Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II K 405/19

Суди загальної юрисдикції2019-12-04
Номер справи
II K 405/19
Дата рішення
2019-12-04
Тип
DECISION

Судді

Maciej Górzyński (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 405/ 19</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 04 grudnia 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gostyninie – II Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Maciej Górzyński</p> <p>Protokolant: Iwona Laskowska</p> <p>Przy udziale Prokuratora Prokuratury <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>- <span class="anon-block">Ł. K.</span> </p> <p>na posiedzeniu w dniu 04. 12. 2019 r.</p> <p>w sprawie :</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. F. (1)</span> </strong> c. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 05 lutego 2016 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> i w <span class="anon-block">Ł.</span> działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nakłoniła osobę pełniącą funkcję publiczną – lekarza sądowego w osobie <span class="anon-block">B. J. (1)</span> do wystawienia w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej z pominięciem przewidzianych przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 ()">ustawy o lekarzu sądowym z dnia 15. 06. 2007 r.</a> (Dz. U. 2007 nr 123, poz. 849 z późn. Zm.) procedur weryfikujących stan zdrowia jej dziecka i jego osobistych badań lekarskich, poświadczającego nieprawdę zaświadczenia o nr <span class="anon-block"> (...)</span> co do okoliczności mających znaczenie prawne, a służącego usprawiedliwieniu jej niestawiennictwa wobec rzekomej niedyspozycji, uniemożliwiającej udział w czynnościach procesowych, a następnie w. wym. poświadczającego nieprawdę dokumentu użyła, przedkładając go do akt sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Łowiczu . Sygn. akt IIK 226/15, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi – sygn.. akt IIC 743/12, Sąd Okręgowy w Łodzi o sygn. akt IIC 213/15</p> <p>- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§ 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. M. (1)</span> </strong> c. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 20. 10. 2015 r. w <span class="anon-block">Ł.</span>, <span class="anon-block">P.</span> działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nakłoniła osobę pełniącą funkcję publiczną – lekarza sądowego w osobie <span class="anon-block">B. J. (1)</span> do wystawienia w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej z pominięciem przewidzianych przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 ()">ustawy o lekarzu sądowym z dnia 15. 06. 2007 r.</a> (Dz. U. 2007 nr 123, poz. 849 z późn. zm.) procedur weryfikujących stan zdrowia jej dziecka i jego osobistych badań lekarskich, poświadczającego nieprawdę zaświadczenia o nr <span class="anon-block"> (...)</span> co do okoliczności mających znaczenie prawne, a służącego usprawiedliwieniu jej niestawiennictwa wobec rzekomej niedyspozycji, uniemożliwiającej udział w czynnościach procesowych, a następnie w. wym. poświadczającego nieprawdę dokumentu użyła, przedkładając go do akt sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Pabianicach o sygn. akt IC 1640/14</p> <p>- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§ 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. R. (1)</span> </strong> c. <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 11 lutego 2016 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nakłoniła osobę pełniącą funkcję publiczną – lekarza sądowego w osobie <span class="anon-block">B. J. (1)</span> do wystawienia w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej z pominięciem przewidzianych przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 ()">ustawy o lekarzu sądowym z dnia 15. 06. 2007 r.</a> (Dz. U. 2007 nr 123, poz. 849 z późn. Zm.) procedur weryfikujących stan zdrowia jej dziecka i jego osobistych badań lekarskich, poświadczającego nieprawdę zaświadczenia o nr <span class="anon-block"> (...)</span> co do okoliczności mających znaczenie prawne, a służącego usprawiedliwieniu jej niestawiennictwa wobec rzekomej niedyspozycji, uniemożliwiającej udział w czynnościach procesowych, a następnie w. wym. poświadczającego nieprawdę dokumentu użyła, przedkładając go do akt sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi o sygn. akt IIC 1561/14</p> <p>- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§ 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>w przedmiocie ewentualnego umorzenia postępowania</p> <p> <strong> <!