Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

XI GC 1213/19

Суди загальної юрисдикції2019-11-19
Номер справи
XI GC 1213/19
Дата рішення
2019-11-19
Тип
SENTENCE

Судді

Andrzej Muzyka (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt XI GC 1213/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">S.</span>, dnia 19 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy,</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Andrzej Muzyka</p> <p>Protokolant: Paulina Lebowska</p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2019 r. w Szczecinie na rozprawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>SSR Andrzej Muzyka</p> <p>Sygn. akt XI GC 1213/19, dnia 11 grudnia 2019 r.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 11 marca 2019 r. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> o zapłatę kwoty 4138,29 zł odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 12 października 2017 r. (żądanie sprecyzowane w piśmie z dnia 19 czerwca 2019 r.) do dnia zapłaty, oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie umowy cesji wierzytelności nabył prawo do wierzytelności wobec pozwanego, wynikające z umowy zawartej z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Pozwany nie uregulował należności.</p> <p>Pozwany wniósł sprzeciw w całości od wydanego w sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.</p> <p>Podniósł zarzut nieudowodnienia roszczenia, niezasadności roszczenia, nieistnienia roszczenia, przedawnienia roszczenia, braku legitymacji czynnej powoda, braku wykazania prawidłowości zawarcia umowy cesji wierzytelności, braku wykazania wysokości szkody, braku wykazania odpowiedzialności pozwanej za powstanie szkody.</p> <p>Powódka w piśmie z dnia 29 października 2019 r. wskazała, że dochodzone roszczenie wynika z czynu niedozwolonego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435)">art. 435 kc</a>) i jest to roszczenie odszkodowawcze.</p> <p>W toku sprawy strony podtrzymały stanowiska w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 27 czerwca 2013 r. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> zawarł umowę ramową przelewu wierzytelności.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- umowa ramowa z dnia 27 czerwca 2013 r., k. 38-46.</p> <p>W dniu 23 lutego 2016 r. <span class="anon-block"> (...) SA</span> wystawiła notę obciążeniową <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> na kwotę: 4138,29 zł, z tytułu zwrotu kosztów usunięcia awarii kabla telekomunikacyjnego.</p> <p>W dniu 22 stycznia 2016 r. sporządzono notatką z wizji lokalnej, w której wskazano, że uszkodzono kabel telekomunikacyjny. <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> nie uznał swojej odpowiedzialności.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) SA</span> sporządziła pismo wzywające <span class="anon-block"> (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> do zapłaty kwoty 4138,29 zł z dnia 16 grudnia 2016 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- nota z dnia 23 lutego 2016 r., k. 37,</p> <p>- pismo, k. 37.</p> <p>W dniu 12.10.2017 r. <span class="anon-block"> (...) SA</span> zawarła z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> porozumienie do umowy ramowej z dnia 27 czerwca 2013 r. wskazując, że cedent przelewa na cesjonariusza wierzytelności z wykazu wierzytelności <span class="anon-block"> (...) SA</span> usługi stacjonarne – pakiet klientów biznesowych nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- porozumienie, k. 47-48.</p> <p>Sporządzono zawiadomienie o cesji wierzytelności, informację o przetwarzaniu danych, propozycję polubownej spłaty.</p> <p> <strong> <!-- --> Dowód:</strong> </p> <p>- pismo z dnia 23.11.2017 r., z dnia23 listopada 2017 r., z dnia 23 listopada 2017 r., k. 49-50.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 kc</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509 § 2)">§ 2</a> wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.</p> <p>Przelew wierzytelności jest umową, z mocy której wierzyciel (cedent) przenosi na nabywcę (cesjonariusza) wierzytelność przysługującą mu wobec dłużnika (debitora). W wyniku przelewu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a> przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki wiązał go z dłużnikiem. Innymi słowy, stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, natomiast zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela (por. wyrok SN z dnia 5 września 2001 r. I CKN 379/00).