ocenie Sądu nie było potrzeby przedstawiania pełnej treści umowy bowiem dane zawarte w wyciągu pozwalały na poczynienie ustaleń kto zawierał umowę i czego ona dotyczyła. Przedmiot cesji określony był w wykazie w pkt 4.2 umowy . Pod poz. 1007 wykazu wskazano umowę, z której wynikała wierzytelność poprzez wskazanie daty jaj zawarcia i numeru oraz imiona i nazwiska dłużników. Dane te odpowiadały umowie dołączonej do pozwu. Tego typu określenie zbywanej wierzytelności w sposób wystarczający pozwalało na jej zidentyfikowanie. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> w umowie cesji nie ma obowiązku wskazywać dokładnej kwoty przelanej wierzytelności a jedynie informacje pozwalające na jej zidentyfikowanie.</p> <p>Powód zatem wykazał, że przedstawiona przez niego umowa cesji wierzytelności obejmowała zobowiązania pozwanych wynikające z tytułu umowy pożyczki z dnia 22 lutego 2012 roku .</p> <p>Pozwane nie wykazały aby spłaciły objętą pozwem wierzytelność. Co więcej po wniesieniu pozwu dokonywane były kolejne regularne wpłaty na poczet istniejącego zadłużenia w wysokości po 50 zł miesięcznie.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">M. B.</span> kwestionowała nadto żądanie pozwu co do wysokości jednak jedynie z ostrożności procesowej i nie wskazała żadnych konkretnych zarzutów pod kontem niewłaściwego wyliczenia istniejącego zadłużenia. Takie zarzuty jako ogólnikowe i nieprecyzyjnie sformułowane zostały w ocenie Sądu podniesione jedynie w celu nieuzasadnionego przedłużania postępowania.</p> <p>Powód wykazał zasadność żądania pozwu co do wysokości przedstawiające historię spłat oraz szczegółowy sposób rozliczenia dokonywanych wpłat.</p> <p>W tym stanie Sąd oddalił wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości na okoliczności wysokości istniejącego zadłużenia jako niecelowy ora powodujący nieuzasadnione przedłużanie postępowania i zwiększenie jego kosztów.</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że żądanie pozwu , sprecyzowane ostatecznie w piśmie procesowym powoda z dnia 22.10.2018 roku (k. 214-220) zasługuje na uwzględnienie w całości.</p> <p>W punkcie 1) wyroku, na skutek omyłki , Sąd zamieścił niepełne rozstrzygnięcie. Po słowach : „z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie” wina znaleźć się dalsza treść : „liczonymi od kwoty 19196,68 zł (dziewiętnaście tysięcy sto dziewięćdziesiąt sześć złotych, sześćdziesiąt osiem groszy) od dnia 1 kwietnia 2018 roku do dnia zapłaty”. Zaistniała nieprawidłowość została usunięta poprze sprostowanie postanowieniem z dnia 28.11.2019 roku.</p> </div>