-- -->Postanawia:</strong> </p> <p>na podstawie 339 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 3;§ 3 pkt. 2)">§ 3 pkt 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 2 kpk</a> umorzyć postępowanie .</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił, co następuje:</p> <p> <span class="anon-block">K. F.</span> w dniu 05 lutego 2016 r. udała się ze swoim niepełnoletnim synem do lekarza w <span class="anon-block"> Centrum Medycznym (...)</span> (k – 138)<strong> <!-- -->.</strong> Lekarz stwierdził, że dziecko jest chore i wystawił dla <span class="anon-block">K. F.</span> zwolnienie z pracy w okresie od 08. 02. 2016 r. do 12. 02. 2016 r.- z uwagi na chorobę dziecka, na druku <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 158, 183). W tym samym dniu <span class="anon-block">K. F.</span> skontaktowała się telefonicznie z lekarzem sądowym <span class="anon-block">B. J.</span> i poinformowała ją, że ma zwolnienie na chore dziecko i potrzebuje potwierdzenia go. Panie umówiły się na spotkanie, na którym <span class="anon-block">K. F.</span> przedstawiła posiadane zwolnienie <span class="anon-block"> (...)</span> (wyjaśnienia <span class="anon-block">B. J.</span>, wyjaśnienia <span class="anon-block">K. F.</span>). Na podstawie okazanego zwolnienia <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">B. J.</span> wystawiła zaświadczenie nr <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 116), w którym stwierdziła, że <span class="anon-block">K. F.</span> z powodu opieki nad dzieckiem nie może wziąć udziału w rozprawach sądowych : w dniu 10. 02. 2016 r. przed Sądem Rejonowym w Łowiczu w sprawie IIK 226/15, Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi – sygn. akt IIC 743/12 w dniu 08. 02. 2016 r. i Sądzie Okręgowym w Łodzi o sygn. akt IIC 213/15 w dniu 09. 02. 2016 r. <span class="anon-block">F. F.</span> przedstawiła otrzymane zaświadczenie nr <span class="anon-block"> (...)</span> w w/w sprawach (k – 112 - 115, 122-124, 125 - 128).</p> <p> <span class="anon-block">K. M.</span> w dniu 20. 10 2015 r. udała się do <span class="anon-block"> (...) S. C.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, gdzie lekarz wystawił dla <span class="anon-block">K. M.</span> zwolnienie z pracy w okresie od 20. 10. 2015 r. do 23. 10. 2015 r. z uwagi na chorobę dziecka –na druku <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 2920 z akt IIK 108/19). W tym samym dniu <span class="anon-block">K. M.</span> skontaktowała się telefonicznie z lekarzem sądowym <span class="anon-block">B. J.</span> i poinformowała ją, że ma zwolnienie na chore dziecko i potrzebuje potwierdzenia go. Panie umówiły się, że posiadana przez <span class="anon-block">K. M.</span> dokumentacja zostanie pozostawiona w szpitalu w rejestracji skąd <span class="anon-block">B. J.</span> ją odbierze. <span class="anon-block">K. M.</span> przedstawiła w ten sposób <span class="anon-block">B. J.</span> posiadane zwolnienie <span class="anon-block"> (...)</span> (wyjaśnienia <span class="anon-block">B. J.</span>, wyjaśnienia <span class="anon-block">K. M.</span>). Na podstawie okazanego zwolnienia <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">B. J.</span> wystawiła zaświadczenie nr <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 193), w którym stwierdziła, że <span class="anon-block">K. M.</span> z powodu opieki nad dzieckiem nie może wziąć udziału w rozprawie sądowej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Pabianicach o sygn. akt IC 1640/14. <span class="anon-block">K. M.</span> przedstawiła otrzymane zaświadczenie nr <span class="anon-block"> (...)</span> w w/w sprawie (k – 197).</p> <p> <span class="anon-block">A. R. (1)</span> w dniu 09 lutego 2016 r. udała się do lekarza, który stwierdził, że jej dziecko jest chore i wystawił dla niej zwolnienie z pracy z uwagi na chorobę dziecka –na druku <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 275). W dniu 11. 02. 2016 r. <span class="anon-block">A. R.</span> skontaktowała się telefonicznie z lekarzem sądowym <span class="anon-block">B. J.</span> i poinformowała ją, że ma zwolnienie na chore dziecko i potrzebuje potwierdzenia go. Panie umówiły się, że teść <span class="anon-block">A. R.</span> dostarczy wystawione zwolnienie do rejestracji w szpitalu (wyjaśnienia <span class="anon-block">B. J.