</p> <p>Do przelewu wierzytelności nie jest konieczna zgoda dłużnika, dłużnik może nawet nie wiedzieć o przelewie. Ten zakładany przez ustawodawcę brak konieczności wiedzy dłużnika o przelewie wynika z faktu, że w wyniku przelewu wierzytelności sytuacja dłużnika w zakresie stosunku zobowiązaniowego, którego jest stroną nie ulega zmianie. Bowiem jak wskazano wyżej, zmienia się w danym stosunku zobowiązaniowym jedynie osoba wierzyciela. Żaden przepis ustawy nie wprowadza jednocześnie domniemania, że skoro wierzyciel przelał wierzytelność na osobę trzecią, to tym samym ta wierzytelność istnieje, a dłużnika obciąża dowód przeciwny.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W świetle ww. zasady, na stronie powodowej spoczywał ciężar dowodu istotnych dla uwzględnienia powództwa okoliczności, w tym istnienia i wysokości dochodzonej wierzytelności oraz jej nabycia przez powoda w drodze przelewu od poprzedniego wierzyciela (por. wyrok SN z dnia 12 lipca 2006 r., V CSK 187/06).</p> <p>Według twierdzeń pozwu powód nabył wierzytelność od <span class="anon-block"> (...) SA</span>. w pozwie wskazano, że wierzytelność wynika z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Następnie w piśmie z dnia 29.10.2019 r. wskazano, że kwota dochodzona pozwem wynika z odpowiedzialności deliktowej pozwanej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435)">art. 435 kc</a>).</p> <p>Wobec zaprzeczenia w odpowiedzi na pozew zarówno faktu istnienia wierzytelności jak i faktu jej przelewu powoda obciążał ciężar dowodu wskazanych okoliczności, któremu nie sprostał.</p> <p>Powódka nie wykazała istnienia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych pomiędzy <span class="anon-block"> (...) SA</span> a <span class="anon-block"> (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Sprawa była w związku z twierdzeniami pozwu rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym – należność z umowy. Zmiana podstawy faktycznej powództwa w toku sprawy nie była więc skuteczna (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(4);art. 505(4) § 1)">art. 505 (4) §1 kpc</a>). Niemniej wskazać należy, że notatka z wizji lokalnej i nota obciążeniowa jako dokumenty jednostronne nie są wystarczającymi dowodami na okoliczność istnienia szkody, jej zakresu, wysokości i odpowiedzialności pozwanej. Nie wykazano wysokości szkody wskazanej w nocie obciążeniowej. Brak jest wystarczających dowodów, że pozwana ponosi odpowiedzialność za szkodę, tj. czy pozwana szkodą wyrządziła. Jeżeli powód dochodzi roszczenia odszkodowawczego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435)">art. 435 kc</a>) wysokość szkody, fakt wyrządzenia szkody przez ruch przedsiębiorstwa powinna być potwierdzona przez biegłego z zakresu budownictwa, którego to dowodu powódka nie zgłosiła (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kc</a>).</p> <p>Nie jest dowodem na okoliczność dokonania cesji wierzytelności objętej pozwem na rzecz powoda umowa ramowa i porozumienie opisane w stanie faktycznym. Z dokumentów tych nie wynika, że obejmują one szczegółową wierzytelność opisana w nocie obciążeniowej załączonej do pozwu. Ponadto powódka nie wykazała, czy osoby podpisujące te umowy były uprawnione do reprezentowania cedenta i cesjonariusza w dacie ich zawarcia.</p> <p>Wobec tego, że powód nie wykazał wskazanych wyżej okoliczności powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentów dołączonych do akt. W ocenie Sądu ich wiarygodność i moc dowodowa nie budzi wątpliwości. Czym innym jest natomiast ocena, jakie okoliczności zostały ww. dokumentami udowodnione.</p> <p>W ocenie Sądu zasadnym był podniesiony zarzut przedawnienia.</p> <p>Roszczenie z umowy przedawnia się z upływem 3 lat (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a>). Powódka nie wykazała daty wymagalności roszczenia z umowy, o której mowa w pozwie, stąd wobec zarzutu przedawnienia Sąd uznał, że na dzień wniesienia pozwu roszczenie było przedawnione. Natomiast roszczenie z tytułu czynów niedozwolonych przedawnia się z upływem 3 lat (ar. 442 (1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§1 kpc</a>). <span class="anon-block">N.</span> z wizji lokalnej nosi datę 22 stycznia 2016 r., stąd trzyletni termin przedawnienia upłynął w dniu 22 stycznia 2019 r. Pozew został złożony w dniu 11 marca 2019 r.</p> <p>Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt I sentencji.</p> <p>W pkt II wyroku orzeczono o kosztach procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>. Na koszt składało się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w stawce minimalnej powiększone o opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Powód przegrał sprawę w całości.</p> <p>SSR Andrzej Muzyka</p> <p>Sygn. akt XI GC 1213/19 dnia 11.12.2019 r.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>SSR Andrzej Muzyka</p> </div>