II SO/Wa 48/11
Адміністративні суди2011-11-25
Номер справи
II SO/Wa 48/11
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2011-11-25
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Sławomir Antoniuk
Резолютивна частина
Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, sygn. akt II SAB/Wa 243/11 postanawia wymierzyć Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 1.500 zł (tysiąc pięćset złotych)
UZASADNIENIE
W dniu 25 lipca 2011 r. J. S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, opatrzone tą samą datą, pismo, w którym zawarł wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. nieudzielenie w terminie odpowiedzi na skargę i nieprzekazanie jej Sądowi wraz ze skargą i aktami sprawy.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że skargą z dnia 2 czerwca 2011 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wójta Gminy [...], zarzucił temu organowi bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej.
Następnie skarżący podkreślił, że mimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 przywołanej ustawy, Wójt Gminy [...] obowiązek ten wykonał z przekroczeniem piętnastodniowego terminu na co wskazuje już data sporządzenia odpowiedzi na skargę, tj. dzień 20 czerwca 2011 r., podczas gdy ustawowy termin wykonania opisanego obowiązku upłynął w dniu 17 czerwca 2011 r.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, Wójt Gminy [...], uznając zarzuty wniosku za bezzasadne, wskazał, że skarżący błędnie wymienił dzień 17 czerwca 2011 r. jako końcowy termin przekazania skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę. Skoro bowiem skarga została złożona w dniu 3 czerwca 2011 r., to ostatnim dniem terminu na wykonanie obowiązku określonego w art. 54 § 2 w zw. z art. 83 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, był dzień 20 czerwca 2011 r. (dzień 18 czerwca 2011 r. przypadał na sobotę).
Jednocześnie organ wywiódł, ze skoro przekazał skargę z odpowiedzią na skargę i kompletem dokumentów, to wniosek o wymierzenie grzywny winien ulec oddaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) ustawodawca art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do 15 dni.
Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie dostępu do informacji publicznej, a więc ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy dokonać mając na względzie termin piętnastodniowy.
W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Oznacza to, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma charakter bezwzględny.
W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 powyższej ustawy, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z akt sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 16 maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, sygn. akt II SAB/Wa 243/11 wynika, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę i odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi w dniu 7 lipca 2011 r. (v. k.50 akt sprawy II SO/Wa48/11), przy czym akta te były niekompletne (v. zarządzenie Sądu z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 243/11 – w odpisie - na k.51 akt sprawy II SO/Wa 48/11).
Zestawiając zatem powyższą datę z datą wpływu skargi do organu, która to data przypadła na 3 czerwca 2011 r. (potwierdzenie odbioru z pieczęcią Urzędu Gminy w [...] – w odpisie - na k. 46 akt niniejszej sprawy) stwierdzić należy, że organ nałożony na niego obowiązek wykonał z przekroczeniem terminu piętnastu dni, a opóźnienie wyniosło 17 dni, bowiem ostatni dzień terminu, zgodnie z art. 83 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, przypadał na 20 czerwca 2011 r.
Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ustawy sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej - z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jakkolwiek w niniejszej sprawie organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał określone w art. 54 § 2 ustawy dokumenty w ciągu 34 dni od dnia otrzymania skargi, to mając na względzie szczególną regulację art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, należy zarazem zaznaczyć, że przekazanie to nastąpiło z ponad dwutygodniowym opóźnieniem.
Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter represyjny, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno –podmiotowy, gwarancyjny charakter.
Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, została przekazana do Sądu ze wskazanym powyżej opóźnieniem, a złożone do Sądu akta wymagały dodatkowego uzupełnienia, odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Tym bardziej, że organ przyczyny powstałego uchybienia terminowi w przekazaniu wymaganych ustawowo dokumentów w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny w ogóle nie wyjaśnił.
Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek J. S. za uzasadniony. Sąd wziął pod uwagę, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy i wymierzył grzywnę w wysokości 1.500 zł.
Dodać należy, że jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2010 r. i w drugim półroczu 2010 r., M.P. Nr 15, poz. 156) wyniosła 2.822,66 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.