</span>, wyjaśnienia <span class="anon-block">A. R.</span>). Na podstawie okazanego zwolnienia <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">B. J.</span> wystawiła zaświadczenie nr <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 275), w którym stwierdziła, że <span class="anon-block">A. R.</span> z powodu opieki nad dzieckiem nie może wziąć udziału w rozprawie sądowej prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi o sygn. akt IIC 1561/14 w dniu 09. 02. 2016 r. <span class="anon-block">A. R.</span> przedstawiła otrzymane zaświadczenie nr <span class="anon-block"> (...)</span> w w/w sprawie (k – 276-278).</p> <p>Powyższe okoliczności wynikają wprost i w jednoznaczny sposób ze wskazanych wcześniej dowodów. Dowody te, jak i wynikające z nich okoliczności nie są też kwestionowane w niniejszym postępowaniu. Brak jest też, zdaniem sądu, dowodów wskazujących na możliwość innych ustaleń.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a> odpowiedzialność karną ponosi funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne. Odpowiedzialność karną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> ponosi natomiast ten kto używa dokumentu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a>.</p> <p>Wszystkie oceniane w tej sprawie zaświadczenia tj. 631/15, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> wystawione zostały przez <span class="anon-block">B. J.</span> wykonującą obowiązki lekarza sądowego. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 (art. 2;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 3 ustawy o lekarzu sądowym z dnia 15. 06. 2007 r.</a> (Dz.U.2007.123.849) lekarz sądowy korzysta z ochrony przysługującej funkcjonariuszowi publicznemu. Dokumenty te wyczerpywały zatem – zdaniem sądu- znamię dokumentów wystawionych przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a>. Dotyczyły one też niewątpliwie okoliczności istotnych prawnie. Wszystkie oskarżone były przecież czynnymi zawodowo adwokatami, a dokumenty te dotyczyły możliwości wzięcia przez nie udziału w czynnościach sądowych.</p> <p>Należało się zatem zastanowić, czy omawiane dokumenty poświadczały nieprawdę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a>. Ugruntowany już jest pogląd, że poświadczeniem nieprawdy w tym rozumieniu jest zawarcie w treści dokumentu stwierdzeń obiektywnie nieprawdziwych, niezgodnych z rzeczywistością.</p> <p>Analizując tak treść zarzutów dotyczących oskarżonych, jak i uzasadnienia wniesionego w sprawie aktu oskarżenia, dojść należy do wniosku, że według oskarżyciela publicznego poświadczenie nieprawdy dotyczyć miało faktu przeprowadzenia badań lekarskich bądź ich sposobu – zgodnego z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 ()">ustawy o lekarzu sądowym z dnia 15. 06. 2007 r.</a> (Dz.U.2007.123.849) oraz faktu niezdolności do udziału w czynnościach sądowych.</p> <p>Zdaniem sądu, dokonując analizy treści dowodowych zaświadczeń, nie sposób dojść do wniosku, że zawierają one stwierdzenia obiektywnie nieprawdziwe, niezgodne z rzeczywistością. Niewątpliwym bowiem w sprawie jest, że w żadnym z tych trzech omawianych przypadków nie było przeprowadzone żadne badanie lekarskie - tak oskarżonych, jak i ich dzieci. Wynika to jednak wprost z zapisów w tychże zaświadczeniach. W każdym z nich lekarz sądowy zaznaczył przecież, że zaświadczenie wystawia tylko i wyłącznie na podstawie „dokumentacji lekarskiej”. Odpowiadało to natomiast rzeczywistości, skoro żadne badanie lekarskie nie zostało przeprowadzone. Zapisy te nie poświadczały zatem nieprawdy. We wszystkich omawianych zaświadczeniach lekarz sądowy wskazał, że oskarżone – dla których zaświadczenia wystawiał, nie mogą stawić się w sądach z uwagi na choroby swoich dzieci – które to wynikały z zaświadczeń <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 275), <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 2920 z akt sprawy IIK 108/19) i <span class="anon-block"> (...)</span> (k – 138). W sprawie brak jest okoliczności, nie mówiąc już o dowodach, które pozwalałyby ustalić, że dokumenty te były nieprawdziwe bądź nieważne. W każdym z omawianych zaświadczeń wskazano też wprost, że lekarz sądowy nie przeprowadzał badania lekarskiego. W rubryce „przyczyny odstąpienia od osobistego badania” znalazł się bowiem zapis „nie dotyczy” (k – 275) lub postawiono kreskę (pozostałe). Ponieważ, badań takich nie lekarz sądowy nie prowadził – to trudno uznać i w tym zakresie, że poświadczył w nich nieprawdę. W świetle powyższych okoliczności, zdaniem sądu, nie sposób uznać, że zapisy zawarte w omawianych zaświadczeniach były obiektywnie nieprawdziwe i niezgodne z rzeczywistością.