VI GC 268/17
Суди загальної юрисдикції2019-12-04
Номер справи
VI GC 268/17
Дата рішення
2019-12-04
Тип
SENTENCE
Судді
Grzegorz Barnak (PRESIDING_JUDGE)
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt VI GC 268/17</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<strong>
<!-- --> Dnia 4 grudnia 2019 r. </strong>
</p>
<p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący: Sędzia del. Grzegorz Barnak</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Protokolant: stażysta Anna Walichowska </strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2019 r. w Rzeszowie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa głównego: <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko: <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>oraz z powództwa wzajemnego: <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span>
</p>
<p>przeciwko: <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
z powództwa głównego:</p>
<p>1.
oddala powództwo,</p>
<p>II.
z powództwa wzajemnego:</p>
<p>1.
oddala powództwo,</p>
<p>III.
koszty procesu znosi wzajemnie,</p>
<p>IV.
nakazuje zwrócić powodowi <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> kwotę 2.476,68 zł (dwa tysiące czterysta siedemdziesiąt sześć złotych 68/100) oraz pozwanemu <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span> kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu zaliczek.</p>
<p>Sygn. akt GC 268/17</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->wyroku z 4 grudnia 2019r w zakresie pkt II i IV.</strong>
</p>
<p>Powód wzajemny <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span> w pozwie wzajemnym przeciwko <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> wnosił o zasądzenie kwoty 146.370 zł tytułem reszty wynagrodzenia za wykonanie dzieła oraz o zasądzenie kosztów procesu.</p>
<p>Pozwany wzajemny wniósł o oddalenie powództwa wzajemnego i zasądzenie kosztów procesu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->1. Okoliczności faktyczne </strong>
</p>
<p>Powód wzajemny ukończył dzieło w postaci formy wtryskowej i wystawił fakturę końcową nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 30 stycznia 2015 roku na kwotę 146.370 zł z terminem płatności 01.03.2015 r. Pozwany wzajemny nie zapłacił kwoty określonej w fakturze. Powód wzajemny pismem z 12 maja 2016 r. wezwał pozwanego wzajemnego do zapłaty kwoty 146.370 zł. W odpowiedzi pozwany wzajemny pismem z 31 maja 2016 r. wskazał, że <span class="anon-block">faktura Vat (...)</span> z 30.01.2015 roku została wystawiona przedwcześnie w związku z czym nie została zaksięgowana i zapłacona. W piśmie wskazano też, że <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> nie wykonała ostatecznie formy zgodnie z umową a <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> po bezskutecznym upływie terminu na wykonanie formy odstąpiła od umowy.</p>
<p>Wiosną 2017 roku powód wzajemny złożył wniosek o zawezwanie do próby ugodowej do Sądu Rejonowego dla <span class="anon-block">W.</span>. W dniu 08.05.2017 r. odbyło się posiedzenie w przedmiocie zawezwania do próby ugodowej przed Sądem Rejonowym dla<span class="anon-block">W.</span> w sprawie IV GCo 48/17 w trakcie posiedzenia pełnomocnik pozwanego wzajemnego oświadczyła, że nie ma woli zawarcia ugody oraz, że toczy się postępowanie z powództwa <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w przedmiocie zwrotu zaliczki wpłaconej przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na poczet wynagrodzenia wynikającego z umowy. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wskazała również, że wniosek <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> ma na celu wyłącznie przerwane biegu przedawnienia a nie zawarcie ugody.</p>
<p>Powód wzajemny złożył pozew wzajemny na rozprawie w dniu 05.09.2017 r.</p>
<p>Dowód: faktura k. 383, wezwanie k. 389, odpowiedź na wezwanie k. 390, protokół z posiedzenia z 08.05.2017 r. w sprawie IV GCo 48/17 k. 391, protokół rozprawy k. 408.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->2. Ocena dowodów</strong>
</p>
<p>Stan faktyczny został ustalony na podstawie wskazanych powyżej dowodów, co do których nie było wątpliwości co do ich wiarygodności.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->3. Ocena prawna </strong>
</p>
