II SA/Lu 627/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło w całości decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] r. nr [...] orzekając jednocześnie co do istoty sprawy poprzez przyznanie T. Ch. zasiłku stałego. Powyższa decyzja ostateczna została przez organ odwoławczy przesłana na adres T. Ch., lecz wobec niepodjęcia korespondencji w terminie pomimo dwukrotnego awizowania w dniach [...] r. i [...] r., została zwrócona do siedziby organu i pozostawiona w aktach sprawy (zwrot korespondencji - k. 17-19 akt adm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na ww. rozstrzygnięcie T. Ch. złożył za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...] r. (data nadania skargi na adres Kolegium – k. 4 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga T. Ch. podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie skierowana do skarżącego przesyłka zawierająca decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. została zwrócona do organu odwoławczego wobec niepodjęcia jej w terminie pomimo dwukrotnego awizowania w dniach [...] r. i [...] r. W świetle zaś art. 44 § 4 w zw. z § 1 k.p.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, na który w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. w mieszkaniu lub miejscu pracy adresata do jego rąk własnych lub poprzez pozostawienie przesyłki dorosłemu domownikowi), a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W związku z powyższym skutek doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpił z dniem [...] r. W związku z powyższym trzydziestodniowy termin do złożenia przez skarżącego skargi na ww. rozstrzygnięcie upływał w dniu [...] r. (wyjaśnić w tym miejscu wypada, że koniec biegu owego trzydziestodniowego terminu przypadał wprawdzie na [...] r., jednak wobec okoliczności, iż była to sobota, termin do wniesienia skargi upłynął dopiero następnego dnia po dniach wolnych od pracy, tj. w poniedziałek – stosownie do dyspozycji art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skoro zaś skarga T. Ch. została wniesiona dopiero w dniu [...] r., należy uznać, iż skarżący złożył ją z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, co czyni koniecznym odrzucenie skargi stosownie do powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.