VII Ka 972/19

<p>Sygn. akt VII Ka 972/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Jankowska</p> <p>przy udziale oskarżyciela publicznego kom. Agnieszki Szlachtowicz-Pelawskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span>,</strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, syna <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">E.</span> obwinionego z art. 86§1 kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w<span class="anon-block">N.</span> z dnia 8 lipca 2019 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania <span class="anon-block">(...)</span> Sądowi <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Ka 972/19 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> został obwinionego o to, że w dniu 13 grudnia 2018 r. około godziny 12:35 koło miejscowości <span class="anon-block">M.</span> na <span class="anon-block">drodze nr (...)</span> kierując pojazdem ciężarowym marki <span class="anon-block">l.</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> w kierunku msc. <span class="anon-block">W.</span> spowodował zagrożenie w bezpieczeństwie ruchu drogowego w ten sposób, że nie zachowując szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru wymijania z zespołem pojazdów <span class="anon-block">marki S.</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> wraz z naczepą o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> przekroczył oś jezdni doprowadzając do zderzenia się pojazdów,</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>tj. o czyn z art. 86 § 1 kw.</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- --> Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">N.</span> wyrokiem z dnia 8 lipca 2019 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p>I.  obwinionego <span class="anon-block">M. Z.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 86 § 1 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121 § 1 kpw</a> zwolnił obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sadowych, w tym opłaty.</p> <p>Powyższy wyrok w całości na korzyść obwinionego zaskarżyła jego obrońca i zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 10;art. 10 § 1;art. 10 § 1 pkt. 1 b)">art. 10 § 1 pkt 1 b) KPW</a> polegające na orzeczeniu przez Sąd Rejonowy (powszechny) w sprawie, która według właściwości rzeczowej podlegała rozpoznaniu Sądu <span class="anon-block">(...)</span> co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 3)">art. 439 § 1 pkt 3 KPK</a> </p> <p>Wskazując na powyższe zarzut, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 104;art. 104 § 1;art. 104 § 1 pkt. 3)">art. 104 §1 pkt 3 KPW</a> skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku.</p> <p>Ponadto ewentualnie zarzuciła:</p> <p>1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie i dokonanie w sposób dowolny oceny:</p> <p>- zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. L.</span> uznając je za wiarygodne pomimo rozbieżności pomiędzy zeznaniami pozostałych świadków <span class="anon-block">Ł. M.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span>;</p> <p>- zeznań świadków funkcjonariusza <span class="anon-block">M. D.</span>, który dokonał pobieżnych oględzin miejsca zdarzenia drogowego oraz w sposób dowolny wskazał na obwinionego jako sprawce zdarzenia.</p> <p>- wyjaśnień obwinionego uznając je za niewiarygodne, w sytuacji gdy były ona tożsame z zeznaniami świadka <span class="anon-block">H. D.</span>, ponadto to obwiniony zatrzymał się zaraz po zdarzeniu i wykonał połączenie z nr alarmowym</p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty, skarżącą wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu wykroczenia; gdyby Sąd Odwoławczy nie przychylił się do wniosku o uniewinnienie, o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest zasadna w takim zakresie w jakim wskazuje na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Tym samym odnoszenie się do kolejnych zarzutów wniesionego środka odwoławczego obecnie jest przedwczesne.</p> <p>Trafnie bowiem podnosi skarżąca, że w ramach postępowania w I instancji doszło do rozpoznania sprawy przez <span class="underline"> <!-- -->sąd powszechny</span> w sytuacji gdy zarzucane czyn został popełniony <strong> <!-- -->przez żołnierza</strong> w związku z pełnieniem obowiązków służbowych a uszkodzeniu uległ pojazd należący do wojska. Obwiniony <span class="anon-block">M. Z.</span> jest czynnym żołnierzem a podczas służby poruszał się pojazdem wojskowym <span class="anon-block">I.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span>, w którym w wyniku zderzenia z drugim pojazdem zniszczeniu uległo lusterko.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 10;art. 10 § 1;art. 10 § 1 pkt. 1;art. 10 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 10 § 1 pkt 1 lit. b Kpw</a> <strong> <!-- -->wojskowy sąd garnizonowy</strong> jest właściwy w sprawach o wykroczenia popełnione przez żołnierzy w czynnej służbie wojskowej podczas pełnienia lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, w obrębie obiektu wojskowego lub wyznaczonego miejsca przebywania, na szkodę wojska lub z naruszeniem obowiązku wynikającego ze służby wojskowej. W doktrynie przeważa stanowisko, iż omawiany przepis zakłada <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->kilka niezależnych</span> </strong> <span class="underline"> <!-- --> od siebie podstaw kognicji sądu wojskowego</span>, a więc każda ze wskazanych w nim okoliczności oznacza odrębną podstawę tej właściwości ( porównaj na gruncie KPK K. Boratyńska, w: A. Sakowicz, Komentarz KPK, 2016, s. 1548-1549; T. Grzegorczyk, Komentarz KPW, 2012, s. 63; tenże, Komentarz KPK, 2008, s. 1384-1385, a na gruncie KPW np. A. Ważny, w: M. Rogalski, Komentarz KPW, 2009, s. 83). W ocenie Sądu Okręgowego w ślad za tymi poglądami świadczy o tym przede wszystkim użycie przez ustawodawcę przecinka jako znaku interpunkcyjnego oddzielającego poszczególne kryteria oceny właściwości sądu ( porównaj T. Grzegorczyk, Komentarz KPW, 2012, s. 63 )</p> <p>W postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23.3.2011 r„ w sprawie II AKz 163/11 między innymi wskazano, że „zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 647;art. 647 § 1;art. 647 § 1 pkt. 1;art. 647 § 1 pkt. 1 lit. c)">art. 647 § 1 pkt 1 lit. c kpk</a> orzecznictwu sądów wojskowych podlegają sprawy żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, o ile spełniona zostanie jedna z okoliczności alternatywnie wymienionych w tym przepisie, o czym świadczy posłużenie się przez ustawodawcę spójnikiem „ lub” oraz przecinkami. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że chodzi w tym wypadku o koniunkcję”. Wprawdzie powyższe orzeczeni zapadło na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a>, to porównanie treści przepisów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 10)">art. 10</a>§1pkt1lit b <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 ()">kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 647)">art. 647</a>§1pkt1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 647 § 1 pkt. 1 lit. c)">lit c</a> wskazuje n identyczne sformułowania w obu tych regulacjach.</p> <p>Tym samym trafny jest postulat skarżącej co do tego, że orzeczenie wydane w niniejszej sprawie winno być uchylone ponieważ zostało wydane przez Sad powszechny a nie sąd szczególny.</p> <p>Mając powyższe na uwadze na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 3)">art.439§1pkt.3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art.109§2 kpw</a> uchylono zaskarżony wyrok i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania <span class="anon-block">(...)</span> Sądowi <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> jako właściwemu w I instancji.</p> </div>