</p> <p>Zupełnie natomiast odrębną kwestią, według sadu, jest to czy zaświadczenia o numerach 631/15, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> były wystawione prawidłowo. Na fakt, że także i ta okoliczność leżała u podstaw formułowania zarzutów w tej sprawie, wskazuje nie tylko samo ich sformułowanie – „z pominięciem przewidzianych przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 ()">ustawy o lekarzu sądowym z dnia 15. 06. 2007 r.</a> (Dz. U. 2007 nr 123, poz. 849 z późn. zm.) procedur”, ale i wywody zawarte w uzasadnieniu aktu oskarżenia dotyczące <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 (art. 11;art. 12;art. 12 ust. 4)">art. 11 i 12 ust 4 cyt. ustawy o lekarzu sądowym</a>. Rzecz jednak w tym, że zdaniem sądu, nie ma to znaczenia w niniejszej sprawie. W pełni bowiem podzielić należy słuszny pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. SNO 14/15, że poświadczenie nieprawdy zachowuje swój charakter wyłącznie, jeśli stanowi czynność podjętą w zakresie uprawnień przysługujących funkcjonariuszowi publicznemu lub innej osoby uprawnionej do wystawienia dokumentu. Zdaje się to oczywiste i nie podlegające krytyce. Powracając do realiów niniejszej sprawy, należy zdaniem sądu dojść do przekonania, że zaświadczenia o numerach 631/15, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> zostały wystawione poza uprawnieniami lekarza sądowego.</p> <p>W ocenie sądu, wskazuje na to przede wszystkim – i to wprost, treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117;art. 117 § 2 a)">art. 117 § 2 a kpk</a>, który brzmi - usprawiedliwienie niestawiennictwa z powodu choroby oskarżonych, świadków, obrońców, pełnomocników i innych uczestników postępowania, których obecność była obowiązkowa lub którzy wnosili o dopuszczenie do czynności, będąc uprawnionymi do wzięcia w niej udziału, wymaga przedstawienia zaświadczenia potwierdzającego niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie organu prowadzącego postępowanie, wystawionego przez lekarza sądowego. Tworzy on zatem zasadę, że zaświadczenie musi być wystawione przez lekarza sądowego, tylko wówczas gdy niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie organu prowadzącego postępowanie wynika z choroby oskarżonych, świadków, obrońców, pełnomocników i innych uczestników postępowania. Analogicznym rozwiązaniem w postępowaniu cywilnym jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 214(1);art. 214(1) § 1)">art. 214<sup> <!-- -->1</sup> § 1 kpc</a>, który stanowi, że usprawiedliwienie niestawiennictwa z powodu choroby stron, ich przedstawicieli ustawowych, pełnomocników, świadków i innych uczestników postępowania, wymaga przedstawienia zaświadczenia potwierdzającego niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie sądu, wystawionego przez lekarza sądowego. Wynika z niego taka sama zasada.</p> <p>Przymus przedłożenia takiego zaświadczenia pojawia się więc tylko i wyłącznie, gdy niemożność stawienia się wynika z choroby podmiotów wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117;art. 117 § 2 a)">art. 117 § 2 a kpk</a> albo <span class="anon-block"> (...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1 kpc</a>. W pełnej zgodzie z tymi przepisami pozostaje też regulacja zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 (art. 1;art. 1 ust. 2)">art. 1 ust 2 cyt. ustawy o lekarzu sądowym</a>, który brzmi „przepisy ustawy stosuje się w przypadkach dotyczących usprawiedliwiania niestawiennictwa z powodu choroby, na wezwanie lub zawiadomienie sądu lub organu prowadzącego postępowanie karne, zwanych dalej "organami uprawnionymi", w postępowaniu prowadzonym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego</a> (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.<sup> <!-- -->(2)</sup>) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego</a> (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.<sup> <!-- -->(3)</sup>), stron, ich przedstawicieli ustawowych, pełnomocników, świadków, oskarżonych, obrońców i innych uczestników postępowania, zwanych dalej "uczestnikami postępowania".” Dodatkowo warto zauważyć, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 (art. 11)">art. 11 cyt. ustawy o lekarzu sądowym</a>, stanowi, że lekarz sądowy wystawia zaświadczenie po uprzednim osobistym zbadaniu uczestnika postępowania i po zapoznaniu się z dostępną dokumentacją medyczną. Definicję legalną „uczestnika postępowania” zawiera zaś właśnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 (art. 1;art. 1 ust. 2)">art. 1 ust. 2 cyt. ustawy o lekarzu sądowym</a>.