II OZ 1081/09
Адміністративні суди2009-12-07
Номер справи
II OZ 1081/09
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2009-12-07
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Bożena Walentynowicz
Резолютивна частина
Oddalono zażalenie
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 206/09 odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi I. R. na postanowienie Wojewody P. z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego robót budowlanych do właściwego organu postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 206/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym I. R. w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody P. z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego robót budowlanych do właściwego organu.
Wnioskiem z [...] 2009 r. I. R. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu I. R. od postanowienia z dnia 25 września 2009 r. oddalającego wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 października 2009 r., na podstawie 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej, wynikająca z jej oświadczeń, wskazuje jednoznacznie, że skarżąca jest w stanie nie tylko ponieść niezbędne koszty wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ale także koszty związane z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
W ocenie Sądu, stałe źródła utrzymania skarżącej i jej siostry (renta po mężu w wysokości 2.126 zł miesięcznie) oraz posiadany znaczny majątek w postaci domu o powierzchni 110 m2, mieszkania o powierzchni 72 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1144 m2 nie uzasadniają niemożności poniesienia przez skarżącą kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła I. R. W jego uzasadnieniu podtrzymała wcześniejszą argumentację.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.
Art. 246 § 1 p.p.s.a. wprost nakłada na stronę obowiązek wykazania, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania /przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym/ lub, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny /przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym/.
Skarżąca I. R., nie wykazała okoliczności, które są niezbędne do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Rodzina skarżącej ma stałe źródło utrzymania w wysokości 2.126 zł miesięcznie oraz majątek nieruchomy.
Skarżąca nie dołożyła wszelkich starań, by w pełny sposób przedstawić swoją sytuację materialną i wykazać, że wniosek przez nią złożony jest zasadny. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, skarżąca wnioskując o przyznanie prawa pomocy nie załączyła m.in. stosownej dokumentacji potwierdzającej przytoczone we wniosku okoliczności dotyczące np. niepełnosprawności siostrzenicy, czy przewlekłej choroby siostry. W związku z powyższym nieuzasadnione jest przekonanie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.