V SA/Wa 992/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska – Jóźków, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Protokolant - Małgorzata Sieczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie Odmowy wydania wizy pobytowej; uchyla zaskarżoną decyzję UZASADNIENIE Wnioskiem z [...] grudnia 2007 r. A. H. - obywatelka A. – (zwana dalej: "Skarżącą"), wystąpiła do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o wydanie wizy pobytowej krótkoterminowej na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 ze zm.) na czas pobytu 90 dni. Powyższy wniosek uzasadniła swoim aktualnym stanem zdrowia, przedkładając stosowne zaświadczenie lekarskie. Decyzją z [...] stycznia 2008 r. o nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców – na podstawie art. 33 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, w zw. z art. 41 pkt 6 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej (Dz. U. Nr 165, poz. 1170) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a.") odmówił Skarżącej wydania wnioskowanej wizy pobytowej. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że ustawa o cudzoziemcach przewiduje możliwość wydania wizy pobytowej krajowej (o jakiej mowa w art. 33 ust. 1) tylko w przypadku wystąpienia zdarzenia niezależnego od woli cudzoziemca i uniemożliwiającego mu opuszczenie terytorium Polski, a także w przypadku konieczności wjazdu cudzoziemca na terytorium naszego kraju, gdy wydanie wizy pobytowej w zwykłym trybie jest niemożliwe. Wiza pobytowa krajowa wydawana na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach służy – co do zasady – legalizowaniu wyłącznie krótkotrwałych pobytów cudzoziemców, którzy znaleźli się w wyjątkowych, niezależnych od nich sytuacjach, a ich pobyt w Polsce jest uzasadniony względami humanitarnymi lub losowymi. W opinii organu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, gdyż z akt sprawy wynika, że cudzoziemka wjechała na terytorium RP w dniu [...] września 2007 r. na podstawie wizy pobytowej krótkoterminowej o symbolu [...] wydanej w dniu [...] września 2007 r. przez konsula w [...] z terminem ważności od dnia [...] września 2007 r. do dnia [...] listopada 2007 r., na czas pobytu 28 dni. Jednocześnie z załączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego wynikało, że Skarżąca z powodu choroby nie mogła podróżować od dnia [...] listopada 2007 r., czyli dopiero po trzech dniach od upływu terminu ważności posiadanej wizy pobytowej. W związku z powyższym organ stwierdził, iż do dnia upływu terminu ważności posiadanej przez cudzoziemkę wizy pobytowej nie istniały przeszkody do opuszczenia przez nią terytorium Polski. A zatem w ocenie organu podnoszone przez Skarżącą we wniosku okoliczności nie uzasadniają wydania jej wizy pobytowej krajowej w trybie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. W skardze z 22 lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zarzucając organowi błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie, polegające na przyjęciu, że nie mogła podróżować dopiero od dnia [...] listopada 2007 r. Podczas gdy z dokumentacji lekarskiej i zaświadczenia lekarskiego, załączonego do skargi, bezspornie wynika, iż cudzoziemka była chora już znacznie wcześniej niż w dacie [...] listopada 2007 r., a załączone do wniosku o wydanie wizy zaświadczenie lekarskie przedstawiało datę [...] listopada 2007 r. z powodu odbycia w tej dacie kolejnej wizyty lekarskiej. W związku z powyższym Skarżąca wskazała, iż do dnia upływu terminu ważności posiadanej przez nią wizy istniały przeszkody do opuszczenia przez nią terytorium Polski. Ponadto cudzoziemka oświadczyła, iż nie jest w stanie się sama sobą zaopiekować, czy też podróżować, albowiem jej stan zdrowia wymaga dalszego leczenia. Ponadto podniosła, iż osoba, która ją zaprosiła do Polski zobowiązała się w dalszym ciągu ją utrzymywać w Polsce. A zatem w ocenie Skarżącej spełniła ona wszystkie warunki określone w przepisie art. 33 ustawy o cudzoziemcach do wydania jej wizy pobytowej. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o uchylenie swojej decyzji z [...] stycznia 2008 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wskazał, iż zaskarżona decyzja wydana była w oparciu o dokumenty załączone do wniosku. Natomiast Skarżąca załączyła do skargi nowe zaświadczenie lekarskie, z którego wynikało, iż początek jej leczenia datowany jest na dzień [...] listopada 2007 r., a zatem rozpoczął się jeszcze w trakcie jej legalnego pobytu na terytorium RP. Tak więc w ocenie organu zasadne jest uchylenie zaskarżonej decyzji w celu ustalenia czy w dalszym ciągu zachodzą wobec cudzoziemki przesłanki do wydania jej wizy pobytowej w trybie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej; "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. W powyższym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach – cudzoziemcowi może być wydana wiza pobytowa krajowa, choćby zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 42, jeżeli: 1) przepisy prawa polskiego wymagają od cudzoziemca osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej; 2) wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niezbędny ze względu na konieczność poddania się zabiegom lekarskim służącym bezpośrednio ratowaniu życia, którym cudzoziemiec nie może zostać poddany w innym państwie; 3) wyjątkowa sytuacja osobista wymaga obecności cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 4) wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej; 5) istnieje uzasadnione przypuszczenie, że cudzoziemiec jest ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu decyzji ramowej Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi (Dz. Urz. WE L 203 z 01.08.2002), potwierdzone przez organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi. Stosownie do ust. 2 powyższego przepisu wizę, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, wydaje się na okres pobytu niezbędny do realizacji celu, w którym została udzielona, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące. Z powyższych regulacji prawnych wynika zatem, iż ustawa o cudzoziemcach przewiduje możliwość wydania wizy pobytowej krajowej tylko w przypadku wystąpienia zdarzenia niezależnego od woli cudzoziemca i uniemożliwiającego mu opuszczenie terytorium Polski, a także w przypadku konieczności wjazdu cudzoziemca na terytorium naszego kraju, gdy wydanie wizy pobytowej w zwykłym trybie jest niemożliwe. Tak więc wiza pobytowa krajowa wydawana w trybie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach służy – co do zasady – legalizowaniu wyłącznie krótkotrwałych pobytów cudzoziemców, którzy znaleźli się w wyjątkowych, niezależnych od nich sytuacjach, a ich pobyt w Polsce jest uzasadniony względami humanitarnymi lub losowymi. Skarżąca w toku postępowania wniosek o wydanie wizy pobytowej krótkoterminowej na podstawie art. 33 ust. 1 uzasadniała faktem swojego złego stanu zdrowia, przedkładając zaświadczenie lekarskie wskazujące na niemożność dokonywania przez nią podróży. Organ rozpatrując przedmiotowy wniosek oparł się wyłącznie na danych zawartych we wniosku o wydanie wizy oraz na załączonym do wniosku zaświadczeniu lekarskim z [...] listopada 2007 r. Przy czym organ stwierdzając w zaskarżonej decyzji, że niezdolność odbywania podróży z powodu choroby przez Skarżącą datowana jest od dnia [...] listopada 2007 r., co wynikało z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego, nie ustalił czy niezdolność ta nie powstała wcześniej. Skarżąca natomiast w złożonej skardze na powyższą decyzję wskazała, iż na [...] zachorowała znacznie wcześniej i nie mogła w związku z tym opuścić terytorium Polski do dnia ważności posiadanej przez nią wizy, tj. do dnia [...] listopada 2007 r. Na potwierdzenie powyższych okoliczności przedłożyła zaświadczenie lekarskie z [....] lutego 2008 r., z którego wynika, iż cudzoziemka jest leczona w poradni od [...] listopada 2007 r. i obecnie jest w trakcie leczenia. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że organ wydając zaskarżoną decyzję oparł się na błędnie ustalonym stanie faktycznym sprawy, gdyż choroba Skarżącej oraz niezdolność dokonywania przez nią podróży rozpoczęła się jeszcze w trakcie jej legalnego pobytu na terytorium Polski. W związku z powyższym prawidłowo wskazał organ w odpowiedzi na skargę, iż zasadne jest uchylenie zaskarżonej decyzji w celu ustalenia w ponownie przeprowadzonym postępowaniu, biorąc pod uwagę wszystkie podnoszone przez Skarżącą okoliczności i załączone dokumenty, czy wobec cudzoziemki zachodzą przesłanki wynikające z art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, które uzasadniałyby wydanie jej wizy pobytowej krótkoterminowej w tym trybie. Z powyższego wynika, iż organ administracji dopuścił się również naruszenia art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. W związku powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.