</p> <p>Regulacje te – zdaniem sądu, nie dotyczą zatem usprawiedliwiania nieobecności z powodu choroby dzieci wymagających opieki podmiotów w nich wskazanych – np. dziecka obrońcy czy pełnomocnika. Brzmienie tych przepisów jest przecież jasne i powinny one być rozumiane wprost. W sytuacji choroby dziecka obrońcy czy pełnomocnika w postępowaniu karnym jego nieobecność winna być zatem oceniana na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 § 2 kpk</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117;art. 117 § 2 a)">Art. 117 § 2 a kpk</a> jest bowiem wobec niego przepisem szczególnym, tj. tylko w zakresie określonej kategorii podmiotów. W postępowaniu cywilnym zaś – takie sytuacje również mogą być rozwiązane na podstawie ogólnych reguł oceny stawiennictwa, a cyt. przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 ()">ustawy o lekarzu sądowym</a> jest przepisem szczególnym dotyczącym usprawiedliwiania nieobecności z powodu choroby podmiotów tam wskazanych. Obecnie obowiązujący stan prawny nie zawiera zatem żadnego przepisu, z którego wynikałby prawny obowiązek bądź uprawnienie lekarza sądowego do wystawiania zaświadczenia w trybie cyt. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071230849" title="Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849 ()">Ustawy o lekarzu sądowym</a>, w przypadku niemożności wzięcia udziału w czynnościach sądowych przez adwokata lub radcę prawnego wykonującego obowiązki obrońcy lub pełnomocnika procesowego w sprawie - z uwagi na chorobę dziecka.</p> <p>W związku z powyższym, zdaniem sądu, wszystkie zachowania objęte zarzutami w tej sprawie nie wyczerpywały znamienia „poświadczenia nieprawdy” w rozumienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1</a>, ani <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3)">§ 3 kk</a> i nie mogły skutkować odpowiedzialnością karną. Tym samym, odpowiedzialności takiej – z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> - tym bardziej nie mogło zrodzić posłużenie się zaświadczeniami o numerach 631/15, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>. Na tego typu ocenę nie ma wpływu fakt wykonywania pracy przez osoby oskarżone w tej sprawie w czasie przebywania na zwolnieniu. Powinno to bowiem zostać poddane ocenie w kontekście zwolnień lekarskich <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> i ewentualnej odpowiedzialności dyscyplinarnej. Również uczestnictwo dziecka w zajęciach szkolnych w czasie trwania zwolnienia, powinno skutkować oceną zasadności wystawienia zwolnienia przez lekarza pierwszego kontaktu, a nie lekarza sądowego. Z tego też względu, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 2 kpk</a> postępowanie podlegało umorzeniu.</p> <p>Zdaniem sądu, w niniejszej sprawie zachodził oczywisty brak faktycznych podstaw oskarżenia (art. 339 § 3 pkt 2). Stan taki zachodzi wówczas, gdy wskazane przez oskarżyciela okoliczności i dołączone do aktu oskarżenia dowody w sposób niebudzący żadnych wątpliwości, co wręcz rzuca się w oczy, wskazują na to, że nie zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez osobę wskazaną w akcie oskarżenia (SA w Warszawie II AKz 16/10, Apel.-W-wa 2010, z. 2, poz. K-10; SA w Katowicach II AKz 743/08, Prok. i Pr. 2009, nr 9, poz. 49, SA w Katowicach II AKz 402/13, KZS 2013, z. 10, poz. 101, Prok. i Pr. 2014, nr 2, poz. 43). Należy przy tym pamiętać, że sąd rozpoznał wniesiony akt oskarżenia na posiedzeniu, jeszcze przed skierowaniem go na rozprawę. Z istoty przygotowania rozprawy (art. 337 i n.) wynika, iż ocena sprawy na posiedzeniu odbywa się w innym zakresie niż ocena przy merytorycznym jej rozpoznaniu na rozprawie. W szczególności nie jest zadaniem tego posiedzenia ocena dowodów pod względem merytorycznym i chodzi w tym momencie nie o udowodnienie, lecz jedynie o uprawdopodobnienie (SN I KR 206/71, PiP 1976, z. 11, s. 113; SN III KK 96/05, LEX nr 172192; SN V KK 143/05, OSNKW-R 2005, poz. 1650). Nie było więc i nie ma potrzeby, zdaniem sądu przeprowadzania w sprawie dowodów, gdyż dla prawidłowej oceny zasadności zgłoszonych zarzutów wystarczającym było samo ich sformułowanie.</p> </div>