<p>Strony łączyła umowa o dzieło z dnia 28 listopada 2014r, przedmiotem umowy było wykonanie przez pozwanego dla powoda formy wtryskowej określonej dokładnie w warunkach technicznych – specyfikacji. Powód <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> na poczet wynagrodzenia za wykonanie dzieła wpłacił pozwanemu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span> zaliczkę w kwocie 62.730 zł brutto. Powód wzajemny <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span> w pozwie wzajemnym przeciwko <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> wnosił o zasądzenie kwoty 146.370 zł tytułem reszty wynagrodzenia za wykonanie dzieła.</p>
<p>Żądanie powoda wzajemnego było niezasadne.</p>
<p>Wprawdzie powód wzajemny wykonał dzieło w sposób prawidłowy i zgodny z umową. Jak ustalono bowiem w toku postępowania forma wykonana przez pozwanego została wykonana prawidłowo przy uwzględnieniu przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych, zastosowanych materiałów oraz podzespołów handlowych oraz z uwzględnieniem kinematyki formy. Jednak pozwany wzajemny <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> skutecznie zgłosił zarzut przedawnienia co skutkowało oddaleniem powództwa wzajemnego.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 646)">art. 646 k.c.</a> roszczenia wynikające z umowy o dzieło przedawniają się z upływem 2 lat od dnia oddania dzieła.</p>
<p>Powód wzajemny wystawił fakturę końcową określając termin płatności na 01.03.2015 r. tym samym uznawał on, że wykonał dzieło i je oddał. Powództwo wzajemne zostało złożone 05.09.2017 r. w trakcie rozprawy ( k. 408, 370-376), a więc po upływie 2 lat od oddania dzieła. Wprawdzie przed upływem terminu przedawnienia powód wzajemny złożył wniosek o zawezwanie do próby ugodowej ale, uwzględniając okoliczności sprawy, czynność ta nie zmierzała bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia, a jej rzeczywistym celem było tylko uzyskanie skutku w postaci przerwania biegu przedawnienia. W czasie kiedy był złożony wniosek o zawezwanie do próby ugodowej było oczywiste, że nie ma żadnych szans aby do takiej ugody doszło, o czym powód wzajemny musiał zdawać sobie sprawę. Powód wzajemny pismem z 12 maja 2016 r. wezwał pozwanego wzajemnego do zapłaty kwoty 146.370 zł. W odpowiedzi pozwany wzajemny pismem z 31 maja 2016 r. wskazał, że <span class="anon-block">faktura Vat (...)</span> z 30.01.2015 roku została wystawiona przedwcześnie w związku z czym nie została zaksięgowana i zapłacona. W piśmie wskazano też, że <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> nie wykonała ostatecznie formy zgodnie z umową a <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> po bezskutecznym upływie terminu na wykonanie formy odstąpiła od umowy. Ponadto w sprzeciwie od nakazy zapłaty z 29.07.2016 r. powód wzajemny wskazywał, że zastrzega sobie możliwość złożenia powództwa wzajemnego do dnia rozpoczęcia pierwszej rozprawy a zastrzeżenie to wynika z faktu, że <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> nie uregulowała części wynagrodzenia za wykonanie dzieła (k. 49). W trakcie posiedzenia w dniu 08.05.2017 r. pełnomocnik pozwanego wzajemnego wskazywał (podniósł zarzut), iż celem wniosku o zawezwanie do próby ugodowej było wyłącznie przerwanie biegu przedawnienia. W trakcie trwania procesu powód wzajemny nie przedstawił żadnych twierdzeń i dowodów w zakresie zgłoszonego zarzutu przedawnienia.</p>
<p>W tej sytuacji złożenie wniosku o próbę ugodową nie było czynnością zmierzająca bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia przewidzianą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 1)">art. 123§ 1 pkt 1 kc</a>, co skutkowałoby przerwaniem biegu przedawnienia. Czynność powoda zmierzała jedynie do przerwania biegu przedawnienia. Jak zasadnie przyjmuje się w orzecznictwie sąd jest zobowiązany do badania czy zachodzą przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 1)">art. 123 § 1 pkt 1 k.c.</a>, a więc również badania czy jest to czynność, która potencjalnie może doprowadzić do realizacji roszczenia oraz badania jaki jest jej rzeczywisty cel ( wyrok Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2017r, V CSK 204/16, również wyrok Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2016r. III CSK 50/15).</p>
<p>Z tych względów powództwo wzajemne podlegało oddaleniu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->4. Koszty </strong>
</p>
<p>O zwrocie wydatków Sąd orzekł na podstawie art. 84 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Z wpłaconych przez powoda zaliczek : 500 zł (k. 330), 1.000 zł ( zaliczka na koszty dojazdu świadków k.511), 3.500 zł (k.617) i 4.000 zł (k.829) nie została wykorzystana kwota 2 476,68 zł. Pozwany (powód wzajemny) wpłacił zaliczki 500 zł (k. 329) i 3.500 zł (k.614), z których kwota 500 zł. nie została wykorzystana.</p>
</div>