III SA/Łd 1052/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić skargę. D.Cz. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Organ administracji pouczył adresata decyzji – J.O. o tym, że na decyzję tę dopuszczalna jest skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Oddziału ZUS w T. /Inspektoratu w P. Decyzję tę doręczono skarżącemu w dniu 12 października 2016 r. W dniu 14 listopada 2016 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego przesyłkę zawierającą skargę. Przesyłka ta została zaadresowana w następujący sposób: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ul. A. 135 [...] Ł. za pośrednictwem Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. ul. B. 40/42 [...] T." (k. 3). Skarga wpłynęła do sądu w dniu 17 listopada 2016 r. W dniu 18 listopada 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wydał zarządzenie o przekazaniu skargi organowi administracji. Tego samego dnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nadał w placówce pocztowej przysyłkę zawierającą skargę. Przesyłka ta została zaadresowana do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 24 listopada 2016 r. skarga została doręczona organowi administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data wniesienia skargi do właściwego organu administracji. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 12 października 2016 r. Dzień 11 listopada 2016 r., kiedy to upływał trzydziesty dzień licząc od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji, był dniem ustawowo wolnym od pracy (art. 1 pkt 1 lit. k ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy – tekst jedn.: Dz.U. z 2015 r., poz. 90), zaś następnymi dniami po tym dniu były sobota (12 listopada 2016 r.) i niedziela (13 listopada 2016 r.), czyli dzień ustawowo wolny od pracy (art. 1 pkt 2 ustawy o dniach wolnych od pracy). Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do złożenia skargi zakończył swój bieg w dniu 14 listopada 2016 r. (w poniedziałek). Skarżący nadał wprawdzie w dniu 14 listopada 2016 r. w placówce pocztowej Poczty Polskiej skargę, lecz przesyłkę ją zawierającą zaadresował w następujący sposób: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ul. A. 135 [...] Ł. za pośrednictwem Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. ul. B. 40/42 [...] T." (k. 3). Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.) przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. W związku z tym doręczyciel doręczył przesyłkę zawierającą skargę do sądu uznając, że to sąd a nie organ administracji jest jej adresatem. Wskazanie w pierwszej kolejności na kopercie w części przeznaczonej na dane adresata Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi świadczy o tym, że zgodnie z intencją nadawcy to właśnie sąd był właściwym adresatem tej przysyłki. W tym stanie rzeczy uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona wbrew dyspozycji art. 54 § 1 p.p.s.a. bezpośrednio do sądu a nie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W doktrynie i orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, że w takim przypadku – wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do sądu (por. np. postanowienia NSA: z 30 czerwca 2015 r., I OSK 1657/15; z 5 lipca 2016 r.; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 291 i przytoczone tam orzecznictwo; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 103; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX). W rozpatrywanej sprawie skarga wpłynęła do sądu w dniu 17 listopada 2016 r., zaś w dniu 18 listopada 2016 r. została przekazana Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych. Zarówno doręczenie skargi do sądu, jak i jej przekazanie przez sąd właściwemu organowi miało zatem miejsce już po upływie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Stosownie do powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do wniesienia skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.